Departamento de Orientación do CEIP "Otero Pedrayo"

Un pouquiño de humor

2012-01-14T08:55:00.002+01:00

Ao cole sen libros de texto: PROXECTOS

2012-01-07T10:28:00.000+01:00

Gisela García Ron, mestra de infantil do CEIP de Curtis da Coruña,recibiu un premio de innovación e investigación do ministerio de educación por utilizar a prensa escrita como ferramenta para a aprendizaxe dos nenos de Infantil.
Baseándose no método de ensino por "proxectos" (o que utilizan no noso Centro as mestras de Infantil) Gisela a partir dun tema, elexido polos nenos ou polo mestres, investigan e traballan todas as áreas de forma conxunta, "deste modo os nenos enlazan unhas cousas con outras e ven que todo ten un sentido. En lugar de facer que escriban o 1 moitas veces ou que coloreen unha cousa de amarelo, algo que non entenden para que se fai e que ao final aprenden por repetición, utilizamos o xornal e contamos titulares ou buscamos determinadas letras. Todo ten unha funcionalidade" di Gisela
Ensinar por proxectos fai que o ensino sexa máis flexible permitiendo traballar de mellor forma a diversidade da aula.
Noraboa Gisela
Noticia obtida do xornal O Pais e do Faro de Vigo

Unha felicitación verde especial

2011-12-21T12:20:00.000+01:00

Entendendo o Asperger

2011-12-04T11:40:00.001+01:00

Barreras de cristal (DivX) por ASPERGA

Día Internacional das persoas con Discapacidade

2011-12-03T11:23:00.000+01:00

Berra de dor alleo

2011-11-21T21:32:00.001+01:00

Médicos sen fronteiras continúa a súa loita contra as enfermidades esquecidas. Desta volta conta co apoio de Luis Tosar e de Javier Bardem, que berran contra a dor allea.

Aquí podes ver o berro de Bardem

8.000 persoas morren cada día por non ter acceso a medicamentos que lles poden salvar a vida. Se che doe isto: BERRA

Autoestima

2011-10-27T21:35:00.000+02:00

A autoestima é unha actitude hacia un mesmo. É a forma habitual de pensar, amar, sentir e comportarse consigo mesmo.
A autoestima non é innata, é adquirida e xenérase como resultado da historia de cada persoa; é froito dunha larga e permanente secuencia de accións e pasións que van configurando á persoano trascurrir da súa vida.
Este aprendizaxe non é intencional xa que modela ao ser humano dende contextos informais educativos aínda que as veces é froito dunha acción intencionada proxectada para a súa consecución
A súa natureza non é estática senon dinámica polo que pode crecer pero tamén pode debilitarse, empobrecerse e desintegrarse.

O compoñente cognitivo da autoestima refírese a idea, opinión, crenzas, percepción e procesamento da información. É dicir o autoconcepto definido como a opinión que se ten da propia personalidade e sobre a súa conduta. O autoconcepto basease nas nosas crenzas entendidas como conviccións e convencimentos propios.

O segundo compoñente da estructura da autoestima é o afectivo; ista dimensión implica a valoración do positivo e o negativo que hai en nós, conleva un sentimento sobre o agradable e o desagradable que observamos en nós. Significa sentirse a gusto ou a disgusto consigo mesmo; trátase dun xuizo de valor sobre as nosas cualidades persoais.

O terceiro elemento integrante da autoestima é o conductual. Significa a tensión, intención e decisión de actuar ou de levar a práctica un comportamento consecuente e coherente. É dicir, a autoafirmación dirixida hacia o propio eu e en busca da consideración e o recoñecemento por parte dos demáis. Trátase dun esforzo por alcanzar fama, honra e respeto ante nos mesmos e os demáis.

Escola pública: de todos e para todos

2011-10-03T19:59:00.000+02:00

Vacacións

2011-06-30T19:06:00.000+02:00

Rematou o curso e é momento de desconectar e de gozar dos fillos.

No mes de setembro voltaremos con forzas renovadas

FELIZ VERÁN

SUPERHEROE?

2011-06-28T07:00:00.000+02:00

No xornal.com vin este artículo de Roberto Noguerol que merece a pena ler enteiro.
http://www.xornal.com/opinions/2011/06/26/Opinion/escolas-patas-arriba/2011062622283500566.html

"Non ten por que pintar flores de cores nos cristais cando comeza o curso, pero encántalle facelo. Ninguén a obriga a debuxar monifates para adornar as mesas e tampouco lle esixen decorar de imaxinación as catro paredes desvestidas en setembro. Pero non só non lle importa, adora esa tarefa.
Na casa, quítalle tempo ao seu lecer persoal mentres recorta e plastifica figuras de personaxes para usar na aula ao día seguinte. Cavila músicas e coreografía para unha non imprescindible función de Nadal cos meniños. O guión non o esixe pero, ademais de facer fichas e cumprir obxectivos dun programa, senta os cativos unha tarde calquera para relatarlles algún conto e falarlles de libros e músicas fascinantes. Ás veces compra pola súa conta material que o sistema non lle proporciona.
Inventa minutos onde non os hai para elaborar ideas coas que combater a fatiga dos pícaros e espertar o seu devezo por aprender un día si e outro tamén. E non é o seu traballo, pero non evita soar mocos, limpar cus, axudar a lavar mans, curar feridas ou enxugar bágoas. Xestiona berrinches de pequechos descontrolados que algunhas familias finxen non ter tempo para ensinar a non ser caprichudos.
Multiplicouse moitas mañás para vixiar que algún neno non quedase atrás nun curso con demasiados rapaces por aula. Peteirou algún xantar improvisado sobre a mesa da clase mentres argallaba algunha actividade novidosa. Quedou durmida de cansazo algunha tarde na propia aula despois doutra xornada extenuante espremendo as horas no desafío dun novo día de ensinanzas e aprendizaxes. Superheroe? Non. Unha mestra, como moitos mestres.
Non sempre un pai lle agradece o que fai por seu fillo. Non todos os días unha nai lle regala unha plantiña. Da man de súa neta un avó tráelle unha rosa da súa horta. Un alumno dille que hoxe, tamén, está moi guapa. Pequenos detalles impagábeis do cotiá a pé dun aula. Ás veces acontecen.
Hai anos falábase máis de dignificar o labor docente: tratalos coa deferencia que merecen. Agora recórtanlles soldo, insinúanlles que teñen demasiadas vacacións e esíxenlles xornadas máis longas. É isto froito da ignorancia ou da indiferenza? Se a autoestima dun país se mide polo grao de atención, recursos, consideración e interese que a súa sociedade ten respecto da educación, asomámonos a un preocupante precipicio de apatía. Di un proverbio africano: “Para educar un cativo cómpre a tribo enteira”. Pois aquí cómpre que a tribo esperte."

Os números falan

2011-06-26T10:05:00.003+02:00

A Voz de Galicia fixo esta pregunta: Cre que os profesores son uns «privilexiados» dende o punto de vista laboral?

Estos son os resultados:

SI.....................................18%
NON....................................82%

Pois a Consellería de Educación quere obligar aos mestres a dar 4 horas máis de clases, estas as dedicabamos a actividades moi necesarias nun centro como:

Dinamizar as bibliotecas
Manter os diferentes blog
Manter as TICS
Atender aos pais/nais cando estes non poden vir os martes pola tarde
Preparar excursións
Preparar actividades como: a paz, festivales, letras galegas,...
........................

Eu me pregunto:

Quen vai a dinamizar as bibliotecas no seu tempo libre?
Quen vais a manter a páxina web do colexio e os diferentes blog no seu tempo libre?
Quen vai a poñer ao día as TICS no seu tempo libre?
Que preparará actividades complementarias no seu tempo libre?
QUEN TRABALLA GRATIS ?

E todo esto despois de baixarnos o soldo un 5% e un gran bocado da paga extra; (nesa ocasión non protestamos xa que considerabamos que a situación do pais así o requería)
A todo esto o Conselleiro lle chama "mellora da calidade do ensino" "excelencia no ensino". Eu máis ben chámolle "ERE" "reducción de plantillas" "voltar a educación das clases maxitrales"...

A enquisa a podeís atopar en:
http://www.lavozdegalicia.es/participa/2011/06/21/01031308651600722303607.htm

Novidades en relación ás axudas aos alumnos con necesidades específicas de apoio educativo.

2011-06-15T07:32:00.001+02:00

Ata a data de hoxe aínda non se publicou no BOE aínda así podemos irvos adiantando algunhas modificacións que hai con respecto ao ano pasado:

Non se van distribuír aos colexios sobres das becas. No colexio xa temos o impreso e poder vir a recollelo e pedirme máis información ou podes picar neste enlace para descargarlo e no outro para ver as instruccións. ABRIR IMPRESO e ABRIR INSTRUCCIÓNS
A resposta do Ministerio ás solicitudes tampouco se fará por carta, senón por medio dun SMS (se a familia autoriza un aviso ao seu teléfono móbil) ou por correo electrónico.
A solicitude pode realizarse por Internet, é imprescindible que os solicitantes (sempre é o alumno) se rexistren previamente na Sede Electrónica do Ministerio de Educación.https://sede.educacion.gob.es/portada.html
(Trámites e Servizos- Educación e eu- rexistrarse)

Este trámite, independentemente da solicitude, pode realizarse neste mesmo momento e facilitaría que os alumnos que tiveran previsto solicitar bolsa o fosen avanzando. Recordade que hai que conservar os códigos porque despois hai que utilizalos para cumprir a solicitude ou para consultar notificacións ou o estado da solicitude de bolsa.

Se queredes ver máis información podedes consultar os tipos de axudas (que pouco van variar) do ano pasado:
http://oteropedrayo.blogspot.com/2010/06/axudas-para-alumnado-con-necesidades.html
http://oteropedrayo.blogspot.com/2010/06/aclaracions-sobre-as-axudas-nee.html

Coñecendo o Instituto

2011-06-03T11:17:00.000+02:00

Onte, o alumnado de sexto foi ao IES de Beade onde cursarán o próximo ano primeiro da ESO.

Fomos camiñando dende o noso colexio e ás 10,20 chegamos ao IES onde nos xuntamos co alumnado de Coutada-Beade, Sárdoma e Mestres Goldar que tamén estarán o próximo ano neste instituto.

No salón de actos esperábannos antigos alumnos destes centros, a orientadora e o director do IES.

Despois das pertinentes presentacións os alumnos bombardearon os membros da mesa a preguntas que contestaban amablemente e cando había dúbidas era ou o director ou a orientadora os que respondían aos rapaces

Unha vez respondidas todas as dúbidas dos alumnos dividímonos en dous grupos e pasamos a coñecer as instalacións: a cafetaría, a clase de educación física, o pavillón de deportes, a aula de informática, a aula de tecnoloxía, a biblioteca, o laboratorio de química e algunha máis que seguro que se me esquece.

Antes de regresar, compartiron o recreo das 12 co alumnado do IES.

Unha visita que realizamos todos os anos e que axuda aos nenos e nenas de sexto a perder o medo do paso ao instituto.

Picar na imaxe para coñecer cousas sobre o IES de Beade

Resultados das probas do alumnado de 2º, 4º e 6º

2011-06-03T11:05:00.002+02:00

O pasado mes de maio aplicámoslle ao alumnado de 2º, 4º e 6º unha proba (BADyG) que intenta medir as aptitudes, tanto xerais como diferenciais, dos nenos e nenas.

O vindeiro martes 7 de xuño, no salón de actos do colexio, explicaremos en que consistiu a proba e que aptitudes xerais e diferenciais miden, para poder así entender os resultados que obtiveron os nosos fillos.

O horario da reunión será:

Segundo................16 horas
Cuarto...................16,30 horas
Sexto.....................17 horas

Os resultados só se darán, en sobre pechado, aos pais ou nais que acudan á reunión-explicativa.

QUE PODEMOS FACER AO COÑECER OS RESULTADOS?

Quedarvos coa idea global do resultado, máis que afondar nunha proba en particular que pode estar sesgada.
Podedes consultar ao orientador as dúbidas que vos xurdan.
Se os resultados son altos e as notas non brillan especialmente, podedes animarlles e podedes ter a seguridade de que como a capacidade non é un problema para el, haberá que reforzar as outras áreas que seguramente serán deficitarias, como quizá a vontade, a motivación, a constancia, a conducta.
Se os resultados son baixos, é posible que ao mesmo tempo as súas cualificacións sexan baixas. Neste caso, a proba confírmanos que hai unha dificultade obxectiva que explica unha parte das súas dificultades e, debemos axudarlle a estudiar, a comprender e a facer as tarefas, porque o mozo necesitará compensar con máis traballo o que ten de deficitario a intelixencia.
Se os resultados son baixos e as notas medias, é que ou ben o test non ten validez, ou ben está compensando con dedicación parte das súas deficiencias.

QUE NON É CONVENIENTE FACER

Non é conveniente nin deprecialos nin obsesionarse con eles.
Tampouco convén facer comparacións entre irmáns ou parentes.
Non é necesario contarlles ao detalle os resultados, pois para eles o concepto de intelixencia non ten o mesmo significado que para nós.
Se son negativos, é mellor non mencionalos.
En definitiva trátase de usalos con prudencia e a vosa tarefa como pais é empregalos para axustar a esixencia ás súas verdadeiras posibilidades e axudar alí onde se detectan carencias.

¿ATA QUE PUNTO O TEST É VERAZ?

A intelixencia é unha facultade superior do ser humano, e dada a súa complexidade, resulta difícil de avaliar e de medir. Por isto mesmo é necesario tomar os datos que se ofrecen neste informe con cautela. Ademais, hai varios aspectos que poden distorsionar os resultados como son o cansazo, a falta de atención, o ambiente da clase, a motivación, o estado de ánimo, as preocupacións, as explicacións máis ou menos acertadas da persoa que pasa a proba, etc.
Neste sentido, hai nenos que deron nalgunha proba un valor baixo, cando en realidade sabemos que a súa capacidade e preparación é maior. Non ten maior importancia, pode significar que naquel preciso momento houbo algún dos factores mencionados que lle interferiu.
Tamén, en ocasións, a razón é o concepto de intelixencia funcional, é dicir, o neno é máis capaz, pero funcionalmente, traballa cun ritmo inferior ás súas posibilidades. Os seus recursos emprégaos a ese ritmo.
Como a intelixencia pode evolucionar, non se poden facer prediccións rigurosas de futuro con estes datos. Son a expresión mínima da súa capacidade, non o seu límite superior.
Ademais, insistimos niso, o éxito ou o fracaso escolar depende tamén doutros factores cruciais como son a motivación e os hábitos de estudio e dos cales aquí non hai referencias.
En definitiva, a finalidade da proba é dar pistas para orientar ao alumno no terreo académico, actuando sobre os seus déficits e potenciando as súas habilidades.

Para ver máis información das probas:

Sexto curso: http://docs.google.com/Doc?id=dnxqcjt_240c4k3x3cc
Cuarto curso: http://docs.google.com/Doc?id=dnxqcjt_238pd8rfrhn
Segundo curso: http://docs.google.com/Doc?id=dnxqcjt_236hghhg5gp

Talleres para pais e nais

2011-05-14T08:02:00.001+02:00

O taller para pais e nais poido realizarse o martes de 4 a 6 coa presenza de 9 nais e 1 pai. Con estes talleres trátase de darvos a coñecer estratexias e mecanismos para darlle solución as dificultades que xorden ao educar aos vosos fillos e fillas e Marisa nos achegou moitas e variadas estatexias de comunicación cos nosos fillos que é a verdadeira clave do bon funcionamento familiar.

O martes 24 de 4 a 6 horas teremos a continuación do taller e estades todos e todas invitados.

Como sempre haberá galletas para os asistentes

Talleres

2011-05-04T13:03:00.000+02:00

Onte, o alumnado de 6º traballou nun taller moi interesante. Foi un taller preventivo organizado pola Consellería de Benestar Social e onde se coñeceron un pouquiño máis e aprenderon a comunicarse de forma máis efectiva cos seus pais. As conclusións foron moi interesantes.

Pola tarde tiñamos outro taller para pais e nais pero non podo poñer as fotos nin comentar o seu desenvolvemento porque desgraciadamente de 155 familias que supón 300 pais e nais que forman parte da comunidade educativa, soamente acudiron 3 polo que tivemos que suspender o taller.

Unha lástima porque o ano pasado resultou moi interesante falando de poñer límites aos nosos fillos e este ano tamén ía ser tan interesante como o anterior xa que iamos a traballar a comunicación pais/nais - fillos/as.

Aínda que dan ganas de darse por vencido e dedicarse soamente ao traballo estrito que me corresponde sen perder nin unha soa hora do meu tempo persoal non o fago polos nenos/as que cunha ocurrencia, unha suxerencia, un sorriso,... fan que a miña implicación mereza a pena.

Voltaremos a propoñer o taller para o vindeiro martes de 16:00 a 18:00 horas esperando que a asistencia sexa grande.

Grazas a todos e agardamosvos

MÁIS QUE UN TEITO: Programa preventivo para pais/nais

2011-04-30T10:40:00.000+02:00

Os próximos martes 3,10, 24, e 31 de 17 a 19 horas teremos un programa preventivo para país e nais co fin de axudar a que a actuación familiar evite a aparición de problemas relacionados coas drogas.O programa será desenvuelto por PDLA (Plan Local sobre drogodependencias e outras adiccións do Concello de Vigo) e utilizarán una metodoloxía de dinámicas de grupo, debates, análises de casos e postas en común e os seus contidos serán:

Normas e límites: educar para previr
Comunicación país/nais/titores –fillos/as
Resolución de conflitos

Máis información en: http://www.podemosprevir.org/

Pica na imaxe para vela información

Tartamudez evolutiva

2011-04-26T07:14:00.000+02:00

Moi frecuentemente os nenos e nenas entre 2 e 4 anos tatexan e os pais preocúpanse moito. É o que se denomina "tartamudez evolutiva ou fisiolóxica"
Esta tartamudez sucede entre outras causas porque os nenos están en pleno desenvolvemento gramatical e/ou narrativo, e o seu sistema lingüístico se ve "saturado"
A tartamudez evolutiva pode durar días, semanas ou meses, e prolongarse ata os 6-7 anos. Dependerá do neno e/ou do seu ámbito. Segundo expertos como Santacreu e Froján, ata os seis anos non convén facer un tratamento dirixido ao neno, e a intervención vai dirixida aos pais, fundamentalmente para que aprendan a non poñer atención aos momentos en que o neno tatexa.
Aí van algúns consellos para os pais:

Non se angustíen pola forma como fala o seu fillo/a.
Escoite pacientemente o que o seu fillo lle di e non se fixe en como o di.
Deixe que o seu fillo complete a frase, non o interrompa nin remate vostede a frase.
Manteña o contacto visual de xeito natural, mentres o seu fillo lle fale. Non lle transmita impaciencia ou nerviosismo.
Dispoña de, polo menos, cinco minutos diarios para falar co seu fillo de xeito doado, relaxado e sen présas nin tensións.
Non deben completarlle as oracións e/ou adiviñar o que neno quere dicir.
Non o apresurar para que remate de falar.
Non o interromper mentres fala.
Non lle pedir que fale con rapidez e precisión todo o tempo.
Non lle falar con ritmo acelerado, especialmente cando se lle dixo que el/ela debe falar máis devagar
Non manter na casa un ritmo de vida acelerado.
Non lle pedir ao neno que fale forzadamente fronte a amigos, parentes, veciños...

Déixovos este video para que se entenda un pouco a tartamudez, do que se sofre con ela e que o importante non é aprender a falar senon a aprender a escoitar

Redes 87: O sistema educativo é anacrónico

2011-04-13T20:38:00.000+02:00

Nos últimos 50 anos as esferas económica, cultural e persoal deron un xiro no mundo enteiro. E non obstante, os sistemas educativos non moveron un ápice os seus programas e os seus obxectivos. Por que se aburren os nenos e nenas no colexio? Por que chegan ao mundo adulto sen ter idea dos seus propios talentos e capacidade

O líder en educación e creatividade Ken Robinson chama a demoler unha educación nacida para e polas sociedades industriais. A sociedade da información actual necesita mozos creativos e motivados.

TEST

2011-03-28T08:47:00.000+02:00

Na páxina de psicoloxía http://www.psicoactiva.com/ hai moitos test para facer ON-LINE, tanto para pais como para nenos: http://www.psicoactiva.com/tests.htm

Hoxe seleccionei "¿O teu fillo é unha persoa independente ou influenciable?"

O texto que pon é
Xeralmente diante dos pais nosos fillos móstranse con ideas moi claras, saben ben o que queren e argumentan en todo momento o porqué das súas decisións, preferencias, etc. Non é estraño que defendendo os seus criterios os nenos e adolescentes se mostren mesmo rebeldes e desobedezan para saírse coa súa. Pero moitas veces este carácter firme e independente que vemos dilúese cando están cos seus amigos. Igual que os adultos, os máis novos necesitan sentirse integrados e queridos polos seus semellantes, por iso intentan parecerse os uns aos outros imitándose na forma de falar, de vestir, etc., pero en ocasións este desexo de aceptación pode levalos a perder a súa identidade fronte aos demais dunha forma excesiva, deixándose influenciar ata o punto de anulalos como individuos.
http://www.psicoactiva.com/tests/test.asp?idtest=9
Recordade que estes test soamente son orientativos; caso de dúbidas consultar cun profesional

Día Mundial Síndrome de Down

2011-03-21T07:37:00.001+01:00

Hoxe é o día mundial da Síndrome de Down. A data non é casual, e é que hoxe é o 21-3, que nos recorda a triplicación do cromosoma 21, chamado comunmente Síndrome de Down.

DOWN ESPAÑA, en colaboración con Obra Social Caixa Madrid, realizou unha campaña en televisión, baseada na Convención Internacional sobre os Dereitos das Persoas con Minusvalidez, para concienciar á sociedade sobre os dereitos dos que teñen síndrome de Down.

A campaña está composta de tres anuncios de trinta segundos cada unha, na que se abordan tres dereitos fundamentais: 1) dereito ao traballo; 2) dereito á igualdade e á non discriminación; 3) dereito a vivir de forma independente e a ser incluído na comunidade.

Trastorno por déficit de atención e hiperactividade

2011-03-13T11:36:00.000+01:00

O trastorno por déficit de atención e hiperactividade é unha síndrome conductual de causa pouco clara, na que probablemente interveñen factores xenéticos e ambientais e no que existe unha alteración no sistema nervioso central, que se manifesta mediante un aumento da actividade, impulsividade e falta de atención sendo unha das causas principais de fracaso escolar e de problemas sociais na idade infantil.

Trátase dun trastorno neurolóxico no que se propuxeron factores de orixe xenética (é dicir, herdado, non adquirido no curso da vida) aínda que non se descarta a influencia de factores que actuarían durante a xestación, o parto ou o desenvolvemento infantil. O factor xenético está demostrado, posto que o TDAH é entre 7 veces máis frecuente en irmáns e entre 11 e 18 veces máis frecuente en irmáns xemelgos. Describíronse varios xenes posiblemente implicados.

O DSM-IV (Manual diagnóstico e estatístico dos trastornos mentais ) identifica tres síntomas básicos:

Items de hiperactividade-impulsividade

Inquietude, móvese no asento
Érguese cando debería estar sentado
Corre e salta en situacións inapropiadas
Dificultade para xogar tranquilamente
Excitado a miúdo, "como unha moto"
Verborrea
Responde antes de que finalice a pregunta
Dificultade para gardar a quenda en actividades de grupo
Interrompe outros nos xogos, conversacións, etc.

Items de inatención

Non atende detalles, comete erros
Dificultade para manter a atención
Xordeira ficticia
Non segue instrucións, non remata as tarefas
Dificultade para organizarse
Evita tarefas que requiren esforzo continuado
Esquece e perde cousas necesarias para a súa actividade
Doada distracción por estímulos externos
Esquecedizo nas actividades diarias

O TDAH ten predominio de hiperactividade / impulsividade cando se detectan 6 ou máis items de hiperactividade / impulsividade e menos de 6 items de inatención.

O TDAH ten predominio de inatención cando se detectan 6 ou máis items de inatención e menos de 6 items de hiperactividade / impulsividade.
Considérase un TDAH combinado cando se detectan 6 ou máis items de hiperactividade / impulsividade e 6 ou máis items de inatención.
En calquera caso, todos estes items deben persistir máis de 6 meses, en dous ou máis lugares (colexio, casa, etc.).

O diagnóstico é complexo. Cando se sospeita que un neno ou unha nena ten este trastorno, no colexio soemos entrevistarnos cos pais, empregar escalas de avaliación da conduta, enchidas polos pais, profesores e outros coidadores do neno/a, e outras probas para descartar outros déficits que nos poidan levar a erros no diagnóstico. Estes estudios proporcionan unha información acerca da gravidade do trastorno e a necesidade de derivalo ao médico especialista que determinará o diagnóstico.

O tratamento ten tres bases imprescindibles:

Información e axuda exhaustiva a pais e mestres
Tratamento farmacolóxico
Tratamento psicopedagóxico

Co tratamento tratamos de:

Reducir os síntomas do TDAH
Reducir os síntomas comórbidos (outros síntomas asociados ao trastorno)
Reducir o risco de complicacións
Educar ao paciente e ao seu ámbito sobre o trastorno
Adaptar o entorno ás necesidades do paciente
Mellorar as habilidades de abordaxe dos pacientes, pais e educadores
Cambiar as percepcións desadaptativas

A información aos pais e mestres é necesaria xa que alteran a vida familiar e a vida da aula, sendo un trastorno difícil de entender. A información sobre a natureza do trastorno, a súa clínica e evolución, as alternativas terapéuticas e o manexo concreto de situacións debe constituír sempre o primeiro paso desta información.
O tratamento farmacolóxico é imprescindible en 7 de cada 10 nenos con TDAH, e ten que individualizarse en cada paciente identificando a dose mínima eficaz e ben tolerada .
A acción psicopedagóxica pode orientarse cara a unha reorganización educativa e comportamental (terapia de modificación do comportamento), complementada coa práctica dun deporte ou actividades en centros recreativos para propiciar a descarga motora do neno

O día das mulleres

2011-03-05T08:03:00.001+01:00

O 8 de marzo conmemórase o Día Internacional da Muller Traballadora ou o Día da Muller.

Baixo o lema A EDUCACIÓN NON É UN CONTO: POLOS DEREITOS DAS NENAS Y AS MULLERES, a Campaña Mundial pola Educación está traballando na SAME 2011 para que millóns de persoas en todo o mundo mobilicémonos para recordar aos líderes políticos as dificultades que millóns de nenas e mulleres teñen para acceder a unha educación de calidade e para pedirlles que tamén recorden e cumpran o seu compromiso de destinar os recursos necesarios para facer realidade a Educación para Todos e Todas en 2015.

A educación é fundamental para o desenvolvemento dos pobos e das persoas. Recárgaa! Polos dereitos das mulleres e as nenas.

Sen palabras

2011-02-27T18:02:00.000+01:00

Visto no blog de FRAN

Son mestra

2011-02-24T07:34:00.000+01:00

Pequena homenaxe a todas as mestras e mestres que tanto fan polos nosos fillos e fillas

Amor: ¿todo química?

2011-02-14T07:12:00.002+01:00

Srs. pais con fillos na ESO

2011-02-11T23:50:00.000+01:00

Carta dun Inspector de Educación publicada no diario dixital de Cádiz:

"Lo que más sorprende a los especialistas extranjeros que visitan nuestros institutos es el mal comportamiento de los alumnos en el aula, la confianza de amigachos que preside su relación con los profesores (siempre con el tú por delante), lo escandalosos que son y el descuido con el que tratan el material que se pone a su disposición. Si los visitantes son coreanos o japoneses, la impresión les puede provocar un shock.

No es fácil conseguir mejoras significativas en los resultados escolares. Pero, desde luego, si no se aborda con seriedad y decisión el cambio del comportamiento de los alumnos, poco se puede conseguir. Para que el alumno pueda rendir en clase es preciso que, en primer lugar, atienda y, en segundo lugar, que lo dejen atender. Es el requisito previo, como lo es comprar un décimo para que te toque la lotería. Muchas de las correcciones que se ponen en marcha para atajar este mal son poco compartidas por los padres de las criaturas, que optan más por la impunidad de sus hijos que por su educación. Parece como si la mala conciencia del poco caso que les hacen la pudieran salvar poniéndose incondicionalmente de su lado a la mínima dificultad con la que tropiezan en el instituto.

Se ha llegado a una situación en la que no producen alarma y se dejan pasar comportamientos intolerables. Los que narro a continuación los he visto yo visitando aulas, exhibidos por mozalbetes de trece, catorce o quince años, mayoritariamente varones, y sabiendo ellos que yo era el inspector. Están los que no reprimen las exigencias de su cuerpo por pequeñas que éstas sean. Así, uno bosteza de la forma más larga y ostensible que se pueda imaginar, desperezando todo el cuerpo. Otro se rasca y hurga, a modo, en axilas, ingle, nariz y oído. El de más allá está prácticamente tumbado en su silla, en una postura en la que alcanzar el tablero de la mesa para leer o escribir es francamente imposible. Hasta a alguna parejita he debido mirarla con reprobación para impedir no sólo que hicieran manitas, sino hasta que fuera algo más lejos. Repito: todo esto mientras el pobre profesor (o profesora, porque como corresponde a la condición humana, suelen ser más groseros y aprovecharse más de quien juzgan que es más débil) intenta explicar su lección o corregir un ejercicio.

¿Y los padres? ¿Qué ocurre cuando se sanciona a sus hijos y se les comunica el castigo? Pues en muchos casos se ponen de su lado, exigen datos y pruebas como si la vida escolar y sus procedimientos disciplinarios fuesen un juicio por la vía penal. Les hacen ver a sus vástagos que su centro de educación y enseñanza actúa arbitrariamente, que persigue sin motivo a sus alumnos, que emprende procedimientos sancionadores contra ellos sin argumentos ni hechos: un día, sin que haya ocurrido nada, los profesores y el equipo directivo acuerdan porque sí sancionar a unos pobres inocentes, e inician procedimientos muy costosos, que requieren mucho trabajo extra y que les van a traer a los que los emprenden un sin fin de preocupaciones.

Señores padres: no es sensato creer antes a los propios menores implicados que a adultos expertos en problemas de disciplina como son los profesores. Los docentes son imparciales (por supuesto, más que los mismos menores o que ustedes), conocen bien a los chicos porque a lo largo de su vida profesional han tratado a miles de ellos, y saben calibrar la trascendencia de las acciones de los que ocupan las aulas porque, además de que se les prepara para ello, tienen la experiencia de haber pasado ya por cientos de casos anteriores.

Señores padres: no deben enseñar a sus hijos de qué manera pueden salir indemnes o cómo se pueden librar de las consecuencias de conductas inadecuadas, sino a que asuman sus responsabilidades, a que corrijan lo que hayan hecho mal, a que acepten los castigos que se les impongan, a que tengan confianza en los profesores y en los centros en los que están escolarizados. Porque, señores padres, no hay mayor despropósito que ayudar a sus hijos a que queden por encima de su profesor y de su instituto.

Señores padres: a sus hijos no les quedan tantos años para enfrentarse a la vida. Enséñenles también a tolerar la pequeña injusticia, el posible error. Porque en el mundo adulto van a encontrar muchas más arbitrariedades de las que puedan sufrir en la escuela. Déjenles bien claro que a sus profesores no les pagan para aguantarlos y reírles las gracias, sino para educarlos. Sus profesores son, para ellos, el anticipo de lo que luego, en el ámbito laboral, van a ser los jefes. Y, como decía Bill Gates, si cree que su profesor es duro con él, que espere a tener un jefe. Éste no va a tener ni la paciencia ni la vocación de su docente.

Señores padres: un viejo consejo decía: "Si vas a sufrir una operación peligrosa, deja todos tus papeles y todos tus asuntos en regla. Es posible que sobrevivas". Aplíquense el espíritu del anterior dicho. Queremos su colaboración y su ayuda para conseguir la mejor educación de sus hijos. Pero no para hacerle la vida más fácil a los docentes. Al fin y a la postre, lo más que convive un profesor con ellos es, durante algún año, dos o tres horas a la semana. Lo queremos porque en última instancia son ustedes los que van a tener que soportarlos durante toda su vida."

http://www.diariodecadiz.es/article/opinion/386587/senores/padres/con/hijos/la/eso.html

O neno e a tele

2011-02-05T09:48:00.000+01:00

Hai 5 tipos posicionamentos dos pais ante o control do visionado da televisión dos seus fillos:

MEDIACIÓN AUSENTE: Os pais non exercen control algún sobre o que os seus fillos ven na televisión, a cantidade e os horarios: non se formularon a idea de facelo e se, nalgún momento puntual falaron de facelo, nunca o levaron á práctica (frases tipo: "este neno ve moita televisión, tería que ver menos" "lle vou a prohibir a tele como non aprobe.... "
MEDIACIÓN DESFOCALIZADA: Os pais realizan unha avaliación moi xeneralizada, compártese o visionado da televisión pero sen realizar ningún comentario dos programas que se están a ver
MEDIACIÓN RESTRICTIVA: Os pais establecen normas e controlan a televisión en termos de tempo e programas
MEDIACIÓN EVALUATIVA: Os pais discuten e critican os programas cos nenos
MEDIACIÓN CONTROLADA: Os pais restrinxen, ven algúns dos programas que ven os seus fillos e avalíanos con eles

Os pais debemos decidir o tipo de mediación que estamos dispostos a poñer en práctica sabendo que o peor que podemos facer é cambiar permanentemente dunha a outra. Elixamos unha e sexamos constantes e regulares. Esta constancia será boa para os fillos porque saberán a que aterse e adaptaranse ás normas da familia.

É evidente que o mellor é intentar seguir algunha mediación o máis próxima á 5ª pero o importante é elixir unha que poidamos poñer en práctica e que sexamos constantes con ela

"Mi hijo y la televisión" de Jesús Bermejo Berros (Pirámide)

O soldadiño de chumbo

2011-01-18T07:51:00.000+01:00

Como este ano estamos a traballar os contos de Andersen deixovos esta adaptación do clásico de Andersen en formatos dixital levada a cabo por Xabier Senín. Os deseños son de Alfonso Costa, a música de Emilio Aragón e as voces de Manuel Manquiña e Luis Piedrahita. A ambientación: no museo do xoguete de Allariz.

Acompañar: navega cos teus fillos

2010-12-31T11:46:00.000+01:00

No canal da páxina do ministerio de educación LEER.ES no seu apartado de familias atopamos varios videos moi interesantes:
Un é este onde da uns prácticos consellos aos pais por se lles regalan un ordenador nestas festas

Acompañar: navega cos teus fillos

Felices vacacións

2010-12-24T09:58:00.000+01:00

Informe PISA 2009

2010-12-12T10:44:00.000+01:00

O Informe do Programa Internacional para a Avaliación de Estudantes ou Informe PISA polas súas siglas en inglés (Programme for International Student Assessment) baséase na análise do rendemento de estudantes a partir duns exames mundiais que se realizan cada tres anos e que teñen como fin a valoración internacional dos alumnos. Este informe é levado a cabo pola OCDE, que se encarga da realización de probas estandarizadas a estudantes de 15 anos. Aínda que é considerado como un sistema "obxectivo" de comparación, a súa formulación está suxeita a moitas críticas, por canto é unha análise meramente cuantitativa.
Na páxina do MEC podedes ver o informe completo con todo tipo de gráficos e as preguntas que se fixeron aos alumnos: http://www.educacion.es/dctm/ministerio/horizontales/prensa/notas/2010/20101207-pisa2009-informe-espanol.pdf?documentId=0901e72b806ea35a

Neste gráfico podedes ver a comparativa entre paises nas tres competencias que se analizan

Gráfico comparativo entre Comunidades Autónomas

Hai moitas cousas que analizar, á miña chámame a atención varias cousas:

1º. -Toda a campaña que se fixo contra as matemáticas en galego; resulta que nesa competencia e nas ciencias (tamén en galego) Galicia obtén mellores resultados que a media de España e en Ciencias superior mesmo á media de OCDE.

2º.-¿Por qué o alumnado dos Países Asiáticos superar por moito ao resto dos demáis países ?

3º.-Déixovos un artigo publicado no País o día 11-12-2010 de PELAYO MOLINERO GETE

.........

"Los adolescentes terminan hartos de sujetos, predicados, simples, compuestas, adjetivas y adverbiales. ¿Por qué no nos limitamos a dar, cuando corresponda, uno o dos cursos de gramática en condiciones, dejando, así, de repetir año tras año la misma copla y nos centramos después en leer, comprender y redactar?

Hace ya años que Luis Landero dijo que un alumno español puede ser capaz de descomponer un editorial de cualquier periódico en todas sus oraciones, simples o compuestas, decirnos si son sustantivas, de relativo o adverbiales propias o impropias, pero que posiblemente si le preguntamos por la posición del editorial ante el problema que se plantea se quede en blanco. Pues en esas estamos. Oscilando entre sesudos análisis oracionales-textuales y triviales lecturas "juveniles"."

Orientacións para a estimulación da linguaxe (educación infantil)

2010-12-07T18:36:00.000+01:00

A mestra de Audición e linguaxe, Miriam García, redactou estas pequenas recomendacións para estimular a linguaxe.

Pica na imaxe para ver as recomendacións

Día Internacional da Infancia

2010-11-19T06:53:00.000+01:00

A Asamblea Xeral da ONU aprobou, en 1959, a Declaración sobre os Dereitos do Neno e da Nena.
Por esta razón o 20 de novembro celébrase o Día Internacional dos Dereitos dos Nenos e Nenas
Se queres podes ver a versión dos Dereitos dos nenos e nenas de MAFALDA picando no dibuxo (visto no outeiro de Matilda)

Unha faluza a tempo.......

2010-11-17T08:03:00.003+01:00

Acabo de ler o País e encontreime un artigo moi interesante: "EL CACHETE DUELE, PERO NO FUNCIONA"

*Moita xente ve na faluza algo eficaz pero utilizado de forma moi puntual e como último recurso, para marcar claramente un límite a un neno ou a un preadolescente.
*Outros rexéitano xa que "Se non o xustificamos no ámbito da parella, por que si cos nenos, que están indefensos?"
*Falamos soamente da pequena faluza xa que os que reciben golpes máis severos (exemplo co cinto) si están condenadas e case ninguén as defende, polo menos en voz alta pero unha faluza "a tempo" está amplamente aceptado a nivel social
* Cando chegou o límite? Cando a hora de utilizar o último recurso? Como se sabe que non foi demasiado? Hai moitos matices que convén ter en conta, xa que non é o mesmo a faluza puntual que tomalo como norma cada que vez que se queira conducir o menor
*O filósofo José Antonio Marina defende dar unha faluza pero ""sempre nun contexto de cariño e non nun arrebato de nervios" O xuíz de menores de Granada Emilio Calatayud dixo en numerosas ocasións que o azoute se pode dar sempre que sexa no momento oportuno e coa intensidade axeitada. Pero é moi difícil que se dean estes contextos, no 90 % dos casos van acompañados de berros, de ameazas, de intentos de humillar ao menor
*A faluza explicitar a impotencia e a incapacidade do adulto", di o pedagogo e doutor en Ciencias da Educación Joan Josep Sarrado. Así o percibe o neno e, polo tanto, víveo como unha "vinganza" do pai ou da nai, e non pode ter efectos educativos positivos, asegura
*A faluza ten efectos a moi corto prazo pero a longo prazo, o que acontecerá é que probablemente o pai terá que aplicalo cada vez con máis frecuencia para obter o mesmo resultado
*Sempre oímos que non se traumatiza" aos nenos" "para toda a vida". A cuestión, non obstante, é que convén descartar castigos físicos, simplemente, porque "son innecesarios non teñen ningún obxectivo educativo", e non funcionan", é dicir, non van corrixir o comportamento do menor.
*Pero as outras ferramentas requiren tempo, esforzo e paciencia. "En educación, nada se improvisa". Os procesos de diálogo, de comunicación, de respecto deben empezar moi pronto, canto antes.
*Moitos pais quéixanse de que non son pedagogos e que non saben poñer en práctica as ferramentas educativas pero hoxe en día hai moitos recursos, hai escolas de pais, pódese facer un seguimento moi de preto cos profesores dos centros educativos.....

As alternativas á fazula

- O diálogo. Aínda que poida antollarse inútil, é importante empezar a explicar as decisións que toman os nenos dende que son pequenos, aínda que teñan sete ou oito anos, para ir poñendo os cimentos dunha relación de diálogo.

- A firmeza. É moito máis interesante dicir as cousas con firmeza que berrando.

- O castigo. O castigo debe estar pegado á acción, non esperar, e debe ser contundente dende o principio; castigar se se decide castigar sen ameazar durante moito tempo. Ademais, debe ser axustado e serse mantido a pesar da presión do fillo. Pode ser dende mandalo de cara á parede ou a outro cuarto, ata privalo da tele ou dun xoguete.

- A atención. Os pais deben procurar dedicarlle atención ao neno cando faga as cousas ben, non só cando as faga mal. Hai que saber ignorar algúns comportamentos cos que o menor só quere chamar a atención,

Deporte e dieta para un cerebro máis san

2010-11-16T07:02:00.001+01:00

Dende moi antigo díxose que o exercicio ten un impacto positivo e moi saudable sobre o cerebro; pero isto nunca se puidera probar cientificamente ata agora.
No programa REDES, Eduardo Punset entrevista ao neurocientífico Fernando Gómez-Pinilla que o exercicio é un escudo protector do noso cerebro e un estimulador da nosa aprendizaxe e da nosa memoria.
O video dura media hora pero merece a pena.
http://www.redesparalaciencia.com/3918/redes/redes-72-deporte-para-un-cerebro-mas-sano

Que é un mestre?

2010-11-12T06:48:00.000+01:00

Nenos, estudantes e profesores móstranche que é ser mestre e os valores que leva consigo a profesión

Comprensión lectora. ACL

2010-11-03T10:32:00.000+01:00

A próxima semana empezarei a pasar unha proba de compresión lectora a todo o alumnado de primaria.
A proba que utilizo é ACL unha ferramenta que permite ser aplicada individualmente, aínda que a súa forma máis habitual é a aplicación colectiva a un grupo-clase. Así, permite ter unha visión detallada da comprensión lectora de cada un dos alumnos, como tamén do nivel global do grupo
ACL é un proba que vai dirixida a valorar a comprensión lectora dun xeito amplo, a partir de textos de tipoloxía diversa, con temáticas que se refiren ás diferentes áreas curriculares.

As preguntas recollen as principais dimensións da comprensión lectora: literal, inferencial, reorganizativa e crítica.
Nestas probas os nenos han de inferir, relacionar, sacar conclusións, resumir, secuenciar, prever, emitir xuízos, etc
A partir de textos breves, o alumno ten que responder preguntas en relación co escrito, podendo elixir entre diversas alternativas que lle obrigarán facer un esforzo de aproximación moi grande para seleccionar a que cre máis adecuada, máis próxima ao sentido do texto, á intención do autor, ao contido global ou específico dos termos. obrigaralle a elaborar, non a contestar por simple recordo inmediato, senón a comprender profundamente, dando valor aos xiros, ás intencións non explícitas pero se suxeridas, inferindo o sentido implícito ou deducindo o que se desprende de devandito texto.

COMPRENSIÓN
Comprensión literal
Se concentra en ideas e informacións explicitamente manifestas no texto. As tarefas a realizar son:
-recoñecemento de detalles
-recoñecemento das ideas principais
-recoñecemento dunha secuencia
-recoñecemento comparativo
-recoñecemento da causa e o efecto das relacións
-recoñecemento dos trazos de carácter
Reorganización
Requiere que o alumno analice, sintetice e/ou organice ideas sobre a información explicitamente manifesta no texto que debe ler. Xa que se trata de manipular información explícita algúns inclúena na comprensión literal. As tarefas de reorganización son:
-Clasificar
-Esquematizar
-Resumir
-Sintetizar
Comprensión inferencial
É manifestada polo alumno cando utiliza simultaneamente as ideas e a información explícita do texto por un lado e, por outro, pon en funcionamento a súa intuición e a súa experiencia persoal como base para facer conxecturas e elaborar hipótese. Esixe que o raciocinio e a imaxinación vaian máis alá da páxina imprimida. As tarefas de comprensión inferencial son:
-Dedución dos detalles de apoio
-Dedución das ideas principais
-Dedución dunha secuencia
-Dedución de comparacións
-Dedución de relacións causa e efecto
-Dedución de trazos e carácter
-Dedución de características e aplicación a unha situación nova
-Predición de resultados
-Hipótese de continuidade
-Interpretación da linguaxe figurativa
Comprensión crítica
Requiere que o alumno de respostas que indiquen que fixo un xuízo avaliativo por comparación de ideas presentadas no texto cun criterio externo proporcionado polo profesor, outras persoas competentes ou outras fontes escritas, ou ben por un criterio interno proporcionado polas experiencias, coñecementos ou valores do lector. O alumno pode facer os seguintes xuízos:
-Xuízo de realidade ou fantasía
-Xuízo de feitos ou opinións
-Xuízo de suficiencia e validez
-Xuízo de propiedade
-Xuízo de valor, conveniencia e aceptación.

Os tipos de texto cos que se traballan son
*Narrativo.
*Expositivo.
*Interpretación de datos.
*Interpretación de gráficos.
*Poético.

Educación e creatividade

2010-10-26T20:07:00.000+02:00

Plan Xeral Anual

2010-10-21T15:01:00.000+02:00

Este curso, 2010-2011 comezámolo con algunha novidade:

Publicaron unha nova Circular de accións prioritarias para os Departamentos de Orientación. http://www.edu.xunta.es/web/node/1458
Imos colaborar cunha tese doutoral sobre superdotación
Houbo axustes de recursos humanos e a profesora de Audición e Linguaxe estará dous días no noso colexio en vez dos tres que estaba o ano pasado
Este ano revisaremos o Plan de atención a diversidade

Podes ver o Plan no seguinte enlace:
https://docs.google.com/document/edit?id=1C5moW8c8zRx8GEfOh04nyOMn79vEEqGHt9NL2HD2Ff0&hl=es&authkey=CJqwv7AJ

Protesta

2010-10-17T08:52:00.000+02:00

O sábado 9 de outubre, houbo unha protesta ante as oficinas da Dependencia en Santiago de Compostela fartos de andar entre papeis sen que nada cambie.

Este video saqueino do blog "PENSANDO EN IMÁGENES" blog de Alberto, neno diagnosticado con autismo.

Outro video moi interesante é "EL SONIDO DE LA HIERBA AL CRECER" espazo para a reflexión e coñecer como viven felices co autismo Anabel e Erik

O ordenador na aula

2010-10-16T11:28:00.000+02:00

O Centro Internacional de Tecnoloxías Avanzadas (CITA) de Peñaranda preparou unha guía práctica sobre o papel do ordenador na aula para que os profesores aproveiten ao máximo o seu grao de competencia.

Partindo de que o ordenador non é un obxecto invasor nin un foco de atención, senón un elemento máis que debe ser integrado na estratexia de ensino-aprendizaxe na forma e medida que facilite a acción educativa ou estimule unha competencia concreta, entre outras suxestións, aconséllase aos profesores:

Establece na túa aula tres momentos diferentes

Ordenador pechado (non pode utilizarse o ordenador)
O ordenador é un complemento e pode utilizarse para consulta, clarificación, etc.
A tarefa esixe ordenador.

Non te metas en camisa de once varas. Incorpora o ordenador a tarefas nas que o teu grao de competencia che permita facer o seguimento do traballo dos teus alumnos.
A todo hai que afacerse. Ata que o ordenador sexa un elemento máis do ambiente educativo, planifica cada momento en que vaia utilizarse, de forma concreta e para todo un trimestre. Faino progresivamente. No comezo, o uso do ordenador será menor que cando exista o hábito tanto pola túa banda coma por parte dos alumnos.
O ordenador non che fai as tarefas que ti non saibas facer. Só che facilita o camiño. Acostuma os teus estudantes a realizar esquemas ou bosquexos antes de poñerse directamente cunha aplicación. Na medida que as túas destrezas e as súas o permitan, eses pasos previos poden realizarse en papel ou co mesmo ordenador.
Ás veces necesitamos desaprender. Nos primeiros días, prepara algunha sesión cos teus alumnos na que os hábitos dubidosos, as manías ou conceptos equivocados sobre o ordenador na aula, poidan aflorar.

Visto en http://www.lecturalab.org/story/Tips-para-profesores-que-quieren-introducir-el-ordenador-en-el-aula_1841

Problemas de aprendizaxe

2010-10-12T08:01:00.000+02:00

¿Que son os problemas de aprendizaxe?

Un problema de aprendizaxe é un trastorno neurolóxico. Un xeito sinxelo de explicar a natureza dun problema de aprendizaxe é que provén dunha diferenza na forma en que os "cables" do cerebro están "conectados". Aínda que os nenos/as con problemas de aprendizaxe son tan intelixentes ou máis intelixentes que os compañeiros/as da súa idade, se se lles educa mediante os métodos convencionais de ensino e aprendizaxe, ou se se lles deixa sós para resolver certos problemas e entender certas tarefas, pode que teñan dificultades para ler, escribir, deletrear, razoar, recordar e/ou organizar información e as matématicas.
¿Cales son os sinais dun problema de aprendizaxe?
Non hai ningún sinal único que indique que unha persoa teña un problema da aprendizaxe.

Pode ter problemas en aprender o alfabeto, facer rimar as palabras ou conectar as letras cos seus sons;
Pode cometer erros ao ler en voz alta, e repetir ou deterse a miúdo;
Pode non comprender o que le;
Pode ter dificultades con deletrear palabras;
Pode ter unha letra desordenada ou tomar o lapis torpemente;
Pode loitar para expresar as súas ideas por escrito;
Pode aprender a linguaxe en forma atrasada e ter un vocabulario limitado;
Pode ter dificultades en recordar os sons das letras ou escoitar pequenas diferenzas entre as palabras;
Pode ter dificultades en comprender bromas, historietas cómicas ilustradas, e sarcasmo;
Pode ter dificultades en seguir instrucións;
Pode pronunciar mal as palabras ou usar unha palabra incorrecta que soa similar;
Pode ter problemas en organizar o que el ou ela desexa dicir ou non pode pensar na palabra que necesita para escribir ou conversar;
Pode non seguir as regras sociais da conversación, tales como tomar quendas, e pode achegarse demasiado á persoa que o escoita;
Pode confundir os símbolos matemáticos e ler mal os números;
Pode non poder repetir un conto en órden (o que aconteceu primeiro, segundo, terceiro); o
Pode non saber onde comezar unha tarefa ou como seguir dende alí.

Consellos par pais e nais

Aprenda máis sobre os problemas da aprendizaxe. Mentres máis sabe, máis pode axudarse a si mesmo e ao seu neno.
Eloxie o seu neno cando a el ou ela lle vaia ben. Os nenos con problema da aprendizaxe renden ben nunha variedade de cousas. Descubra cales cousas lle gustan ao seu neno, tales como bailar, xogar fútbol, ou traballar cos ordenadores. Déalle bastantes oportunidades ao seu neno para perseguir as súas fortalezas e talentos.
Descubra como o seu neno aprende mellor. Aprende por medio de experiencias prácticas, ou por medio de mirar ou escoitar? Axude ao seu neno a aprender por medio das súas áreas de fortaleza.
Deixe que o seu neno axude coas tarefas domésticas. Estas poden aumentar a súa confianza e destrezas concretas. Manteña as instrucións simples, divida as tarefas en pasos pequenos, e recompense os esforzos do seu neno con eloxios.
Faga as tarefas escolares unha prioridade. Lea máis acerca de como pode axudar ao seu neno a ter éxito coas tarefas.
Poña atención á saúde mental do seu neno . Estea disposto a recibir asesoramento, o cal pode axudar ao seu neno a tratar coas frustracións, o cal sentirse mellor acerca de si mesmo e aprender máis sobre as destrezas sociais.
Fale con outros pais cuxos nenos teñen problemas da aprendizaxe. Os pais poden compartir consellos prácticos e apoio emocional.
Reúnase co persoal escolar e axude a desenvolver un plan educacional para tratar coas necesidades do seu neno. Planifique as acomodacións que o seu neno necesita.
Estableza unha relación de traballo positiva co mestre do seu neno. Por medio da comunicación regular, poden intercambiar información sobre o progreso do seu neno na casa e na escola.

Consellos para mestres e mestras

Aprenda o que máis poida sobre os diferentes tipos de problemas da aprendizaxe.
Descubra cales son as potencialidades e intereses do alumno e concéntrese nelas. Proporcione ao alumno respostas positivas e bastante oportunidades para practicar.
Revise os arquivos de avaliación do alumno para identificar as áreas específicas nas cales ten dificultade. Fale co Orientador da escola. Acomode a enseñanza para tratar as necesidades especiais do alumno. Algúns exemplos inclúen:

Dividir as tarefas en etapas máis pequenas e proporcionar instrucións verbais e por escrito;
Proporcione ao alumno máis tempo para completar o traballo escolar ou probas;
Use con estes rapaces as novas tecnoloxías
Ensine destrezas para a organización, destrezas de estudo, e estratexias para a aprendizaxe. Estas axudan a todos os alumnos, e en particular a áquellos con problemas da aprendizaxe.
Traballe cos pais do alumno para crear un plan educacional especial para cumprir coas necesidades do alumno. Por medio da comunicación regular con eles, poden intercambiar información sobre o progreso do alumno na escola.

Recursos
http://www.ldonline.org/features/espanol

Decálogo para formar un novo delincuente

2010-10-04T07:10:00.001+02:00

O xuíz de menores de Granada, Emilio Calatayud propón este decálogo para que os nosos fillos se convertan en delincuentes

1. Comience desde la infancia dando a su hijo todo lo que pida. Así crecerá convencido de que el mundo entero le pertenece.

2. No se preocupe por su educación ética o espiritual. Espere a que alcance la mayoría de edad para que pueda decidir libremente.
3. Cuando diga palabrotas, ríaselas. Esto lo animará a hacer cosas más graciosas.
4. No le regañe ni le diga que está mal algo de lo que hace. Podría crearle complejos de culpabilidad.
5. Recoja todo lo que él deja tirado: libros, zapatos, ropa, juguetes. Así se acostumbrará a cargar la responsabilidad sobre los demás.
6. Déjele leer todo lo que caiga en sus manos. Cuide de que sus platos, cubiertos y vasos estén esterilizados, pero no de que su mente se llene de basura.
7. Riña a menudo con su cónyuge en presencia del niño, así a él no le dolerá demasiado el día en que la familia, quizá por su propia conducta, quede destrozada para siempre.
8. Déle todo el dinero que quiera gastar. No vaya a sospechar que para disponer del mismo es necesario trabajar.
9. Satisfaga todos sus deseos, apetitos, comodidades y placeres. El sacrificio y la austeridad podrían producirle frustraciones.
10. Póngase de su parte en cualquier conflicto que tenga con sus profesores y vecinos. Piense que todos ellos tienen prejuicios contra su hijo y que de verdad quieren fastidiarlo.

http://oteropedrayo.blogspot.com/2008/05/xuiz-ou-educador.html

Carta a un mestre. Elisa M. Mosser

2010-09-08T07:42:00.000+02:00

Mestre; a ti diríxome. Ti que has de pulir a miña alma e moldear o meu corazón, compadécete da súa fraxilidade.

Non me mires con cello adusto. Se non te comprendo aínda, ten paciencia. Non reprima sempre o teu xesto os meus impulsos. Non che moleste a miña buliciosa alegría; compártea. Non ateigues a miña débil intelixencia con nocións superfluas.

Ensina o útil, o verdadeiro e o belo. O belo! Mestre: que os meus ollos aprendan a ver e a miña alma a sentir. Desentraña a beleza de canto rodea e faima gustar.

Trátame con dozura, mestre, agora que son pequeno, quen sabe as dores que me deparará o destino e, no medio deles, o recordo da túa benevolencia será benfeitor estímulo.

Non me rifas inxustamente; descobre ben a causa da miña falta e verás sempre atenuada a miña culpabilidade.

Ámame, mestre, como ama o pai ás súas criaturas, que eu, tamén aínda que non saiba demostrarcho, amarei moito, mañá máis que hoxe.

Se me insignias con amor, as túas leccións serán proveitosas, pero se non me amas, non poderei comprenderte nunca.

Cultívame, mestre, como o xardineiro ás florecillas que lle dan encanto e aroma, eu tamén perfumarei a túa existencia no incenso perenne do recordo e a gratitude. Eu hei de ser a túa obra mestra, procura compracerte dela.

Mestre, bo mestre, que has de dar luz aos meus ollos, alento ao meu cerebro, bondade ao meu corazón, beleza á miña alma, verdade ás miñas palabras, rectitude aos meus actos. Pai intelectual, bendito sexas.

De volta

2010-09-02T08:43:00.001+02:00

De novo no cole e coa pilas renovadas.

Este ano comezamos sen preocupacións de saúde (gripe A) pero con preocupacións políticas (decreto do plurilingüismo).
Quero deixarvos uns documentos que me pasou a compañeira Luisa Jonte que dá recomendacións para os pais e nais.

Para Educación Infantil

Memoria final de curso

2010-06-27T08:55:00.005+02:00

Chega o final de curso e antes de marcharnos de vacacións é momento de facer balance do departamento de orientación.
Fixemos a memoria do departamento e a aprobamos o 24-06-2010 e tan so queda aprobala, xunto coa memoria do centro no Claustro e no Consello Escolar o día 28.
Se queredes votarlle unha ollada picar no enlace e veredes que a gran diferencia coa do ano pasado é que como non comparto Orientación co colexio Mestres Goldar as diferentes actuacións aumentaron moitísimo con respeto ao curso pasado, moi especialmente as intervencións con pais e nais e polo tanto os asesoramentos aos titores e titoras.

MEMORIA FIN DE CURSO DO DEPARTAMENTO DE ORIENTACIÓN 2009-2010

Bo verán

Coñecendo o instituto

2010-06-17T17:30:00.003+02:00

Hoxe, o alumnado de sexto foi ao IES de Beade onde cursarán o próximo ano primeiro da ESO.

Fomos camiñando dende o noso colexio e ás 10,30 chegamos ao IES onde nos xuntamos co alumnado de Coutada-Beade, Sárdoma e Mestres Goldar que tamén estarán o próximo ano neste instituto.

No salón de actos esperábannos antigos alumnos destes centros, a orientadora e o director do IES.

Antes de regresar, compartiron o recreo das 12 co alumnado do IES.

Unha visita que realizamos todos os anos e que axuda aos nenos e nenas de sexto a perder o medo do paso ao instituto.

Picar na imaxe para coñecer cousas sobre o IES de Beade

Resultados das probas do alumnado de 2º, 4º e 6º

2010-06-11T15:18:00.000+02:00

O pasado mes de maio aplicámoslle ao alumnado de 2º, 4º e 6º unha proba (BADyG) que intenta medir as aptitudes, tanto xerais como diferenciais, dos nenos e nenas.

O vindeiro martes 15 de xuño, no salón de actos do colexio, explicaremos en que consistiu a proba e que aptitudes xerais e diferenciais miden, para poder así entender os resultados que obtiveron os nosos fillos.

O horario da reunión será:

Segundo................16,30 horas
Cuarto...................17 horas
Sexto.....................17,30 horas

Os resultados só se darán, en sobre pechado, aos pais ou nais que acudan á reunión-explicativa.

QUE PODEMOS FACER AO COÑECER OS RESULTADOS?

Quedarvos coa idea global do resultado, máis que afondar nunha proba en particular que pode estar sesgada.
Podedes consultar ao orientador as dúbidas que vos xurdan.
Se os resultados son altos e as notas non brillan especialmente, podedes animarlles e podedes ter a seguridade de que como a capacidade non é un problema para el, haberá que reforzar as outras áreas que seguramente serán deficitarias, como quizá a vontade, a motivación, a constancia, a conducta.
Se os resultados son baixos, é posible que ao mesmo tempo as súas cualificacións sexan baixas. Neste caso, a proba confírmanos que hai unha dificultade obxectiva que explica unha parte das súas dificultades e, debemos axudarlle a estudiar, a comprender e a facer as tarefas, porque o mozo necesitará compensar con máis traballo o que ten de deficitario a intelixencia.
Se os resultados son baixos e as notas medias, é que ou ben o test non ten validez, ou ben está compensando con dedicación parte das súas deficiencias.

QUE NON É CONVENIENTE FACER

Non é conveniente nin deprecialos nin obsesionarse con eles.
Tampouco convén facer comparacións entre irmáns ou parentes.
Non é necesario contarlles ao detalle os resultados, pois para eles o concepto de intelixencia non ten o mesmo significado que para nós.
Se son negativos, é mellor non mencionalos.
En definitiva trátase de usalos con prudencia e a vosa tarefa como pais é empregalos para axustar a esixencia ás súas verdadeiras posibilidades e axudar alí onde se detectan carencias.

¿ATA QUE PUNTO O TEST É VERAZ?

A intelixencia é unha facultade superior do ser humano, e dada a súa complexidade, resulta difícil de avaliar e de medir. Por isto mesmo é necesario tomar os datos que se ofrecen neste informe con cautela. Ademais, hai varios aspectos que poden distorsionar os resultados como son o cansazo, a falta de atención, o ambiente da clase, a motivación, o estado de ánimo, as preocupacións, as explicacións máis ou menos acertadas da persoa que pasa a proba, etc.
Neste sentido, hai nenos que deron nalgunha proba un valor baixo, cando en realidade sabemos que a súa capacidade e preparación é maior. Non ten maior importancia, pode significar que naquel preciso momento houbo algún dos factores mencionados que lle interferiu.
Tamén, en ocasións, a razón é o concepto de intelixencia funcional, é dicir, o neno é máis capaz, pero funcionalmente, traballa cun ritmo inferior ás súas posibilidades. Os seus recursos emprégaos a ese ritmo.
Como a intelixencia pode evolucionar, non se poden facer prediccións rigurosas de futuro con estes datos. Son a expresión mínima da súa capacidade, non o seu límite superior.
Ademais, insistimos niso, o éxito ou o fracaso escolar depende tamén doutros factores cruciais como son a motivación e os hábitos de estudio e dos cales aquí non hai referencias.
En definitiva, a finalidade da proba é dar pistas para orientar ao alumno no terreo académico, actuando sobre os seus déficits e potenciando as súas habilidades.

Para ver máis información das probas:

Sexto curso: http://docs.google.com/Doc?id=dnxqcjt_240c4k3x3cc
Cuarto curso: http://docs.google.com/Doc?id=dnxqcjt_238pd8rfrhn
Segundo curso: http://docs.google.com/Doc?id=dnxqcjt_236hghhg5gp

Aclaracións sobre as axudas a NEE

2010-06-06T09:31:00.000+02:00

*A Orde podedes lela na seguinte dirección: http://www.boe.es/boe/dias/2010/06/05/pdfs/BOE-A-2010-9019.pdf

*A necesidade específica de apoio educativo derivada de minusvalidez ou trastornos graves de conduta ten que estar acreditada por algunha das seguintes vías:

Certificado dun equipo de valoración e orientación dun centro base do Instituto de Maior e de Servizos Sociais ou órgano correspondente da comunidade autónoma.
Certificado dun equipo de orientación educativa e psicopedagóxica ou do departamento de orientación dependentes da administración educativa correspondente.
Certificado de minusvalía.

*O alumnado que presenta necesidades educativas especiais asociadas a minusvalidez ou a trastornos graves de conduta poderá obter axuda para os seguintes conceptos e nas seguintes contías máximas:

Ensino: ata 862,00 euros.
Transporte escolar: ata 617,00 euros.
Comedor escolar: ata 574,00 euros.
Residencia escolar: ata 1.795,00 euros.
Transporte para traslado de fin de semana de alumnos internos en centros de educación especial: ata 442,00 euros.
Transporte urbano: ata 308,00 euros.
Libros e material didáctico:
Educación Primaria, Educación Secundaria Obrigatoria, e Formación para a transición á vida adulta: ata 105,00 euros.
Resto de niveis do ensino postobrigatorio: ata 204,00 euros.
Reeducación pedagóxica ou da linguaxe: a que en cada caso se fixe como necesaria e suficiente, en aplicación das regras do apartado 6 do presente artigo, cun límite máximo de 913,00 euros para cada unha delas.

*Os subsidios por necesidades educativas especiais asociadas a minusvalidez ou trastornos de conduta poderán concederse unicamente para os conceptos de transporte escolar ou urbano e comedor e polas mesmas contías sinaladas para estes nas axudas.

*As axudas de ensino teñen por obxecto o pagamento dos gastos que ocasionen a inscrición e asistencia do alumno a un centro, e non poderán concederse cando as unidades ou seccións do devandito centro estean atendidas por profesorado dependente das administracións educativas ou sexan sostidas con fondos públicos. (no noso centro non se poden pedir)
*Poderán concederse axudas para transporte urbano, cando así se xustifique polo tipo de deficiencia do alumno e a distancia do domicilio familiar ao centro educativo.
*As axudas de residencia unicamente se concederán para alumnos que fagan uso deste servizo, e son incompatibles coas axudas de comedor e de transporte.
*As axudas de trasporte escolar non se poden pedir xa que o temos gratuito
*As axudas de comedor escolar se poden pedir
*Para a asignación das axudas de reeducación pedagóxica ou da linguaxe, que serán compatibles coas demais, observaranse as seguintes regras:

Informe específico do equipo de orientación educativa e psicopedagóxica ou do departamento de orientación no que se detalle a asistencia educativa que se considere necesaria para a súa corrección, a duración previsible da asistencia e as condicións que garantan a súa prestación.
Certificación expedida polo inspector da zona ou do equipo de orientación dependente das administracións educativas no que se indique a necesidade de recibir estes tratamentos ademais da atención pedagóxica proporcionada polo centro no que está escolarizado. (encárgase o colexio)
Certificación acreditativa do custo do servizo expedida polo centro ou reeducador que o preste. (O firma o Gabinete)

Axudas para alumnado con necesidades específicas de apoio educativo

2010-06-03T17:49:00.001+02:00

http://www.boe.es/boe/dias/2010/06/05/pdfs/BOE-A-2010-9019.pdf

Xa teño os impresos das axudas para os alumnos con necesidades específicas de apoio educativo. Normalmente chamo persoalmente a estas familias pero pode existir algún caso que non estea baixo o meu control como poden ser aalumnos que teñen certificado de minusvalía e non o comunicaron o centro porque non lle afecta escolarmente esta minusvalía.

Fago un pequeno resumo desta convocatoria:

1.-TIPOS DE AXUDAS

*AXUDAS DIRECTAS PARA ALUMNADO CON NECESIDADES EDUCATIVAS ESPECIAIS ASOCIADAS A DISCAPACIDADE O TRASTORNO GRAVE DE CONDUTA.

Enseñanza
Transporte escolar
Comedor escolar
Residencia escolar
Transporte para traslado de fin de semana de alumnos internos
Transporte urbano
Libros e material didáctico
Reeducación pedagóxica e da lingiaxe

*SUBSIDIOS PARA ALUMNADO CON NECESIDADES EDUCATIVAS ESPECIAIS ASOCIADAS A DISCAPACIDADE O TRASTORNO GRAVE DE CONDUTA E PERTENECIENTE A FAMILAS NUMEROSAS.

Transporte escolar
Transporte urbano
Comedor

*AXUDAS A ALUMNADO CON NECESIDADE ESPECÍFICA DE APOIO EDUCATIVO ASOCIADA A ALTAS CAPACIDADES INTELECTUAIS

Programa específico

2.-REQUISITOS
*XERAIS

Ter necesidade específica de apoio educatico asociada a discapacidade ou trastorno grave de conducta, acreditada por un equipo de valoración dos Servicios Sociais ou polo departamento de orientación do centro
Ter cumpridos 2 anos
Estar matriculado nun centro de específico ou ordinario que escolaricen alumnos con NEE.

*ECONÓMICOS

Non se pode superar certos umbrais de renta

Umbrais da renta familiar:

*Familias dun membro: 11.937,00 euros.
*Familias de dous membros: 19.444,00 euros.
*Familias de tres membros: 25.534,00 euros.
*Familias de catro membros: 30.287,00 euros.
*Familias de cinco membros: 34.370,00 euros.
*Familias de seis membros: 38.313,00 euros.
*Familias de sete membros: 42.041,00 euros.
*Familias de oito membros: 45.744,00 euros.
A partir do oitavo membro se engdirán 3.672 euros por cada novo membro computable da familia.
*Nos subsidios, ser membro de familia numerosa non se esixen requisitos económicos
3.-¿ONDE SE OBTEÑEN OS IMPRESOS?
No centro escolar ou descargarlo na paxina do MEC
4.-DOCUMENTACIÓN A PRESENTAR

Fotocopia do DNI do solicitante e dos membros da familia maiores de 14 anos
Datos identificaativos da conta na que desexa percibir a axuda. Debe figurar como titular o alumno que solicita a axuda.
Certificado de minusvalía ou certificado do Departamento de Orientación do Centro
Se presenta algunhaa outra circunstancia(ex : familia numerosa) fotocopia

5.- ¿ONDE SE PRESENTA?
No centro docente donde vaia a cursar os estudios durante o curso 2010/11

Algo pequeñito

2010-06-03T06:56:00.003+02:00

Se a canción de Eurovisión que representaba a España lle puxesen esta letra: seguro que tivésemos gañado.

E na escola, xa sabedes: un 5% menos

Visto en http://bibliotics.blogspot.com/

PLDA: máis que un teito

2010-05-26T09:52:00.006+02:00

Onte rematamos os talleres. Cando estabamos en pleno traballo levamos a grata sorpresa da visita da Concelleira na Área de Benestar Social María Xosé Méndez Piñeiro que explicounos por riba o que é o PLDA (Plan Local sobre Drogodependencias e outras adiccións)

Traballamos aspectos como os límites, as normas, a autoridade, estilos educativos (autoritarios, demacráticos sobreprotectores, permisivos) efectos dos estilos educativos nos fillos, cómo levamos a cabo todo isto nas nosas casas,.....todo moi interesante e productivo.

Por a miña parte, cada vez máis animado xa que estas actividades para pais e nais cada vez teñen máis éxito.

Máis que un teito

2010-05-23T08:12:00.000+02:00

Recordade que o martes 25 teremos a segunda sesión dos talleres "máis que un teito" onde traballaremos: normas e límites, comunicación. "Educamos para prevenir"
http://oteropedrayo.blogspot.com/2010/05/mais-que-un-teito.html
http://www.podemosprevir.org/

1 gol

2010-05-21T07:11:00.000+02:00

Agora que o noso seleccionador deu a lista dos xogadores que irán ao mundial anímovos a que vos unades á campaña 1GOL que ten como fin de informar sobre a necesidade de escolarización de nenas e nenos africanos.

Hai 72 millóns de nenos e nenas sen escolarizar en todo o mundo, unha cifra que supera a de todos os alumnos de primaria de Europa, EUA, Canadá e Australia. O mundo ten a oportunidade de lograr que todos os nenos teñan acceso á educación e saian da pobreza.

"En 2010, a Copa Mundial da FIFA de Sudáfrica representa unha ocasión crucial: será a primeira vez que a Copa Mundial se celebre no continente africano. Cando todas as miradas estean postas en África o próximo xuño, esixiremos a todos os dirixentes mundiais que fagan posible 1 GOL: Educación para Todos e Todas.

Os dirixentes mundiais teñen o poder, os recursos e os coñecementos para que este obxectivo se faga realidade. Neste vídeo sobre a 'Educación para Todos e Todas' realizado por Richard Curtis, terás oportunidade de coñecer máis.

1 GOL esixirá a todos os dirixentes que fagan realidade a Educación para Todos e Todas. Para que poidamos conseguir o noso obxectivo, 1 GOL, necesitamos da túa axuda e apoio. Únete a 1 GOL e axúdanos a conseguir o noso obxectivo de 'Educación para poñer fin á pobreza".

http://www.join1goal.org/home.php

Taller para pais/nais "Máis que un teito"

2010-05-12T11:02:00.003+02:00

Onte tivemos un taller dirixido por David (pedagógo e traballador de Érguete) onde entre todos traballamos durante dúas horas temas como: a educación, normas, límites, os nosos fillos e fillas,......

Todos participamos e dimos as nosas opinións sobre os diversos temas tratados.

Un taller, penso, que ameno pero moi que moi produtivo......ademáis acompañado duns ricos bombóns.

O próximo taller será o día 25 ás 5 da tarde xa que o día 18 non hai clase.

Máis que un teito

2010-05-07T11:29:00.000+02:00

Os próximos martes 11, 18 e 25 de 17 a 19 horas teremos un programa preventivo para pais e nais co fin de axudar a que a actuación familiar evite a aparición de problemas relacionados coas drogas.

O programa será desenvolvido por PLDA (Plan local sobre drogodependencias e outras adiccións do Concello de Vigo) e utilizarán unha metodoloxía de dinámicas de grupo, debates, análise de casos e postas en común e os seus contidos serán:
 Normas e límites: educar para previr
 Comunicación pais/nais/titores – fillos/as
 Resolución de conflitos

Como sempre pedimos que non se traian nenos pequenos.
As sesións serán na aula de música situada na primeira planta.

Máis información en: http://www.podemosprevir.org/

Redes (25/04/2010): Cambiar o cerebro para cambiar o mundo

2010-04-30T21:10:00.000+02:00

Estamos programados para cambiar, para aprender e para deixar que o noso ámbito moldee o substrato dos nosos pensamentos: o cerebro. Se queremos mellorar o noso comportamento cos demais e co noso ámbito natural haberá que traballar niso dende os primeiros anos, como facemos para aprender a falar ou a tocar un instrumento. En Redes, escoitamos as propostas de Richard Davidson, neuropsicólogo da Universidade de Wisconsin-Madison, para mellorar a educación. Co psicólogo Daniel Goleman, tamén descubriremos como consumir no futuro para ser uns mellores hóspedes deste planeta.

Relación nenez - vellez

2010-04-27T06:51:00.001+02:00

Estupenda curtametraxe que debes ver ata o final

Hiyab

2010-04-22T12:53:00.000+02:00

Agora que se abriu de novo o debate sobre o "hiyab" póñovos a curtametraxe que xa hai tempo colguei neste blog

¿Que está a acontecer coa nena do instituto madrileño? Simplemente que no centro educativo, o regulamento de réxime interno non permite que ningún alumno leve a cabeza tapada e cúmprese o regulamento.

Repasando o regulamento de réxime interno do noso centro, non aparece nada que impida aos alumnos ir coa cabeza cuberta, polo que no noso centro podería estar.
É tí ¿que opinas?

Charla: Aprender a quererse

2010-04-16T11:39:00.002+02:00

Onte, Luisa Jonte brindounos unha interesante charla onde analizamos as diferenzas entre autoestima e autoconcepto, vimos como é a imaxe dun mesmo nas distintas idades, cales son os compoñentes da autoestima, como repercute no rendemento escolar e ao final nos deu dez suxestións para estimular a autoestima

Aprender a quererse

View more presentations from Ubaldo.

Mostrounos un fermoso conto

E antes de darnos uns documentos e rematar a sesión, ensinounos un gran tesouro que garda dende moi pequena, de verdade que é un belísimo tesouro.

Déixovos os documentos que entregou:

Aprender a quererse

2010-04-10T09:55:00.004+02:00

O próximo xoves 15, ás 18 horas haberá no salón de actos do colexio, unha charla impartida por LUISA JONTE pedagoga, especialista en Pedagoxía Emocional e actualmente exercendo a xefatura do Departamento de Orientación nos colexios "Mestres Goldar" e "Sárdoma-Moledo" cuxo título será: “APRENDER A QUERERSE” e tratará sobre os seguintes puntos:

Que é a autoestima
A imaxe de si mesmo nas distintas idades.
Cómo repercute a autoestima no rendemento escolar.
Cómo se constrúe a autoestima.

A sesión vai ser interactiva.
Como sempre pedimos que non se traian nenos pequenos.

8 de abril, Día Internacional do Pobo Xitano

2010-04-08T10:18:00.000+02:00

Esta data, institucionalizada xunto á bandeira e o himno xitanos no primeiro Congreso Mundial Roma/Xitano celebrado en Londres en 1971, tivo nos últimos anos unha importante difusión tanto en España coma en numerosos países dos cinco continentes. Este ano está previsto que arredor desta data se celebren diversos actos culturais, lúdicos e institucionais (entre eles unha recepción no Parlamento Europeo e en varios parlamentos autonómicos españois).

A comunidade xitana está constituída por máis de 10 millóns de persoas que habitan en numerosos países de todo o mundo. En Europa constitúe a minoría étnica máis importante e numerosa, con máis de 8 millóns de persoas. Precisamente este ano adoptouse por oito gobernos da Europa central e do Leste a "Década para a Inclusión dos Xitanos 2005-2015" auspiciada polo Banco Mundial e a Fundación Soros1.

A celebración do Día Internacional dos Xitanos supuxo nos últimos anos unha importante ocasión para o recoñecemento dos xitanos, a súa historia, a súa lingua e a súa cultura. Se ben durante un tempo foi unha celebración que pasaba desapercibida, actualmente é conmemorada en países dos cinco continentes, como unha chamada de atención á discriminación que, en moitas ocasións aínda sofre esta comunidade.

No noso Centro temos unha poboación xitana do 5% estando plenamente integrados derrubando todos os prexuízos que tiñamos sobre o mundo xitano

2 de abril: día internacional para a concienciación sobre o autismo

2010-03-30T10:27:00.002+02:00

Resolución aprobada por la Asamblea General de la ONU, en la 76ª sesión plenaria 18 de diciembre de 2007 por la que se aprueba que:

“Consciente de que el autismo es una discapacidad permanente del desarrollo que se manifiesta en los tres primeros años de edad y se deriva de un trastorno neurológico que afecta al funcionamiento del cerebro, de que afecta principalmente a los niños de muchos países, con independencia de su sexo, raza o condición socioeconómica, y de que se caracteriza por deficiencias en la interacción social, problemas en la comunicación verbal y no verbal y patrones de comportamiento, intereses y actividades restringidos y repetitivos.

Profundamente preocupada por la prevalencia y la elevada incidencia del autismo en los niños de todas las regiones del mundo y por los consiguientes problemas de desarrollo que afectan a los programas a largo plazo de salud, educación, capacitación e intervención emprendidos por los gobiernos, las organizaciones no gubernamentales y el sector privado, así como por sus terribles consecuencias en los niños, sus familias, las comunidades y la sociedad.

Recordando que el diagnóstico precoz y la investigación y la intervención apropiadas son vitales para el crecimiento y el desarrollo de la persona, decide designar el 2 de abril Día Mundial de Concienciación sobre el Autismo, que se observará todos los años a partir de 2008”.

No blog http://mara.blog.zm.nu/2010/03/24/light-it-up-blue/ nos informa que a noite do 1 de abril diversos edificios emblemáticos en EUA e o mundo, incluíndo o Empire State Building de Nova York e a Torre CN de Toronto, Canadá iluminaranse coa cor azul, co obxecto de sensibilizar sobre o autismo e como conmemoración o Día Mundial de Concienciación sobre o Autismo, o Venres, 2 de abril.

Tamén nos piden que fagamos algunhas cousas para poder concienciar a xente:

Use un PIN coa figura da peza dun crebacabezas durante todo o mes de Abril, e fala á xente sobre o significado deste.
Cambia a imaxe do teu perfil de Facebook polo logotipo de Light It Up Blue e convence os teus amigos de que fagan o mesmo.
Pon un escrito no teu blog sobre este tema para aumentar a difusión
Agrega o logotipo de Light It Up Blue en todos os teus correos electrónicos e escribe os teus correos en azul!
O 2 de abril leva roupa de cor azul e convence os teus compañeiros de traballo e amigos que vistan de azul tamén. Toma fotos e engádeas á galería de Flickr.

A familia e a súa relación coa escola

2010-03-29T10:44:00.001+02:00

No blog do meu compañeiro Fran http://franpete.blogspot.com/ vin este interesante post que copio literalmente

A familia constitúe pola súa propia natureza o principal e primeiro núcleo de educación dos fillos. A ela correspóndelle un importante papel educativo aínda que teña que delegar parte das súas tarefas e haxa de compartir a responsabilidade da educación e o crecemento dos fillos con outras institucións, como son os centros educativos.

A sociedade actual esixe dos seus novos membros un tal cúmulo de coñecementos e preparación que dificilmente unha familia é capaz de atendelos só cos seus recursos. É por iso polo que os pais delegan parte das súas funcións educativas na escola, os institutos e a universidade.
Por suposto, tampouco, a escola por se soa pode cubrir todas as necesidades educativas. É absolutamente imprescindible, polo tanto, que entre a familia e a escola haxa un alto grao de comunicación e cooperación nas tarefas educativas.
Nas primeiras etapas educativas a colaboración entre os pais e a escola adoita ser máis alta que en etapas posteriores, se ben isto ten unha clara explicación dada: a maior complexidade dos estudios no instituto, as mesmas esixencias dos fillos, que non se queren ver acompañados polos pais, e, por último, a multiplicidade de profesores que imparten as diferentes materias aos nosos fillos.

Necesidade e importancia da educación familiar.

Razóns de tipo biolóxico, psicolóxico e social, así como de formación da personalidade e o carácter dos fillos xustifican a importancia e a necesidade da función educadora da familia. Pero ademais a familia achega un proxecto vital común onde hai un forte compromiso emocional e unha rede de apoios, que permite á familia aparecer como o mellor lugar para acompañar a persoa na superación dos cambios e dificultades da súa vida.
Os verdadeiros valores humanos e sociais apréndense en familia. Apréndense día a día, minuto a minuto. Os valores do traballo, do esforzo, a capacidade de ser responsables, ... atopan no ambiente familiar o primeiro e máis esencial dos lugares para o seu desenvolvemento.

Que entendo por familia?

Familia é cando un home e unha muller casan e teñen fillos. Esta non é unha definición válida, o que define unha familia non se a súa composición nin os lazos biolóxicos, senón as relacións de afecto e coidado mutuo que se dan no seu seo. É a asociación creada polas leis da natureza.
A necesidade da colaboración familia - centro educativo no proceso educativo.
A difícil tarefa, que a ambos os dous nos atinxe: a educación dos fillos, seranos máis proveitosa e satisfactoria se partimos dunha predisposición á colaboración e apoio mutuo. Esa relación de colaboración que debe existir entre o centro educativo e familia esixe unha forte coordinación, un intenso intercambio de información e apoios continuados.
A participación dos pais no proceso educativo dos seus fillos, ademais de repercutir de forma beneficiosa sobre o neno, ten grandes vantaxes para os propios pais, pois, ademais de facerlles coñecer e comprender mellor ao seu fillo, failles sentirse útiles ante el ao ser capaces de axudalos a afrontar os seus problemas.

Formas de colaborar.
1.-Co titor e por suposto co resto do profesorado. Para

Intercambio de información.
Seguimento do proceso educativo.
Colaboración para a mellora do rendemento.
Corrección de malos hábitos de estudio ou aprendizaxes non alcanzadas.

O podemos facer:

Realizando visitas periódicas ao titor, ou chamándoo por teléfono.
Tomando co titor ou o profesor acordos de traballo a realizar polo alumno e realizando o seu seguimento.

2.-Co traballo na casa para:

Control do horario de estudio diario.
Facilitación das condicións desexables de estudio.
Seguimento das tarefas de estudio. Revisión dos seus cadernos e da súa axenda.

O podemos facer:

Revisando todos os días o seu horario de clase, preguntándolle polo realizado e polo que lle queda por facer.
Contactando con frecuencia co profesorado para coñecer as dificultades e necesidades de estudio do fillo.

3.-Coas actividades complementarias para:

Facilitación de oportunidades de enriquecemento cultural e formativo.
Seguimento e control destas.

O podemos facer:

Apuntándoo a asociacións ou clubs (deportivos e culturais).
Aproveitando as ocasións de visita a exposicións e actos culturais.

4.-Co resto da familia.

Cunha actitude de asesoramento e apoio permanente
Responsabilizándoos nas tarefas de casa.

O podemos facer:

Establecendo co alumno un diálogo continuado sobre as súas preocupacións e desexos.
Obrigándoo a responsabilizarse de colaborar nalgunha tarefa da casa.

Trastornos da aprendizaxe

2010-03-25T07:10:00.000+01:00

Os trastornos da aprendizaxe defínense en base a un rendemento escolar por debaixo do esperado nas capacidades para a lectura, o cálculo e/ou a expresión escrita tendo en conta:
*a idade cronolóxica do alumno/a
*a súa escolarización
*o seu nivel intelectual

O TRASTORNO DA LECTURA
Inclúe as dificultades de acceso ás competencias lectoras que se dan nestes tres aspectos:

Na exactitude lectora, tanto dificultyades relativas ao código lingüístico (confusións, omisións, adicións, inversións, alteracións no proceso lector) como as que fan referencia á mecánica lectora (soletreo, detencións, atascos, saltos de liñas)
Na velocidade lectora
Na comprensión lectora,

O TRASTORNO DO CÁLCULO

É a dificultade de acceso ás competencias matemáticas en relación a:

Os procesos básicos, relativos á comprensión da conservación, reversibilidade, realización de clasificacións, seriacións e outras operacións lóxicas matemáticas
O sistema numérico, en canto ás dificultades nos principios de estabilidade dos números, á cardinalidade, á abstracción, á irrelevancia da orde e ás dificultades no sistema de numeración
A realización de cálculos numéricos, tales como comprensión das operacións, a mecánicadas operacións e as vinculadas aos erros conceptuais
A lectura simbólica numérica
A resolución de problemas matemáticos

O TRASTORNO DA ESCRITURA
Fai referencia ás dificultades no acceso ás competencias gráficas nos seguintes aspectos:

Proceso grafomotriz ou disgrafía, en referencia aos sinistroxiros, déficits na presión, dificultades na direccionalidade, regularidade e lexibilidade dos grafismos e ao emprego do espazo gráfico
Ortofrafía ou disortografía, realizar substitucións, omisións, engadir e/ou invertir os grafemas, facer unións, separacións inadecuadas de sílabas, palabras ou frases, e erros na ortografía regrada.
Procesos de expresión e composición, dificultades relativas ao formato da escritura, expresividade e dominio das técnicas de expresión: descrición, narración, exposición, ...

Orientación e respostas educaticas. ALUMNADO CON TRASTORNOS DA APRENDIZAXE. Xunta de Galicia

Avaliación educativa

2010-03-18T06:40:00.002+01:00

A avaliación é o proceso sistemático e continuo mediante o cal se determina o grao en que se están a lograr os obxectivos de aprendizaxe. O devandito proceso ten unha función primordial dentro do proceso de ensino-aprendizaxe, pois por medio dela se retroalimentar o devandito proceso.
Se como resultado da avaliación descubrimos que os obxectivos se están a alcanzar nun grao moito menor que o esperado ou que non se están a alcanzar, inmediatamente xurdirá unha revisión da programación, das actividades que se están a realizar, da actitude do mestre, da actitude dos alumnos e da oportunidade dos obxectivos que se están a pretender. Todo este movemento traerá como resultado un reaxuste, unha adecuación que fortalecerá o proceso ensino-aprendizaxe, que se vén realizando; é así como a avaliación desempeña a súa función retroalimentadora.
Avaliar, noutras palabras, é reunir todas as evidencias posibles que en forma obxectiva poidamos encontrar a favor ou en contra de cada unha das actividades que se están a desenvolver dentro do proceso ensino-aprendizaxe.
A avaliación é un proceso que implica descricións cuantitativas e cualitativas da conduta do alumno, a interpretación das devanditas descricións e por último a formulación de xuízos de valor baseados na interpretación das descricións.

Hay diferentes tipos de avaliación:
*Según a súa finalidade e función: formativa e sumativa
*Según a súa extensión: global e parcial
*Según os axentes avaliadores: interna (autoavaliación, heteroavaliación, coavaliación) e externa
*Según o momento da aplicación: inicial, procesual e final
*Según o criterio de comparación: autoreferencia, heteroreferencia (criterial e normativa)

Pero.......como agora na escola traballamos con oito competencias básicas, estas competencias básicas ¿pódense avaliar?

Agora que na escola traballamos as oito competencias básicas

Día internacional da muller

2010-03-07T08:41:00.001+01:00

Habilidades sociais

2010-03-06T09:03:00.003+01:00

As habilidades sociais son as condutas necesarias para interactuar e relacionarse cos demais de forma efectiva e mutuamente satisfactoria.
Polo tanto é importante destacar que:
- Trátase de condutas, isto quere dicir que son aspectos observables, medibles e modificables; non é un trazo innato dun suxeito, determinado polo seu código xenético
- Entra en xogo o outro. Non se refiren a habilidades de autonomía persoal como lavar os dentes ou manexar o caixeiro automático, senón a aquelas situacións nas que participan polo menos dúas persoas
- Esta relación co outro é efectiva e mutuamente satisfactoria. A persoa con habilidades sociais defende o que quere e expresa o seu acordo ou desacordo sen xerar malestar na outra persoa.

Pero non só é importante ter habilidades sociais, senón poñelas en práctica na situación axeitada. Esta adecuación das condutas ao contexto é o que se denomina Competencia social.

Cando a persoa carece de habilidades sociais pode que afronte as situacións de dúas maneiras diferentes:
- Evitando as situacións ou accedendo ás demandas dos demais coa finalidade de non se expoñer a enfrontamentos -conduta pasiva-.
- Elixindo por outros e infrinxindo os dereitos dos demais para obter as súas metas -conduta agresiva-.

As habilidades sociais ou o que tecnicamente se coñece como conduta asertiva consiste en pedir o que queres e negarte ao que non queres dun modo axeitado. Conseguir as túas metas sen danar a outros. Expresar sentimentos e pensamentos, realizar eleccións persoais e sentirse ben conun mesmo.

O fracaso educativo según Gavilondo

2010-03-01T06:53:00.003+01:00

O meu bo amigo Oscar fíxome chegar este video que resume, en dous minutos, tódolos debates sobre educación

Orgullosos do noso, orgullosos do galego

2010-02-24T14:57:00.004+01:00

Pica na imaxe para ir ao enlace

Contos infantis

2010-02-23T19:24:00.010+01:00

Na páxina do Departamento de Orientación Andújar preséntanos unha serie de contos proporcionados polo Ministerio de Educación para potenciar o desenvolvemento das habilidades lingüísticas, á súa vez traballan valores culturais e sociais, como a sensibilidade cara ás persoas con minusvalidez e as persoas maiores.

Picando na foto abriranos unha presentación dos contos indicándonos os obxectivos que se pretenden, as idades axeitadas e os obxectivos específicos de cada conto.

Os contos son: (picando na imaxe ábrese o conto)

Quince máximas para que un niño sea feliz

2010-02-19T07:15:00.002+01:00

No blog "en la escuela caben todos" a Seño Vane posteou estas máximas tan sinxelas para que os nosos fillos sexan felices

Intelixencia emocional

2010-02-14T09:24:00.004+01:00

O grupo de traballo "aprender a ser" no seu blog vannos mostrando as experiencias que levaron a cabo cos alumnos sobre "a intelixencia emocional" durante o curso pasado.
Na súa memoria expoñen o traballo feiro durante o curso 08-09 que consta das seguintes partes:
1.-Marco teórico da intelixencia emocional
1.1..Cronoloxia do constructo
1.2.-Modelos da intelixencia emocional
1.3.-Definicións da IE
1.4.-Referencia legal
1.5.-Experiencias
2.-Glosario de termos
3.-Actividades prácticas
3.1.-Actividades de autoestima
3.1.1.-O protagonista do día
3.1.2.-Cualidades
3.1.3.-Nos podemos tocaar sen hostilidade
3.1.4.-Estou orgulloso de.....
3.1.5.-A pelota mensaxeira
3.1.6.-Eu son....
3.1.7.-Estou pensando en alguén
3.1.8.-Que dín de nós
3.1.9.-Que te gusta de min?
3.2.-Actividades de empatía
3.2.1.-Empatía cara aos pais
3.2.2.-Empatía cara aos compañeiros
3.3.-Actividades de emocións e sentimentos
3.4.-Actividades diversas para realizar en clase
3.5.-Listaxe de páxinas web
4.-Actividades realizadas na aula
4.1.-Experiencia realizada no 2º Ciclo. Identidade
4.2.-Experiencia realizada en 2ºno CEIP Pazo de Mercé das Neves
4.3.-Experiencia realizada en 4º no CPI de Mondariz. Como nos sentimos?
4.4.-Experiencia realizada en 3º no CEIP Pazo Marquesa da Mercé no ámbito da E. Artística
5.-Emocionómetro
6.-Bibliografía

Sin dúbidas: un gran traballo
Todo este documento podedes velo no enlace: http://www.scribd.com/doc/15600303/DOCUMENTODEFINITIVOGT
O blog onde expoñian as súas experiencias é: http://intelixenciaemocionalnaescola.blogspot.com/

A repetición si serve para aprender se se está motivado

2010-02-08T20:00:00.003+01:00

Un estudo cerebral feito en Sevilla mostra que "a repetición"é un método de aprendizaxe voluntaria é eficaz para consolidar a memoria.
No PAIS publican un artigo onde expoñen os resultados dunha investigación dirixida por José León-Carrión, profesor de Psicología Básica de la Universidad de Sevilla.

"A aprendizaxe é un cambio na fortaleza de certos circuítos neuronais en función de procedementos de práctica", comentan os investigadores. "Estes cambios neuronais son diferentes dos producidos polo adestramento non motivado".

León-Carrión advirte que non se debe esquecer que aprender é un proceso voluntario, no que o individuo debe tomar certa parte activa e poñer algún esforzo. Polo tanto, hai que estar motivado, e repetir o que se quere aprender constitúe o método máis eficaz para facelo, para memorizar e acordarse das cousas moito tempo despois.

Ler o artigo completo:
http://www.elpais.com/articulo/sociedad/repeticion/sirve/aprender/elpepusoc/20100208elpepusoc_12/Tes

Ordenadores no colexio

2010-02-06T18:01:00.005+01:00

Pareceume unha reflexión excelente sobre a polémica introdución de ordenadores nas escolas. En ton xocoso toca todos os temas que a pais e educadores se lles pasan pola cabeza.

Non atopei o autor ou autora, en todo caso, grazas.

Chámome Marta e son alumna de 5º de primaria.

A semana pasada trouxéronnos un montón de ordenadores, para todos menos para o profesor. Puxémonos moi contentos porque pensamos que tamén nos poñerían aire acondicionado en verán (morrémonos de calor) e que traerían unha pizarra nova, sen reflexos e na que se poida escribir sen que o xiz esvare, cadeiras e mesas novas adecuadas á nosa estatura, estantes e un despacho para nosas cousas.

Pero non, só trouxeron ordenadores. E sen lupa porque son moi pequenos, pero iso dá igual.

Polo menos regaláronnolo enterito, porque o meu primo de Ripolletdi que os meus tíos tiveron que pagar a metade do portátil, por iso de ser cataláns. Isto non o entendo moi ben.

O primeiro día non fixemos nada con eles porque ten un sistema que é diferente ao que temos na casa, un tal Linux, e que o mestre non coñece. En realidade non sabe nada de informática. Dixo que xa miraría algo, pero María, outra empollona, contestoulle que ela podía ensinalo, pois na súa casa ten un ordenador e sabe manexalo. Todos rimos, pero o mestre, non.

O mestre tamén dixo que eran para nós e que nolos podiamos levar á casa. Eu collín o meu e gardeino na mochila, pero a miña amiga Mati caeulle e rompéuselle todo -o mestre fíxolle unha foto-. A Luis roubáronllo uns canallas mentres volvía á casa e a Santi rompeullo Mateo, o neno que nos pega a todos.

En clase os que máis usan o ordenador son Toni e Andrés. Son dous nenos un pouco atrasados e que antes só molestaban. Agora co portátil póñenlles unha película de debuxos e están máis calados.

Onte explicáronnos como sacar información de internet e mandáronnos deberes para buscar na casa. O meu papá, que agora non traballa, di que non temos diñeiro para internet, por iso non puiden facer os deberes esta semana e xa rifáronme no cole. Por iso, ademais dos libros e cadernos, tamén cargo co ordenador. Agora xa non uso mochila senón o troler de mamá de cando podiamos ir de finde ou de viaxe

Ao meu irmán maior no insti tamén lle van dar un e el está moi contento pois di que poderá colgar fotos e chatear coas rapazas.Tamén me dixo que, a partir de agora, non terá que fixarse nas faltas de ortografía pois o ordenador corríxeas automaticamente.

É marabilloso, tamén, porque antes as clases eran pesadas e longas e agora duran 10 minutos ou menos. A moitos compañeiros non lles funciona; a outros tárdalles tanto en poñerse en marcha que para cando oconsegue soa o timbre de saída.

E sen esquecer que os electricistas nos deixaron tres días no patio poñendo enchufes porque a batería non dura nada e nos facemos unha leade cables na clase que podemos xogar ao enredos.

Como as cousas que trae o mestre non se poden abrir, di que poñeráas notas segundo lle molestemos máis ou menos e segundo o tempo que tardemos en abrir o invento.

Rematouse estudar, a calculadora e as regras. E sacar punta, ter boa letra e ter un caderno de dez. É fantástico. Pobrecillosos que aínda están en 4º porque os vexo moi estresados.Eu pásome a mañá co Google Earth. Xa mo sei de memoria e non teño outra cousa que facer.En matemáticas, é o mellor: só tes que elixir entre tres respostas e ademais danche outras tres oportunidades. E se en lingua non sáete algo, o buscas en internet e xa está.

Finalmente todos sacaremos sobresaínte porque ler xa sabemos, pero imos aprender a comprender. O mestre di que é unha competencia básica.

É xenial.Marta

Que menores ven os menores en televisión

2010-02-04T19:23:00.002+01:00

Un informe elaborado pola Asociación de Usuarios da Comunicación (AUC) onde trata de identificar cales son as imaxes que a programación televisiva ofrece dos nenos e adolescentes e determinar que valores, positivos ou negativos, se desprenden das devanditas imaxes no que se analizaron 87 espazos televisivos durante oito meses conclue que:

*A programación dirixida ao público máis infantil presenta unha visión excesivamente autónoma da infancia, na que os menores se relacionan basicamente entre eles, coma se vivisen nun mundo autosuficiente e eternamente infantil no que os adultos están ausentes ou aparecen de modo secundario e, ademais, ameazante dese mundo idílico.

*A figura do menor é utilizada moitas veces como coartada, como escusa para ofrecer puntos de vista adultos de crítica social ou costumista. No grupo de series con estes "falsos nenos", ás veces de gran calidade, poden mencionarse produtos como Shin Chan, Malcom in the Middle ou Los Simpsons, pero o especialmente preocupante é a emisión de debuxos animados claramente de adultos emitidos en horario de protección infantil e moi seguidos polos adolescentes e mesmo por nenos e nenas (Padre de Familia ou American Dad).

*O medo tradicional asociado a protagonistas infantís, propio dos contos e cun propósito "domesticador", perdeu relevancia nos últimos tempos, aínda que volve a través de series como El Internado ou Hay alguén aí. Máis común é ver os menores como vítimas das turbulencias emocionais dos adultos ou dos seus irmáns adolescentes.

*A violencia é moi intensa e explícita nas series xaponesas ("Bóla de Dragón" e as súas derivacións, Naruto, Goku, Sarxento Keroro...), fronte á violencia clásica edulcorada e humorística das producións anglosaxonas. En ambos os dous casos o tratamento desa violencia banalízaa e, ademais, abórdase dende o punto de vista do agresor (que se identifica co menor), e non se desenvolve ningunha empatía cara á vítima. Anímeos xaponeses presentan personaxes zoomórficos, superheroes con mutacións, máquinas, etc. e abordan, moitas veces con fatalismo, aspectos como a valentía, a competitividade, a amizade, a sinceridade, o éxito e o fracaso, a honra, o ben e o mal...

*En canto á imaxe dos adolescentes, o estudo pon de relevo unha serie de paradoxos e contradicións: o recurso a unha estética e linguaxe transgresoras contrasta cunha visión moi convencional dos roles de xénero.

*Aparece tamén unha contradición entre a visión "politicamente correcta" moderna e solidaria na formulación de determinados temas, como a homosexualidade, a discriminación, o pacifismo, o medioambiente, a igualdade de sexos e unha defensa con decisión do individualismo e da competitividade nos comportamentos cotiáns deses mesmos adolescentes.

*Trivializa se o tratamento de aspectos como as relacións sexuais dos adolescentes, mesmo con adultos(profesores) ou o consumo de drogas, especialmente o alcohol, que se converten nun trazo imprescindible (e rutineiro) das relacións entre iguais, sen que adoiten aparecer referencias ás consecuencias que poden provocar estas prácticas. Estes aspectos reflíctense claramente en series como "Física e Química", "HKM" ou Gossip Girl.

*Tanto na programación infantil coma na xuvenil, aparece un cuestionamento da figura paterna e dos adultos en xeral, especialmente das figuras masculinas. Moitos pais son presentados como inmaturos, egoístas e ignorantes (Os Simpson, HKM, Pai de familia...). As súas normas e límites son presentados como regras máis ou menos arbitrarias que poden e deben transgredirse. Preséntase a adulto como un "adolescente añoso" e as relacións entre este e o menor son horizontais, simbióticas, mesmo (como indicabamos), no plano sexual. O paso á idade adulta non é percibido polos adolescentes como un proceso de maduración senón simplemente de "paso do tempo"

*A iso contribúe o feito de que a imaxe que se ofrece dos adolescentes se caracteriza polo narcisismo e a omnipotencia polo que non hai límites á hora de transgredir as normas.

Das principais conclusións do estudo pódese deducir que a imaxe que os menores reciben de si mesmos a través da televisión, ademais de estar claramente nesgada dende unha determinada visión adulta, se orienta claramente a satisfacer os intereses do negocio audiovisual e da marchandizaxe, supeditando a eses intereses as necesidades psicolóxicas, sociais e pedagóxicas deses menores.

Tampouco se prové os menores dunhas normas de consumo e uso crítico da televisión, unha alfabetización mediática que lles permita filtrar as mensaxes que reciben polo que a influencia que poidan ter sobre eles os estereotipos que transmiten os distintos programas é moi elevada.

Traducido da páxina da AUC
http://www.auc.es/Documentos/Comunicados%20Prensa/docnot2009/jun03.pdf

Como aprenden os nosos fillos condutas agresivas

2010-01-31T09:16:00.005+01:00

Da páxina de Francisco José Fernández obtiven este interesante documento:
POR QUE OS NOSOS FILLOS APRENDEN A SER AGRESIVOS ?

Os nenos aprenden a comportarse agresivamente por observación doutros modelos agresivos
Os pais que castigan os seus fillos mediante violencia verbal ou física convértense en modelos agresivos para estes.
O neno que está exposto a modelos de comportamento agresivo como a TV, o cine ou persoas adultas representativas para el tende a ser agresivo.
Se ante unha mesma conduta agresiva reaccionamos de diferente modo dependendo do noso estado de ánimo esa conduta se reforza.
Os pais pouco esixentes que fan sempre o que o fillo quere, acceden ás súas demandas e permítenlle unha gran cantidade de liberdade están a fomentar futuros comportamentos agresivos.
Os pais que desaproban constantemente o fillo, que non adoitan darlle afecto, comprensión ou explicacións ao tempo que nunca dan razóns cando exercen a súa autoridade, están a fomentarpoderosamente os comportamentos agresivos.
Cando o pai rifa o fillo por un comportamento agresivo e a nai non, ou viceversa, ese comportamento tenderá a repetirse.
Os pais que desaproban os comportamentos agresivos dirixidos cara a eles pero á vez ignoran as condutas agresivas dos seus fillos cara a outras persoas, están a fomentar ditas condutas.
As relacións deterioradas entre os propios pais provocan tensións que poden inducir o neno a comportamentos agresivos.
Restricións non razoables e excesivos "fai isto e non fagas aquilo" provocan unha atmosfera opresiva que induce ao neno acomportamentos agresivos.
Residir nun barrio ou pertencer a un grupo onde a agresividade é vista como un atributo moi apreciado, tende a potenciar a agresividade.
Ausencia de estratexias verbais para afrontar un conflito xera frustración o que a miúdo conduce a condutas agresivas.
Os nenos que teñen moi pouco desenvolvidas as habilidades sociais básicas adoitan tender a comportamentos agresivos nos seus relacións sociais.

¿Sabes poñer límites aos teus fillos?

2010-01-25T19:06:00.002+01:00

Da páxina psicoactiva.com os deixo este test para realizar on line e e comprobedes se sabedes poñer límites aos vosos fillos

http://www.psicoactiva.com/tests/test.asp?idtest=7

Decreto de plurilingüismo no ensino non universitario

2010-01-20T18:19:00.005+01:00

Como sabedes, a Consellería quere aprobar o Decreto de plurilingüismo (pica na imaxe para leelo)

O 91% do profesorado do Centro está en contra deste Decreto e mañá vai facer folga para esixir que se retiren as Bases.

Pica na imaxe se queres achegar a túa adhesión á "Plataforma Cidadá Queremos Galego"

Fillos maltratadores

2010-01-19T20:06:00.003+01:00

Javier Urra, psicólogo que saltou á fama cando foi nomeado defensor do menor na Comunidade de Madrid, escribiu "o pequeno ditador" onde afirma que existen moitos máis casos de fillos acosadores dos que cabe imaxinar. Nenos consentidos, sen conciencia dos límites, que organizan a vida familiar, dan ordes aos seus pais e chantaxean a todo aquel que intenta frealos; mozos que enganan, ridiculizan aos seus maiores e ás veces rouban; adolescentes agresivos que desenvolven condutas violentas. En definitiva, fillos desafiantes que rematan impoñendo a súa propia lei.

Javier Urra dí que as causas da tiranía son:

Unha sociedade permisiva que educa aos nenos nos seus dereitos pero non nos seus deberes. Para non traumatizalos, se lles cede, permite e ofrece todo aquelo que non tiveron seus pais ou avós
Uns medios de comunicación cunha cascada de actos violentos que difuminan a gravidade dos feitos. Ademáis a televisión é utilizada por moitos pais como "canguro" o que invita ocasionalmente á violencia gratuita e amoral.
O gran cambio que se produciu na forma de vida. Os nenos pasan moito tempo sós; non viven ao seu ritmo; non hai tempo para escoitar, contar contos, ou xogar cos fillos
Unha estructura familiar que se modificou: familias cun fillo ao que non lle pode faltar as "zapatillas de marca"; moita desestructuración de parellas de adultos que revirten negativamente nos fillos.
Diferencias educativas entre pais e profesores; normalmente o mestre controla e contén aos nenos; o que a nai non consigue cos máis pequenos a mestra o soluciona sin problemas: recoller xoguetes, poñerse o abrigo. Socialmente non se recoñece a labor dos colexios

Estas son algunhas das causas para Javier Urra das conductas tiránicas co cal eu estou de acordo.

Un bo libro para comprender este problema social

Intelixencia

2010-01-15T18:29:00.003+01:00

Cando falamos de intelixencia adoitamos falar da intelixencia xeral ou abstracta. Cando dicimos que unha persoa é intelixente a que nos referimos?. Normalmente referímonos ao éxito nos estudos ou ao éxito na vida.
Cales son as intelixencias existentes? A chegada dos primeiros test que medían a intelixencia baseábanse na capacidade do individuo para operar sobre información constituída por números, letras, palabras, figuras, seriacións, etc
Pouco a pouco aparecen novas formulacións sobre o que debería entenderse por intelixencia e empeza a aparecer expresións como: intelixencia social, intelixencia práctica, intelixencia conductual, intelixencia moral, intelixencia exitosa, entre outras
Howard Gardner, coñecido fundamentalmente pola súa teoría das intelixencias múltiples, que sinala que non existe unha intelixencia única no ser humano, senón unha diversidade de intelixencias que marcan as potencialidades e acentos significativos de cada individuo. Cada persoa ten polo menos oito intelixencias, habilidades cognoscitivas. Estas intelixencias traballan xuntas, aínda que como entidades semi-autónomas. Cada persoa desenvolve unhas máis que outras.

Daniel Goleman popularizou en 1995, co seu célebre libro Emotional Intelligence, a intelixencia emocional que a entende como a capacidade para recoñecer sentimentos propios e alleos, e o coñecemento para manexalos.

Goleman estima que a intelixencia emocional se pode organizar en cinco capacidades: coñecer as emocións e sentimentos propios, manexalos, recoñecelos, crear a propia motivación, e xestionar as relacións.

¿Humor?

2010-01-13T07:15:00.003+01:00

Fixar límites

2009-12-28T07:18:00.002+01:00

Cando se di que os nenos necesitan pautas, límites, normas, regras, hábitos, non se di co ánimo de anulalos, senón todo o contrario, grazas a este modelo educativo, o neno de hoxe poderá ser un adulto autenticamente libre.
MacKenzie, fala dos pais con límites firmes e pais con límites laxos.

PAIS CON LÍMITES FIRMES
*As caracteríaticas dos pais :

Indicacións claras, directas, cara a condutas concretas
Palabras apoiadas con accións
Esixencia de obediencia
Dar suficiente información para tomar decisións aceptables e cooperar
Proporcionar responsabilidade

*Posibles resultados:

Cooperación
Diminución do incumprimento de límites
Comprensión das normas e expectativas
Respecto ás palabras dos pais

*Repercusión nos nenos

"non" significa "non"
Esperan e esíxenme que cumpra as normas
As normas habémolas de cumprir todos
Responsabilidade ante a miña conduta
Os adultos son consecuentes co que establecen

PAIS CON LÍMITES LAXOS

*As características dos pais

Indicacións sen claridade. Dobres mensaxes
Regras sen apoio nas accións
Non esixir obediencia; esta é opcional
Falta de información para tomar decisións aceptables
Falta de responsabilidade

*Posibles resultados

Resistencia
Aumento dos intentos de saltarse os límites
Desobediencia, loita de poder
Ignoran as palabras dos pais

*Repercusión nos nenos

"non" significa " si" "quizais"
Non esperan que cumpra as normas
As normas non son para o min
Os adultos son responsables dos meus actos
Os adultos non son consecuentes co que establecen

NADA DESCONCERTA MÁIS OS NENOS QUE A AUSENCIA DE NORMAS

Unha pequena guía para comprar xoguetes en Nadal

2009-12-22T13:33:00.004+01:00

Pica nesta imaxe para ver a guía de infantil

Pica nesta imaxe para ver a guía do 1º Ciclo de Primaria

Internet

2009-12-19T13:11:00.005+01:00

O pasado xoves tivemos a charla sobre Internet pero acudiron poucas nais. Déixovos algúns dos videos que vimos

Internet: mellor educar

2009-12-15T10:06:00.003+01:00

O vindeiro xoves, día 17 ás 16,30 no salón de actos do colexio, haberá unha charla a cargo do Orientador sobre Internet e os mozos e mozas.

A charla centrarase en catro grandes bloques:

1º.-Os mozos é internet
*Diferenzas entre un mozo e un adulto ante internet
*Para que utilizan internet
*Que aprenden en internet

2º.-Vantaxas de internet
*Ferramenta indispensable
*Axuda nos estudios
*Formación on-line
*Posibilidades de comunicación

3º.-Perigros de internet
*Mínimo control sobre os contidos
*Poden ser víctimas
*Ciberbullyng, grooming, troleo
*Risco para a seguridade
*Persoas con malas intencións
*Aillamento
*Inferir noutras actividades
*Risco de adicción

4º.-Como axudalos a disfrutar de Internet dun xeito seguro
*Dispoñer coñecementos básicos
*Medidas de seguridade
*Dialogar e informar aos nenos
*Colocalo nun lugar común
*Navegar con eles
*Entar con finalidade
*Controlar o tempo
*Supervisar os contidos que visita
*Comprobar o historial

10 de decembro: día dos dereitos humanos

2009-12-10T17:38:00.003+01:00

O día 10 de decembro a Asamblea das Nacións Unidas aprobou e proclamou a Declaración Universal de Dereitos Humanos e pediu a todos os Países Membros que publicasen o texto da Declaración e dispuxesen que fose "distribuído, exposto, lido e comentado nas escolas e outros establecementos de ensino, sen distinción fundada na condición política dos países ou dos territorios".

Na "cova de Don Sapoconcho" hai uns videos moi interesantes onde expican cada un dos 30 dereitos humanos

Pica en Don Sapoconcho para ir a súa cova.

Tipos de profesores segundo os alumnos

2009-12-05T08:39:00.006+01:00

Visto en "A pie de aula".

Os alumnos teñen moi ben catalogados aos mestres. Os números mostran as dificultais de aprobar según o tipo de mestre
SUPLENTES (9). Adoitan ser novos. Con facerlles un pouco a pelota sobre o moderno que visten e o guay que conectan convosco tédesvos gañado o aprobado en xuño

SEVEROS (2). Caracterízanse por estar de mal humor todo o día e non deixar pasar nin unha

DESPISTADOS (10). Do grupo dos que molan. É doado encontralos un festivo polos corredores do centro e os días de exame adoitan esquecerse as preguntas na casa

ENRROLLADOS (5)Estes son dos peores, nunca sabes de que pau van. Caracterízanse polo seu xeito de achegarse a ti cunha linguaxe "colegón"

MARCIANOS (6). As súas técnicas educativas provocan sorpresa en cada clase. Ensinan debuxo técnico sen usar unha regra ou matemáticas coma se fose unha clase de ioga

SÁDICOS (3). Baixo unha linguaxe amable encóntrase un personaxe desconcertante. Adoita xogar cun clip co que escarva uñas e dentes

DESCONFIADOS (4). O pesadelo do alumno. Cren que todo o mundo ten "chuletas" ou saca os apuntamentos nos exames. Por sorte só son esixentes antes das probas

NOVATOS (7). Dubidan ata da súa sombra. A rodaxe que lles falta convérteos en inseguros permanentes. O mesmo che plantan un exame sorpresa que vos manda saír ao patio media hora antes

INQUIETANTES (8) . Falan pouco. Mostran un gusto peculiar pola roupa negra e teñen a especial manía de dar as clases con lentes e sol

E ti que tipo de mestre eres ou que tipo de mestre ten o teu fillo ou ti?

3 de decembro: Día internacional das persoas con discapacidade

2009-12-03T07:32:00.002+01:00

Non saberás o que poden facer ata que lles deixes facelo.

Se queres ver como fixeron o vídeo pica no enlace:

http://www.dejanoshacerlo.org/home.php

Nenos sobreprotexidos

2009-11-25T19:51:00.005+01:00

Ultimamente están acudindo moitas nais ao meu despacho que sobreprotexen aos seus fillos ou fillas.
Pero que é un pai ou nai sobreprotector.
Déixovos un pequeno resumo de http://www.youtube.com/user/hectoramadormatehual e un vídeo dun programa de televisión da República Dominicana, que aínda que ten algún ton machista, dános bastantes claves sobre este tema

"Os pais sobreprotectores son aqueles que se pasan horas cavilando e preocupándose dos seus fillos. Non é necesariamente consentir a un fillo, é unha implicación emocional intensa e excesiva, e que, ademais, leva á necesidade de controlar ao fillo. Todo isto leva a unha dependencia tanto dos pais cara aos fillos como dos fillos cara aos pais, aínda que aparentemente poida parecer unha relación estupenda, isto pode traer graves problemas no futuro dos fillos, que se manifestará de forma palpable na súa idade adulta, aínda que ninguén saberá cales foron as causas desas características, que poden chegar a converterse en problemas de personalidade"

Os pais pensan que amar, é facer o camiño máis fácil aos fillos, cando en realidade ademais de amor os nenos necesitan:

Adaptación e recoñecemento do que realmente son
Respecto e tolerancia das súas ideas e sentimentos
Liberdade para tomar decisións
Apontoar as calidades e aceptar as limitacións
Potenciar a creatividade
Sentimento de contribuír a facer algo
.....

¿Que leva a un pai a sobreprotexer ao seu fillo?

Para apoiar a súa propia autoestima: unha persoa que nunca se sinte ben consigo mesmo intenta compensarse demostrando que pode ser un bo paai ou unha boa nai
Compensar unha privación anterior: unha típica frase "non quero que o meu fillo sufra todo o que eu sufrín"
Aliviar a culpa: as veces as fustracións do neno levan aos pais a revivir os seus propios fracasos e tratan de evitar esas frustracións ao neno
"Dar" para encher o vacio interior. Moitas veces matrimonios que fracasan vólcanse nos seus fillos para darlles todo aquelo que lles falta ou lles faltou na súa infancia
Para compensar a ausencia do outro pai. Un dos pais pode ser alcohólico, estar enfermo, ser indiferente, tratar mal ao neno, ...entón o outro sentese culpable e teme que o neno creza con problemas emocionais se esta falta non é compensada
Dar para compensar a propia ausencia. Os pais están moi ocupados no traballo e pasan pouco tempo na casa; para compensar esta ausencia os colman de agasallos e conséntenlles en exceso
Dar a cambio do comportamento do neno. Cada vez que o neno ten unha rabecha, para tranquilizalos e non escoitalos conséntelle o que quere. Así o neno aprende a cambiar o seu comportamento a cambio de subornos e aprende a manipular aos seus pais; cada vez as rabechas serán máis grandes para conseguir máis.

Se un neno sofre enfermidade, discapacidade ou calquera outro problema non é razón para pensar que hai que actuar con el de forma diferente, porque independentemente do problema que o neno sufra, pode levar unha vida saudable, conseguir a súa independencia e autonomía como outro neno calquera

25 de novembro: día internacional da eliminación da violencia contra a muller

2009-11-19T15:33:00.003+01:00

Contra a violencia de xénero desde os ollos dos homes

Alén do "012 muller" non só está o fin dos malos tratos; está a vida que deixaches de vivir

Internet

2009-11-17T07:04:00.000+01:00

Na páxina http://www.protegeles.com/ hai un estudo realizado polas ONGs ACPI (Acción Contra a Pornografía Infantil) e PROTEGELES para o Defensor do Menor.

Nota dos autores do estudo:" É importante recordar que a porcentaxe de menores de 18 anos que utiliza internet de forma habitual en España apenas supera o 25%. Os datos que se facilitan neste estudo son relativos só aos costumes dese 25% de menores, e non ao total dos menores españois" .
Dos datos do estudio dedúcese:

Un 87'5% dos menores realiza accesos desde a súa propia casa.
Mais dunha terceira parte: un 36%, accede tamén desde cibercentros.
O 44% accede desde casa dun amigo/a.
Só 18'5% un accede desde o seu centro escolar, como primeira ou segunda opción.
Á hora de buscar e atopar información para realizar os seus traballos escolares, a metade dos menores ( 49'5 %) atopa con facilidade a información necesaria para realizar os seus traballos. Pola contra un 42 % atópaa só ás veces e outro 8'5 % conségueo en poucas ocasións.
Só un 40'5 % dos alumnos enquisados atopa con frecuencia e facilidade páxinas para menores en internet, fronte a un 37'5 % que só o consegue ás veces e un 22 % que o logra só en poucas ocasións.
Un 28% dos menores entra en páxinas pornográficas : un 19% en ocasións e un 9% con frecuencia.
Un 38 % dos menores entra en páxinas de violencia: un 30% en ocasións e un 8% con frecuencia.
Un 16 % dos menores entra en páxinas de contido racista e/ou xenófobo: un 13% en ocasións e un 3% con frecuencia.
O 45 % dos menores utiliza os chats varias veces á semana : un 27% case a diario e un 18% varias veces por semana. Do resto un 17 % faio unha vez á semana e outro 38 % en menos ocasións aínda: 2 ó 3 veces ao mes. O chat é probablemente a ferramenta de internet máis utilizada polos menores.
Un 56%, conéctase a chats específicos para a súa idade . Outro 28% faio en ocasións e un 17% nunca utiliza este tipo de salas.
O 18% dos menores accede a chats específicos sobre sexo , porcentaxe ao que hai que engadir outro 8% de menores que entraron nalgunha ocasión .
O 30% dos menores que habitualmente utiliza internet facilitou xa o seu número de teléfono nalgunha ocasión durante as súas conexións, e que ata un 17% afirma habelo feito en varias ocasións.
O 16% dos menores enquisados facilitou a súa dirección a través de internet . Un 9% afirma ata habelo feito en varias ocasións.
O 14'5% dos menores enquisados concertou unha cita cun descoñecido a través de internet e outro 8% fíxoo en máis dunha ocasión . puidemos constatar que un 10% dos menores, ademais de acudir á cita, presentouse só; e que outro 7% nin tan sequera aviso a outras persoas sobre a súa intención de acudir a devandita cita . A maior parte dos menores que acode á cita, o 9% dos enquisados, recoñece que se atopou cunha persoa que non resultou ser como esperaba, e un 2% sinala que ademais se trataba dun adulto . Outro 4% acudiu á cita e non atopou a ninguén.
O 54'5% dos menores non recibiu información algunha sobre as normas básicas de seguridade á hora de utilizar internet.
O 86% dos menores accede aos contidos que circulan por internet desde computadores que non dispón de sistemas de filtrado.
Un 44% dos menores que navega con regularidade, sentiuse acosado/a sexualmente en internet nalgunha ocasión . De entre eles, un 11% recoñece ser vítima desta situación en diversas ocasións.
Neste sentido un 11% dos menores que habitualmente utiliza internet foi vítima de insultos por parte doutros internautas, un 4% recibiu correos non solicitados con contidos desagradables e outro 1'5% afirma sentir medo nalgunha ocasión.
Centrándonos na conduta delituosa máis xeneralizada e cuxa ilegalidade adoita ser tamén descoñecida pola maioría dos menores: a copia de determinados materiais protexidos por dereitos como o dereito de autor e outros, observamos que unha porcentaxe cada vez maior de menores copia fundamentalmente música, discos enteiros, utilizando determinados programas que o posibilitan. Un 40% dos menores que se conectan a internet con regularidade recoñece buscar música a través da Rede , tendencia que vai aumentando coa idade
Un 37% dos menores que se conecta habitualmente a internet recoñece "sentir a necesidade de conectarse a internet con frecuencia".
O 23% dos menores que se conectan con regularidade xoga en case todas as conexións que realiza. Outro 17'5% na metade das ocasións, un 12% nunha de cada tres e finalmente un 44% nunha cuarta parte das conexións que realiza. Doutra banda hai que sinalar que un 3'5% afirma non xogar nunca a través de internet.

Por que non cumpren as normas?

2009-11-13T07:11:00.003+01:00

A maioría de nós ten moi claro como queremos que se funcione na casa. Non desexamos berros, nin pelexas, nin que se tiren as cousas, nin que haxa que estar detrás de todo o mundo recordándolle o que ten que facer...

Sabemos o que queremos, pero ¿como conseguimos que sexa aceptado por todos?, ¿que podemos facer para que se converta realmente nunha norma?

Na maioría dos casos as normas non se cumpren por algunha das seguintes causas (ou por varias delas):

Porque non houbo consecuencias positivas nin negativas. Imaxínate que dinche no teu traballo que non se pode fumar. Acendes o primeiro cigarro e ninguén te di nada. ¿Que fas coa norma? Esquecela e seguir como ata ese momento.

Porque os modelos de referencia non as cumpren. Supón que na túa casa establecedes a norma de que hai que ducharse todos os días, pero ti non o fas. Para os teus fillos deixará de ser unha norma porque alguén tan importante como a túa nai non acumpre.

Porque hai unha contradición entre normas. Se a túa parella di que na casa non se berra, pero ti falo continuamente, ou se ti decides que hai que comerse todo o do prato, pero a túa parella retírallo cando o neno di que non quere máis, entón non existe unha norma clara, polo que deixará de ter efecto sobre o teu fillo.

Porque a norma é inconsistente, é dicir, só hai que cumprila en determinados casos. Como agora estou cansa para insistir, permito que o meu fillo se levante da mesa; pero mañá non o deixo erguerse ata que non o coma todo. Esta inconsistencia ensina ao neno que as normas non son importantes, porque todo depende de como se encontren papá ou mamá nese momento.

O teu fillo debe saber que as normas axudan porque:.

Facilitan a convivencia.

Permiten que nos levemos ben e que non haxa discusións.

Axúdannos a crecer e a facernos maiores.

Déixannos tempo para facer cousas divertidas.

Los niños vienen sin manual de instrucciones. Montserrat Giménez

Un pouco de humor

2009-11-10T07:02:00.002+01:00

Coñece o teu fillo/a

2009-11-07T18:42:00.002+01:00

OS NENOS E NENAS ENTRE TRES E CATRO ANOS
Comprensión das normas
Adquire nocións sobre o que é axeitado e o que non, fundamentalmente a partir das consecuencias dea súa acción (premio e castigo). A loanza e o reforzo teñen un gran valor a esta idade. Segue adquirindo capacidade para controlar a súa conduta e aprende que existen normas para estar en casa, no colexio, no parque...
Autonomía persoal
Segue avanzando na arte de vestirse, algo que xa pode facer practicamente só. Sabe como deben poñerse as pezas (distingue o dereito do revés), abrocharse os botóns, etc. Vai só, ao baño e perfecciona o seu capacidade para lavar a cara, as mans, os dentes...Come sen problemas utilizando os cubertos (culler e garfo).
A relación cos demais
Demanda estar con outros nenos; ten capacidade para esperar a súa quenda e cooperar no xogo. Gústalle observar ao adulto ao que imita constantemente.
Pode
ordenar e gardar a súa roupa e os seus xoguetes, poñer a mesa (panos da mesa, pratos, cubertos, etc.), facer pequenos recados (por exemplo, levar algunha nota ao profesor), coidar das plantas ou dalgún animal, etc.

ENTRE OS CATRO E OS CINCO ANOS
Comprensión das normas
Distingue entre as accións boas e as malas a partir da información que recibe dos adultos (é unha boa conduta se recibe aprobación e mala, se é reprendida), aínda que ás veces ten dificultades ante situacións concretas. Cando actúa deforma inadecuada pode responder que el non foise se lle pregunta directamente. É capaz de entender instrucións claras e sinxelas áhora de realizar diferentes actividades, aínda que ás veces responda cun "non quero".
Autonomía persoal
É capaz de asearse e vestirse só. Pode mesmo participar no baño se o adulto está preto para dalas indicacións. Áhora de comer pode empezar a utilizar o coitelo para cortar pezas sinxelas.
A relación cos demais
Empeza a entender o sentido da amizade e gústalle ter amigos. Xorde o xogo de regras, aínda que non o entende moi ben e enfádase se non gaña.
Pode
ordenar e gardar a súa roupa, xoguetes, libros..., preparar os obxectos que necesita para unha actividade determinada ou realizar recados sinxelos atendendo á súa idade e ao ámbito (ir á casa de un veciño a pedir algo, por exemplo).

ENTRE OS 6 E OS 8 ANOS
Desenvolvemento cognitivo
O seu pensamento permítelle falar do que non está presente, transformar situacións e pensar sobre elas, integrar toda a información que coñece, así como entender que existen puntos de vista diferentes ao seu. Interésalle o mundo que o rodea. Antes de dar unha resposta esfórzase por reflexionar e comprender a lóxica das situacións e dos obxectos. Cada vez é máis consciente do seu propia identidade, de quen e como é el.
As relacións cos demais
A súa familia seguirá sendo importante para el/ela como tamén empezan a selo outras persoas(compañeiros, profesores...). Empézanse a formar as primeiras cuadrillas ou grupos de amigos, máis ou menos estructurados, e son moi frecuentes os xogos de equipo. Xoga cos nenos e nenas que hai ao seu arredor, pero se trata de unións bastante fráxiles que poden romper por calquera incidente. A partir dos 6 anos o/a neno/a cambia o concepto de amizade: o amigo é aquel que comprácenos, que fai cousas que gústannos. Son frecuentes os enfados durante o xogo.
Comprensión das normas
O seu afán de coñecer e o desenvolvemento da súa autonomía lle permiten explorar o medio que o rodea dunha forma máis independente. Subordina a xustiza á autoridade adulta: as cousas fanse ou non porque os maiores dino. Coñece que existen normas e intenta seguilas. Ás veces fai trampas para saírse coa súa, pero sábeo e adoita sentirse mal por iso. Adquire as primeiras nocións de xustiza e a miúdo recorrerá a este concepto para que se lle trate como aos demais. Non aceptará que se lle castigue cando hai feito as cousas sen querer.
Pode
ordenar e coidar os obxectos da casa (aínda que se mostra despistado en ocasións), facer recados sinxelos (atendendo ás características deo seu ámbito), asumir responsabilidades en casa (encargarse do lixo, de poñer ou recoller a mesa, etc.).

ENTRE OS 8 E OS 10 ANOS
Desenvolvemento cognitivo
A atención e a memoria seguen mellorando. Pode estar máis tempo concentrado na tarefa e melloran as estratexias para memorizar: agrupa os elementos dunha lista en categorías para poder recordalos mellor, sabe que é máis doado comprender un texto para poder memorizalo, etc. A súa emotividade equilíbrase: os temores empezan a desaparecer e é capaz de controlar os seus impulsos (aínda que pódese enfadar con frecuencia). Os cambios cognitivos lle permitirán ir formando unha imaxe de si mesmo e empeza a facelo comparándose cos demais.
As relacións cos demais
A familia e outros adultos (profesores) seguen sendo referentes importantes. Implícase no xogo colectivo. Establece cos demais normas e é consciente de que, para ser admitido no grupo, debe respectalas. Entende a amizade como algo bidireccional, é dicir, que ambas as dúas partes deben implicarse para agradar ao outro. Aínda non a concibe como algo perdurable que haxa que coidar en todo momento. Aínda que cognitiva e socialmentevai logrando independencia, segue necesitando a aprobación dos adultos para formar unha imaxe positiva de si mesmo.
Comprensión das normas
Entende que as normas son necesarias, aínda que é normal que proteste ou enfádese cando non as cumpre. Empeza a distinguir entre o que está ben e o que está mal porque reflexinou sobre iso. Comprende os conceptos de verdade e mentira, xustiza e inxustiza, e é capaz de aplicalos a súa vida cotiá.
Pode
coidar das súas cousas e das da casa, tomar decisións razoadas, realizar recados (ir comprar a unha tenda próxima, por exemplo) ou algún arranxo sinxelo, etc.

ENTRE OS 10 E OS 12 ANOS
Desenvolvemento cognitivo
Xa non se deixa levar pola primeira impresión. Aumentan as preguntas sobre o funcionamento das cousas, as causas que orixinan os cambios, as consecuencias das transformacións...A súa capacidade de atención e memoria melloran notablemente. Utiliza estratexias máis elaboradas para memorizar como intentar repetir unha lección que hai aprendido cos seus propias palabras. É capaz de entender que existen diferentes puntos de vista e opinións diferentes á súa. Emocionalmente é capaz de apoiarse nas normas para controlar as seus emocións.
As relacións cos demais
Empeza a entender a amizade como algo recíproco entre dous persoas que comparten gustos e intereses e, sobretodo, que pode prolongarse no tempo. Valora a fidelidade e moléstalle que o amigo lle faga dano de forma intencionada. Tanto uns como outros, cando están en cuadrilla, poden actuar de forma rechamante para captar a atención, sobretodo a do sexo contrario.
Comprensión das normas
En canto ás normas, empeza a comprender que se fundamentan no respecto mutuo e que son necesarias para a convivencia en sociedade. Pode reflexionar sobre elas, discutir acerca da súa utilidade e flexibilizalas para adaptarse ás diferentes situacións. Por iso tamén é máis crítico consigo mesmo e con quen rodéano.
Pode
coidar dese mesmo (aínda que ás veces actúa de forma perezosa e descoidada), realizar recados máis complexos, asumir responsabilidades na casa de forma totalmente autónoma, coidar dos seus irmáns menores, etc.

Modelado

2009-11-04T16:19:00.003+01:00

O modelado é un proceso de aprendizaxe observacional, no que a conduta dun individuo ou un grupo (o modelo), actúa como estímulo para xerar condutas, pensamentos ou actitudes semellantes, noutras persoas que observan a actuación do modelo.

Os nenos desenvolven un modelo e tratar de ser como eles, se esa persoa está constantemente influíndo neles. No caso da maioría dos nenos o modelo é o seu pai, a súa nai ou ambos os dous.

Os nenos aprenden a desenvolver afinidade a determinadas calidades e identificalos inmediatamente nas persoas. Dado que os pais ou os profesores son os máis próximos de persoas que interactuar con eles a diario son máis propensas a desenvolver modelos deles. A importancia do modelo na psicoloxía é enorme, xa que identifica o tipo de persoa e tamén o xeito de pensar.

Outro blog do colexio

2009-11-03T16:00:00.004+01:00

As profes de Educación Infantil decidiron crear un blog para contarnos todas as cousas que están a facer nas clases. O blog chámase "ola piruletas"
Benvidas ao mundo Bloguero.
Pica na imaxe para ir ao blog "ola piruletas"

Aprendizaxe cooperativo

2009-10-29T07:29:00.005+01:00

Na nosa aula podemos adoptar (exposto de forma esquemática) tres formas de organizar aos alumnos para realizar as actividades ou experiencias programadas:

a) aprendizaxe competitiva: a actividade estrutúrase en forma de competición.

Pódese competir:

en tempo, ¿quen é o que antes soluciona un exercicio...?,
en calidade ¿quen é o que mellor fai...?,
en cantidade ¿quen é o que máis problemas resolve...?

En calquera caso o éxito do alumno/a está unido ao fracaso dos outros. «Se eu o consigo é porque os outros non o han conseguido», os outros convértense en competidores e se conseguen os seus obxectivos é porque algún non o logrou.

b) aprendizaxe individualizada: a estrutura da actividade na aprendizaxe individualizado, como o seu propio nome indica, é individual.

Os alumnos/ás realizan as actividades que se propoñen e cada un funciona como punto de referencia para si mesmo. Os criterios de progreso son persoais e están baseados no rendemento propio. Estase con outros pero non se traballa con eles.

Obviamente a organización da aula que mellor favorece este tipo de aprendizaxe é a de alumnos coas súas mesas colocadas en fila un detrás do outro. Interesa esta forma de colocalos para reducir ao máximo a posibilidade de que se molesten uns a outros no seu traballo.

c) aprendizaxe cooperativa: falamos de estrutura de aprendizaxe cooperativa cando se organizan tarefas nas que a cooperación é a condición para realizalas. Son tarefas de aprendizaxe que non se poden realizar se non é colaborando entre os compañeiros. Non se pode ter éxito se os compañeiros non o teñen. Lígase o éxito propio ao éxito do resto.

Os tres tipos de estrutura de aprendizaxe descritas son modelos que exemplifican formas de organizar as actividades de ensino/aprendizaxe na aula. Pero, non todas as actividades responden a unha soa estrutura, nin o fan de forma tan clara como a que se explicou. Iso non quita para que poidan valorarse segundo o modelo (competitivo, individualizado ou cooperativo) que prioritariamente desenvolven.

Todas elas están pensadas para posibilitar unha mellor aprendizaxe nos alumnos e alumnas. Son estruturas que adoptan as actividadades de ensino/aprendizaxe para que os alumnos/ás aprendan máis e mellor.

Aprender implica relacionar aquilo que se coñece con aquilo que se descoñece. O que se descoñece non se pode descoñecer completamente, «o novo» non pode ser totalmente novo ten que haber «algo» no suxeito, ou mellor, na estrutura cognoscitiva do suxeito, que o recoñeza en parte pero que, en outra parte, non estea de acordo ou entre en colisión para que mobilice o suxeito na busca do equilibrio, no aprender.

Tense que dar un conflito entre«o que sabe» e o que se propón «como novo». É o que se chama conflito cognitivo e está considerado como condición sen a cal non se produce verdadeira aprendizaxe, «non se constrúen novos coñecementos».

Pódese aprender de forma mecánica ou memorística pero, neste caso, máis que aprender estariamos falando de reproducir. Para poder reproducir sen aprender a práctica pedagóxica máis efectiva sería a repetición: a maior número de veces que se repita, maior probabilidade de recordalo, pero se se deixa de repetir, de practicar a repetición, o recordo extínguese, esquécese ese contido.

De acordo a esa importancia do conflito cognitivo para construír aprendizaxes poderemos entender mellor a estrutura da aprendizaxe cooperativa. O organizar as actividades de forma que os alumnos/ás cooperen para solucionar a tarefa posibilita o que eses procesos descritos no parágrafo anterior (esa colisión entre o que se sabe, os coñecementos previos que se teñen e o novo) se compartan no seo do grupo cando os seus compoñentes explican ou defendenos seus puntos de vista, propostas de solución, hipótese, etc.

Fonte: "El aprendizaje cooperativo". Milagros Ortega, Mikel Melero

Xornadas de Bibliotecas Escolares

2009-10-25T08:08:00.006+01:00

No colexio, como xa sabedes, estamos intentado darlle un pouco de vida á nosa biblioteca.

Durante este fin de semana celebráronse en Santiago as xornadas de bibliotecas escolares co tema central "novas lecturas, novos lectores"
Xuntámonos no "pazo de congresos" de Santiago preto de 1200 mestres e mestras comprometidos coas bibliotecas e con moitas gañas de aprender.

Eu, sendo novato nestes temas, debín ser o que máis aprendín, xa que case todo era novo para min e por suposto que, se xa estaba convencido de que a lectura debe ser o motor que faga funcionar un colexio, agora o estou plenamente.

O tema central, "novas lecturas, novos lectores", trataba de facernos ver que o novo contexto social e tecnolóxico que vivimos na actualidade require duns cambios metodolóxicos moi profundos.

Así Daniel Cassany falounos dos "nativos dixitais" (os nacidos despois do 93) e dos "inmigrantes dixitais" (os nacidos antes do 93). Os "nativos dixitais" len e escriben de maneiras diferentes a como o facemos os "inmigrantes dixitais" e polo tanto a biblioteca escolar ten que ter en conta estes cambios profundos.

Luis Iza , Inspector de Educación de Navarra, falounos de como o "plan lector "debe contemplar a mellora da competencia lectora dos alumnos e alumnas tendo en conta o contexto actual onde a información dispoñible é inmensa e en soportes novos.

Guadalupe Jover redefiniu o lugar da lectura literaria na escola do século XXI que non pode quedar en mans do azar ou do mercado.

Tíscar Lara defendeu que a linguaxe dixital, coas súas propiedades de hipertextualidade e multimedialidade, combindas coa conectitividade e mobilidade permiten a construción de narrativas antes inimaxinables a través da fragmentación dos contidos, a actualización constante de información e a interacción entre múltiples actores do proceso comunicativo.

Gloria Durban afirma que a biblioteca da escola ha de facilitar a calidade da acción docente e a consecución do currículo promovendo a realización in situ de intervencións didácticas concretas, debendo ser un espazo diferenciado no centro, distinto á aula e complementario aos ámbitos virtuais de aprendizaxe dispoñibles na Rede.

Tamén houbo unhas exposicións das prácticas lectoras dos centros, en concreto nos falaron de:
"Proxectos lectores en desenvolvemento": o IES TERRA DE SONEIRA de Vimianzo e CEIP STO PAIO DE ABAIXO de Redondela
"Clubs de lectura": IES DE ALLARIZ e CEIP XOSÉ Mª BREA SEGADE de Rianxo
"Hora de ler" IES RIO MIÑO de rábade e o CEIP A PEDRA de Bueu

Como peche das xornadas, poideron disfrutar, eu non porque tiven que marchar, do humorista Carlos Blanco que segundo me contan fixo rir a todo o mundo.

Parabéns a organización que foron capaces de organizar durante dous días a 1.200 persoas.
Temos unha completa reportaxe no SEGREL DO PENEDO