Campaña en defensa do ensino público



Cara onde vai a escola

Cara a onde vai a escola en Francia con políticas neoliberales...como en España



21 de marzo. Día Mundial del Síndrome de Down

WIKIPEDIA
Durante los días anteriores y posteriores, las organizaciones de Síndrome de Down alrededor del mundo organizan y participan en eventos para concienciar de la existencia y necesidades que el Síndrome de Down provoca.



El síndrome se descubrió en 1959 como un desorden de cromosomas y es un tema de actualidad permanente al afectar en el día a día de forma muy variada en un amplio rango de personas en todo el mundo. Se calcula que uno de cada 733 bebés nacen con este síndrome.[1] Sólo en Estados Unidos hay más de 400.000 personas con este síndrome.[1]


La fecha fue seleccionada por la Down Syndrome International ya que el número es significativo de la triplicación del vigesimo primer cromosoma (mes 3, día 21)[2] La idea original fue propuesta por Stylianos E. Antonarakis, médico genetista en Suiza y adoptado por ART21, su grupo de pacientes. Los primeros eventos se realizaron en 2006 en Geneva.


El síndrome de Down es una combinación cromosómica natural que siempre ha formado parte de la condición humana, existe en todas las regiones del mundo y habitualmente tiene efectos variables en los estilos de aprendizaje, las características físicas o la salud.


El acceso adecuado a la atención de la salud, a los programas de intervención temprana y a la enseñanza inclusiva, así como la investigación adecuada, son vitales para el crecimiento y el desarrollo de la persona.


En diciembre de 2011, la Asamblea General designó el 21 de marzo Día Mundial del Síndrome de Down para unificar la lucha contra esta enfermedad. (A/RES/66/149 ).


La Asamblea General decidió, con efecto a partir de 2012, para observar Mundial de Síndrome de Down Day el 21 de marzo de cada año, e invita a todos los Estados Miembros, las organizaciones competentes del sistema de las Naciones Unidas y otras organizaciones internacionales, así como a la sociedad civil, incluidas las organizaciones no gubernamentales y el sector privado, a que observen debidamente el Día Mundial del Síndrome de Down con miras a aumentar la conciencia pública sobre esta cuestión.

Soy profesor

Soy profesor/a, y me honro de serlo y me enorgullezco de mi profesión. Sí, tengo dos meses de vacaciones y un horario de docencia directa bastante denso.

Soy profesor/a, trabajo en el aula y fuera de ella y la gente no lo sabe y a mí no me importa.

Sí señores, soy profesor/a, con oposición, pertenezco al cuerpo de funcionarios.

Soy profesor/a y no discuto los días de descanso de los bomberos, ni los de los funcionarios de prisiones.

Soy profesor/a y cuando voy al médico no le discuto su diagnóstico, sólo espero que me cure.

Soy profesor/a y cuando voy a mi abogado no le discuto de leyes, sólo espero que me defienda.

Soy profesor/a y cuando voy por la autovía, conduzco con confianza porque sé que la diseñó un ingeniero de caminos.

Soy profesor/a y vivo en una casa tranquila, la casa que proyectó en su día un arquitecto.

Y ustedes ¿quiénes son? ¿Por qué se atreven a decir que trabajo poco y mal?

Soy profesor/a y enseño cada día el camino a seguir para conseguir las competencias de una profesión.

Soy profesor/a y recojo cada curso a un montón de chavales de los que aprendo tanto como ellos de mí.

Y ustedes ¿quiénes son? ¿Por qué se atreven a decir que trabajo poco y mal?

Soy profesor/a y trabajo cada día con personas sensibles y frágiles porque aún no han alcanzado la madurez.

Soy profesor/a e intento inculcar trabajo, esfuerzo y dignidad para alcanzar el éxito personal.

Y ustedes ¿quiénes son? ¿Por qué se atreven a decir que trabajo poco y mal?

Me bajan el sueldo, me suben las horas de trabajo, me incrementan los alumnos/as en el aula…YO SÉ QUIÉN SOY

Pero… ustedes ¿quiénes creen que son?

Un pouquiño de humor

Ao cole sen libros de texto: PROXECTOS

Gisela García Ron, mestra de infantil do CEIP de Curtis da Coruña,recibiu un premio de innovación e investigación do ministerio de educación por utilizar a prensa escrita como ferramenta para a aprendizaxe dos nenos de Infantil.
Baseándose no método de ensino por "proxectos" (o que utilizan no noso Centro as mestras de Infantil) Gisela a partir dun tema, elexido polos nenos ou polo mestres, investigan e traballan todas as áreas de forma conxunta, "deste modo os nenos enlazan unhas cousas con outras e ven que todo ten un sentido. En lugar de facer que escriban o 1 moitas veces ou que coloreen unha cousa de amarelo, algo que non entenden para que se fai e que ao final aprenden por repetición, utilizamos o xornal e contamos titulares ou buscamos determinadas letras. Todo ten unha funcionalidade" di Gisela
Ensinar por proxectos fai que o ensino sexa máis flexible permitiendo traballar de mellor forma a diversidade da aula.
Noraboa Gisela
Noticia obtida do xornal O Pais e do  Faro de Vigo

Unha felicitación verde especial

Entendendo o Asperger

Barreras de cristal (DivX) por ASPERGA

Día Internacional das persoas con Discapacidade



Berra de dor alleo

Médicos sen fronteiras continúa a súa loita contra as enfermidades esquecidas. Desta volta conta co apoio de Luis Tosar e de Javier Bardem, que berran contra a dor allea.

Aquí podes ver o berro de Bardem

8.000 persoas morren cada día por non ter acceso a medicamentos que lles poden salvar a vida. Se che doe isto: BERRA

Autoestima

A autoestima é unha actitude hacia un mesmo. É a forma habitual de pensar, amar, sentir e comportarse consigo mesmo.
A autoestima non é innata, é adquirida e xenérase como resultado da historia de cada persoa; é froito dunha larga e permanente secuencia de accións e pasións que van configurando á persoano trascurrir da súa vida.
Este aprendizaxe non é intencional xa que modela ao ser humano dende contextos informais educativos aínda que as veces é froito dunha acción intencionada proxectada para a súa consecución
A súa natureza non é estática senon dinámica polo que pode crecer pero tamén pode debilitarse, empobrecerse e desintegrarse.

O compoñente cognitivo da autoestima refírese a idea, opinión, crenzas, percepción e procesamento da información. É dicir o autoconcepto definido como a opinión que se ten da propia personalidade e sobre a súa conduta. O autoconcepto basease nas nosas crenzas entendidas como conviccións e convencimentos propios.

O segundo compoñente da estructura da autoestima é o afectivo; ista dimensión implica a valoración do positivo e o negativo que hai en nós, conleva un sentimento sobre o agradable e o desagradable que observamos en nós. Significa sentirse a gusto ou a disgusto consigo mesmo; trátase dun xuizo de valor sobre as nosas cualidades persoais.

O terceiro elemento integrante da autoestima é o conductual. Significa a tensión, intención e decisión de actuar ou de levar a práctica un comportamento consecuente e coherente. É dicir, a autoafirmación dirixida hacia o propio eu e en busca da consideración e o recoñecemento por parte dos demáis. Trátase dun esforzo por alcanzar fama, honra e respeto ante nos mesmos e os demáis.

Escola pública: de todos e para todos

Vacacións

Rematou o curso e é momento de desconectar e de gozar dos fillos.

No mes de setembro voltaremos con forzas renovadas



FELIZ VERÁN

SUPERHEROE?

No  xornal.com vin este artículo de Roberto Noguerol que merece a pena ler enteiro.
http://www.xornal.com/opinions/2011/06/26/Opinion/escolas-patas-arriba/2011062622283500566.html

"Non ten por que pintar flores de cores nos cristais cando comeza o curso, pero encántalle facelo. Ninguén a obriga a debuxar monifates para adornar as mesas e tampouco lle esixen decorar de imaxinación as catro paredes desvestidas en setembro. Pero non só non lle importa, adora esa tarefa.
Na casa, quítalle tempo ao seu lecer persoal mentres recorta e plastifica figuras de personaxes para usar na aula ao día seguinte. Cavila músicas e coreografía para unha non imprescindible función de Nadal cos meniños. O guión non o esixe pero, ademais de facer fichas e cumprir obxectivos dun programa, senta os cativos unha tarde calquera para relatarlles algún conto e falarlles de libros e músicas fascinantes. Ás veces compra pola súa conta material que o sistema non lle proporciona.
Inventa minutos onde non os hai para elaborar ideas coas que combater a fatiga dos pícaros e espertar o seu devezo por aprender un día si e outro tamén. E non é o seu traballo, pero non evita soar mocos, limpar cus, axudar a lavar mans, curar feridas ou enxugar bágoas. Xestiona berrinches de pequechos descontrolados que algunhas familias finxen non ter tempo para ensinar a non ser caprichudos.
Multiplicouse moitas mañás para vixiar que algún neno non quedase atrás nun curso con demasiados rapaces por aula. Peteirou algún xantar improvisado sobre a mesa da clase mentres argallaba algunha actividade novidosa. Quedou durmida de cansazo algunha tarde na propia aula despois doutra xornada extenuante espremendo as horas no desafío dun novo día de ensinanzas e aprendizaxes. Superheroe? Non. Unha mestra, como moitos mestres.
Non sempre un pai lle agradece o que fai por seu fillo. Non todos os días unha nai lle regala unha plantiña. Da man de súa neta un avó tráelle unha rosa da súa horta. Un alumno dille que hoxe, tamén, está moi guapa. Pequenos detalles impagábeis do cotiá a pé dun aula. Ás veces acontecen.
Hai anos falábase máis de dignificar o labor docente: tratalos coa deferencia que merecen. Agora recórtanlles soldo, insinúanlles que teñen demasiadas vacacións e esíxenlles xornadas máis longas. É isto froito da ignorancia ou da indiferenza? Se a autoestima dun país se mide polo grao de atención, recursos, consideración e interese que a súa sociedade ten respecto da educación, asomámonos a un preocupante precipicio de apatía. Di un proverbio africano: “Para educar un cativo cómpre a tribo enteira”. Pois aquí cómpre que a tribo esperte."

Os números falan

A Voz de Galicia fixo esta pregunta: Cre que os profesores son uns «privilexiados» dende o punto de vista laboral?

Estos son os resultados:

• SI.....................................18%
• NON....................................82%

Pois a Consellería de Educación quere obligar aos mestres a dar 4 horas máis de clases, estas as dedicabamos a actividades moi necesarias nun centro como:

• Dinamizar as bibliotecas
• Manter os diferentes blog
• Manter as TICS
• Atender aos pais/nais cando estes non poden vir os martes pola tarde
• Preparar excursións
• Preparar actividades como: a paz, festivales, letras galegas,...
• ........................

Eu me pregunto:

• Quen vai a dinamizar as bibliotecas no seu tempo libre?
• Quen vais a manter a páxina web do colexio e os diferentes blog no seu tempo libre?
• Quen vai a poñer ao día as TICS no seu tempo libre?
• Que preparará actividades complementarias no seu tempo libre?
• QUEN TRABALLA GRATIS ?

E todo esto despois de baixarnos o soldo un 5% e un gran bocado da paga extra; (nesa ocasión non protestamos xa que considerabamos que a situación do pais así o requería)
A todo esto o Conselleiro lle chama "mellora da calidade do ensino" "excelencia no ensino". Eu máis ben chámolle "ERE" "reducción de plantillas" "voltar a educación das clases maxitrales"...

A enquisa a podeís atopar en:
http://www.lavozdegalicia.es/participa/2011/06/21/01031308651600722303607.htm

Novidades en relación ás axudas aos alumnos con necesidades específicas de apoio educativo.

Ata a data de hoxe aínda non se publicou no BOE aínda así podemos irvos adiantando algunhas modificacións que hai con respecto ao ano pasado:

•  Non se van distribuír aos colexios sobres das becas. No colexio xa temos o impreso e poder vir a recollelo e pedirme máis información ou podes picar neste enlace para descargarlo e no outro para ver as instruccións. ABRIR IMPRESO e ABRIR INSTRUCCIÓNS
•  A resposta do Ministerio ás solicitudes tampouco se fará por carta, senón por medio dun SMS (se a familia autoriza un aviso ao seu teléfono móbil) ou por correo electrónico.
• A solicitude pode realizarse por Internet, é imprescindible que os solicitantes (sempre é o alumno) se rexistren previamente na Sede Electrónica do Ministerio de Educación.https://sede.educacion.gob.es/portada.html
• (Trámites e Servizos- Educación e eu- rexistrarse)
  
  Este trámite, independentemente da solicitude, pode realizarse neste mesmo momento e facilitaría que os alumnos que tiveran previsto solicitar bolsa o fosen avanzando. Recordade que hai que conservar os códigos porque despois hai que utilizalos para cumprir a solicitude ou para consultar notificacións ou o estado da solicitude de bolsa.

Se queredes ver máis información podedes consultar os tipos de axudas (que pouco van variar) do ano pasado:
http://oteropedrayo.blogspot.com/2010/06/axudas-para-alumnado-con-necesidades.html
http://oteropedrayo.blogspot.com/2010/06/aclaracions-sobre-as-axudas-nee.html

Coñecendo o Instituto

Onte, o alumnado de sexto foi ao IES de Beade onde cursarán o próximo ano primeiro da ESO.

Fomos camiñando dende o noso colexio e ás 10,20 chegamos ao IES onde nos xuntamos co alumnado de Coutada-Beade, Sárdoma e Mestres Goldar que tamén estarán o próximo ano neste instituto.

No salón de actos esperábannos antigos alumnos destes centros, a orientadora e o director do IES.

Despois das pertinentes presentacións os alumnos bombardearon os membros da mesa a preguntas que contestaban amablemente e cando había dúbidas era ou o director ou a orientadora os que respondían aos rapaces

Unha vez respondidas todas as dúbidas dos alumnos dividímonos en dous grupos e pasamos a coñecer as instalacións: a cafetaría, a clase de educación física, o pavillón de deportes, a aula de informática, a aula de tecnoloxía, a biblioteca, o laboratorio de química e algunha máis que seguro que se me esquece.

Antes de regresar, compartiron o recreo das 12 co alumnado do IES.

Unha visita que realizamos todos os anos e que axuda aos nenos e nenas de sexto a perder o medo do paso ao instituto.

Picar na imaxe para coñecer cousas sobre o IES de Beade

Resultados das probas do alumnado de 2º, 4º e 6º

O pasado mes de maio aplicámoslle ao alumnado de 2º, 4º e 6º  unha proba (BADyG) que intenta medir as aptitudes, tanto xerais como diferenciais, dos nenos e nenas.


O vindeiro martes 7 de xuño, no salón de actos do colexio, explicaremos en que consistiu a proba e que aptitudes xerais e diferenciais miden, para poder así entender os resultados que obtiveron os nosos fillos.

O horario da reunión será:

• Segundo................16 horas
• Cuarto...................16,30 horas
• Sexto.....................17 horas

Os resultados só se darán, en sobre pechado, aos pais ou nais que acudan á reunión-explicativa.

QUE PODEMOS FACER AO COÑECER OS RESULTADOS?

• Quedarvos coa idea global do resultado, máis que afondar nunha proba en particular que pode estar sesgada.
• Podedes consultar ao orientador as dúbidas que vos xurdan.
• Se os resultados son altos e as notas non brillan especialmente, podedes animarlles e podedes ter a seguridade de que como a capacidade non é un problema para el, haberá que reforzar as outras áreas que seguramente serán deficitarias, como quizá a vontade, a motivación, a constancia, a conducta.
• Se os resultados son baixos, é posible que ao mesmo tempo as súas cualificacións sexan baixas. Neste caso, a proba confírmanos que hai unha dificultade obxectiva que explica unha parte das súas dificultades e, debemos axudarlle a estudiar, a comprender e a facer as tarefas, porque o mozo necesitará compensar con máis traballo o que ten de deficitario a intelixencia.
• Se os resultados son baixos e as notas medias, é que ou ben o test non ten validez, ou ben está compensando con dedicación parte das súas deficiencias.

QUE NON É CONVENIENTE FACER

• Non é conveniente nin deprecialos nin obsesionarse con eles.
• Tampouco convén facer comparacións entre irmáns ou parentes.
• Non é necesario contarlles ao detalle os resultados, pois para eles o concepto de intelixencia non ten o mesmo significado que para nós.
• Se son negativos, é mellor non mencionalos.
• En definitiva trátase de usalos con prudencia e a vosa tarefa como pais é empregalos para axustar a esixencia ás súas verdadeiras posibilidades e axudar alí onde se detectan carencias.

¿ATA QUE PUNTO O TEST É VERAZ?

• A intelixencia é unha facultade superior do ser humano, e dada a súa complexidade, resulta difícil de avaliar e de medir. Por isto mesmo é necesario tomar os datos que se ofrecen neste informe con cautela. Ademais, hai varios aspectos que poden distorsionar os resultados como son o cansazo, a falta de atención, o ambiente da clase, a motivación, o estado de ánimo, as preocupacións, as explicacións máis ou menos acertadas da persoa que pasa a proba, etc.
• Neste sentido, hai nenos que deron nalgunha proba un valor baixo, cando en realidade sabemos que a súa capacidade e preparación é maior. Non ten maior importancia, pode significar que naquel preciso momento houbo algún dos factores mencionados que lle interferiu.
• Tamén, en ocasións, a razón é o concepto de intelixencia funcional, é dicir, o neno é máis capaz, pero funcionalmente, traballa cun ritmo inferior ás súas posibilidades. Os seus recursos emprégaos a ese ritmo.
• Como a intelixencia pode evolucionar, non se poden facer prediccións rigurosas de futuro con estes datos. Son a expresión mínima da súa capacidade, non o seu límite superior.
• Ademais, insistimos niso, o éxito ou o fracaso escolar depende tamén doutros factores cruciais como son a motivación e os hábitos de estudio e dos cales aquí non hai referencias.
• En definitiva, a finalidade da proba é dar pistas para orientar ao alumno no terreo académico, actuando sobre os seus déficits e potenciando as súas habilidades.

Para ver máis información das probas:

• Sexto curso: http://docs.google.com/Doc?id=dnxqcjt_240c4k3x3cc
• Cuarto curso: http://docs.google.com/Doc?id=dnxqcjt_238pd8rfrhn
• Segundo curso: http://docs.google.com/Doc?id=dnxqcjt_236hghhg5gp

Talleres para pais e nais

O taller para pais e nais poido realizarse o martes de 4 a 6 coa presenza de 9 nais e 1 pai. Con estes talleres trátase de darvos a coñecer estratexias e mecanismos para darlle solución as dificultades que xorden ao educar aos vosos fillos e fillas e Marisa nos achegou moitas e variadas estatexias de comunicación cos nosos fillos que é a verdadeira clave do bon funcionamento familiar.

O martes 24 de 4 a 6 horas teremos a continuación do taller e estades todos e todas invitados.

Como sempre haberá galletas para os asistentes

Talleres

Onte, o alumnado de 6º traballou nun taller moi interesante. Foi un taller preventivo organizado pola Consellería de Benestar Social e onde se coñeceron un pouquiño máis e aprenderon a comunicarse de forma máis efectiva cos seus pais. As conclusións foron moi interesantes.

Pola tarde tiñamos outro taller para pais e nais pero non podo poñer as fotos nin comentar o seu desenvolvemento porque desgraciadamente de 155 familias que supón 300 pais e nais que forman parte da comunidade educativa, soamente acudiron 3 polo que tivemos que suspender o taller.

Unha lástima porque o ano pasado resultou moi interesante falando de poñer límites aos nosos fillos e este ano tamén ía ser tan interesante como o anterior xa que iamos a traballar a comunicación pais/nais - fillos/as.

Aínda que dan ganas de darse por vencido e dedicarse soamente ao traballo estrito que me corresponde sen perder nin unha soa hora do meu tempo persoal non o fago polos nenos/as que cunha ocurrencia, unha suxerencia, un sorriso,... fan que a miña implicación mereza a pena. 

Voltaremos a propoñer o taller para o vindeiro martes de 16:00 a 18:00 horas esperando que a asistencia sexa grande.

Grazas a todos e agardamosvos