domingo, 18 de octubre de 2009

Solidariedade coa escola ANSE-A-PITRE



Este blog tamén se une á cadea solidaria que nos chegou de "Bibliotics"

É para axudar a unha escola de nenos de 3 a 5 anos en Haití .

A iniciativa parte do blog Crea e aprende con Laura, onde nos explican a historia desta escola e deste selo.

NORMAS DO SELO:
1) Pasa este selo polo menos a 5 blogs e se queres, resume a información aquí contida, engade outra ou enlaza este post.
2) Pasa esta información a todos os lugares ou organizacións que creas que poidan colaborar co proxecto da escola (colexios, organizacións, farmacéuticas...).
3) Están invitados a colaborar todos aqueles blogs ou persoas aos que chegue esta información indirectamente ou a vexan colgada.
4) Achega o teu pequeno granito de area, que vai dende colgar e pasar este selo ao que o teu queiras.

Se queres e podes achegar algunha axuda económica pódelo facer nesta conta:A conta do Movemento é: CAIXA 2100 4252 68 2200097687Asunto: escola

Los blogs a los que envío este sello son:
  1. RADIOTECA
  2. TERAPIAS ALTERNATIVAS PARA EL DESARROLLO INFANTIL
  3. EN LA ESCUELA CABEN TODOS
  4. EL SONIDO DE LA HIERBA AL CRECER
  5. MI MAMI ES LOGOPEDA

viernes, 16 de octubre de 2009

Economía de fichas

No blog "En la escuela caben todos" escriben sobre a "economía de fichas". A economía de fichas é un sistema de reforzo positivo para cambiar a conduta dos nenos; en moitas ocasións o recomendo ás nais e ás mestras, tendo unha alta porcentaxe de éxito.

Case todas as nais xa oiron falar deste sistema gracias ao programa de TV "supernani" pero necesitan unha serie de explicacións para levalo adiante con certas garanías de éxito

Se queres visitar a páxina "En la escuela caben todos" pica na imaxe

Se queres coñecer máis sobre cambio de conduta pica no enlace seguinte:

http://docs.google.com/Doc?id=dnxqcjt_43v3c6vg2g

miércoles, 14 de octubre de 2009

Autonomía e hábitos

A autonomía ten moito que ver coa madurez persoal e é determinante no comportamento en diferentes situacións escolares, familiares ou sociais ao longo da vida do individuo.

A autonomía posibilita que o individuo tome decisións e resolva de forma activa os requirimentos e as esixencias coas que se encontra, baseándose na análise da realidade e dos factores que a determinan.

A autonomía non se logra só cos hábitos, xa que existen persoas que, sen ter uns hábitos nas idades correspondentes, a partir de certa idade teñen autonomía e son capaces de tomar decisións e resolver calquera situación que se lles presente.

Tampouco se pode dicir que os hábitos garantan o proceso madurativo e a adquisición absoluta da autonomía en todos os seus aspectos xa que, ademais das variables ambientais, coa idade, o individuo chegará a asumila ou rexeitala

O que se pode afirmar é que, dende as primeiras idades, a autonomía é un factor favorecedor da madureza persoal, que permite previr posibles dificultades e inadaptacións, e que os hábitos constitúen un elemento positivo e, pola súa cotianidade, un aspecto educativo que é imprescindible abordar e cuxas repercusións en todos os casos serán positivas

COMELLAS, M.J. Los hábitos de autonomía. Proceso de adquisición. Ceac.2002

viernes, 9 de octubre de 2009

Plan Anual de Orientación para o curso 09-10

Como nestes dous últimos anos a Circular 18/2007 marca as liñas prioritarias de actuación do Plan Anual de Orientación:

  1. Actuación referidas á actualización e elaboración dos distintos documentos que integran os distintos documentos que integran o Proxecto Educativo do Centro
  2. Actuacións propias da Orientación Educativa

Como actuacións propias da Orientación Educativa a Circular prioriza:

  • Promoción da convivencia e a resolución pacífica de conflictos
  • Desenvolvemento do Plan de acción titorial
  • Atención a toda a diversidade presente no Centro
  • Actuacións que promovan unha maior participación e implicación das familias na vida do centro
  • Propostas de medidas encamiñadas a diminuír o absentismo escolar
  • Formación permanente, investigación e innovación

Como obxectivos xerais marcamos:
1 Obxectivos referidos ó Centro:
a) Contribuír á dinamización da planificación e organización educativa.
b) Cooperar co Equipo directivo e profesorado
c) Colaborar na revisión dos PEC, PCC.
2 Obxectivos referidos ó profesorado:
a) Apoiar a actuación do profesorado, proporcionándolle información sobre recursos, medios materiais, didácticos e estratexias metodolóxicas que poidan favorecer o seu labor docente e titorial.
b) Coordinar a actuación do profesorado titor e a profesora de apoio a necesidades educativas especiais, de cara a dar resposta as NEE do alumnado.
c) Colaborar na resolución das necesidades que teñan os/as titores/as para levar a cabo a función titorial.
3 Obxectivos referidos ó alumnado:
a) Identificar as dificultades e potencialidades do alumnado con necesidades educativas especiais, concretando as pautas de actuación e medidas para a súa atención
b) Contribuír á personalización dos procesos de ensino-aprendizaxe (medidas de atención á diversidade)
c) Procurar a integración e normalización do alumnado no seu grupo e no conxunto da dinámica escolar
d) Desenvolver programas de adquisición de estratexias de aprendizaxe, incardinadas no propio currículo.
e) Fomentar no alumnado as actitudes cooperativas.
4 Obxectivos referidos á familia:
a) Proporcionarlles información referente ó Centro, á educación dos seus fillos e o DO.
b) Informar e asesorar as familias do alumnado con n.e.e.
c) Favore-la comunicación familia-colexio para intercambiar inquedanzas e buscar solucións conxuntas, despois dunha actitude reflexiva.
d) Potencia-la participación dos pais/nais nas actividades do Centro.

Si queres velo documento completo pica en:

Plan de Orientación 09-10

viernes, 2 de octubre de 2009

Recomendacións para pais e nais de nenos e nenas movidos


RECOMENDACIÓNS PARA DAR INSTRUCIÓNS

a. Manter contacto visual

b. Dar instrucións claras e concisas

c. Simplificar instrucións complexas

d. Evitar múltiples ordes á vez

e. Asegurarse que entendeu as instrucións antes de comezar a tarefa

f. Repetir con calma, e de xeito positivo, se é necesario

g. A maioría destes nenos non preguntan, hai que axudarlles a sentirse cómodos pedindo axuda

h. Requiren axuda durante máis tempo para conseguir autonomía

i. A súa principal dificultade é a desorganización, requiren supervisión diaria.

RECOMENDACIÓNS PARA AXUDARLLES A REMATAR AS SÚAS TAREFAS

a. Darlle as tarefas unha por unha e non varias á vez

b. Supervisión continua. Manter unha actitude de axuda

c. Modificar as tarefas ou deberes se é necesario

d. Aproveitar os puntos fortes do neno e axudarlle nos débiles

e. Dalo un tempo extra para determinadas tarefas, ás veces traballan máis devagar

f. Ter en conta que son nenos que se frustran doadamente. Estrés, presión e cansazo poden conducilos a perder o control e inducilos a un mal comportamento

g. Recoñecer todos os seus esforzos, recordar que estes nenos se esforzan moito, aínda que non o pareza.

h. Necesitan decatarse de que poden cumprir obxectivos

i. Ensinar o neno a manexar auto instrucións e fomentar o seu uso

RECOMENDACIÓNS PARA MODIFICAR O COMPORTAMENTO E MELLORAR A SÚA AUTOESTIMA

a. Manter a calma. Non discutir co neno

b. Ter as consecuencias do mal comportamento preestablecer

c. Administrar as consecuencias deseguida e recoñecer o seu bo comportamento, asi reforzásense os comportamentos axeitados

d. Evitar ridiculizar e criticar, facelo pode danar gravemente a súa autoestima.


Podedes ver os métodos de cambio de conducta en:
http://docs.google.com/Doc?id=dnxqcjt_43v3c6vg2g

jueves, 17 de septiembre de 2009

Entrevista inicial aos pais dos nenos de tres anos

Durante o mes de setembro teño unha entrevista con cada un dos pais dos alumnos de tres anos.Esta primeira entrevista ten unhas características especiais:
1º.- Non é demandada polos pais
2º.- Coa maioría dos casos trabállase coa presunción de normalidade

ANTES DA ENTREVISTA
  • Os pais son informados que haberá unha entrevista co Orientador e que o motivo desta é de obter información sobre os seus fillos para así poder axudarlles no seu desenvolvemento
  • Os pais xa me coñecen antes da entrevista porque estou presente na primeira reunión e ademais me ven na entrada e na saída do colexio xa que deliberadamente estou durante o período de adaptación

DURANTE A ENTREVISTA

A finalidade da entrevista é coñecer a dinámica do neno e os seus vínculos familiares sen ningún fin terapéutico.

Procuro esta primeira vez xerar un vínculo onde sexan eles os protagonistas e que se dé un clima na relación que tenda a que se sintan cómodos e distendidos.

Durante a entrevista utilizo o reforzamento positivo e ao final, como pechando a entrevista, pregunto se hai algo máis que non comentásemos, algo que lles pareza importante que saibamos no colexio; e aquí, en ocasións aparece a verdadeira preocupación dos pais.

Con esta entrevista fágome unha idea de como é o neno, como son os seus pais, que tipo de funcionamento prima no neno, que tipos de vínculos existen.

DESPOIS DA ENTREVISTA

  • Quedou aberta unha canle para que poidamos ter outras tanto si son demandas dos pais ou do colexio
  • A información obtida axúdame á hora de pensar en estratexias a seguir con cada familia
  • Este primeiro contacto cos pais logra posteriormente que haxa demandas pola súa parte
  • Algúns aspectos da información recollida é transmitida á mestra co fin de brindar un coñecemento que poida serlle útil no seu quefacer diario e entendan dende outra perspectiva a conduta do neno

lunes, 14 de septiembre de 2009

ASPANAEX: marcha solidaria

A Asociación Aspanaex (Asociación a favor das persoas con minusvalidez intelectual da provincia de Pontevedra) organiza dende hai 26 anos, na cidade de Vigo, unha MARCHA SOLIDARIA, camiñando 9 quilómetros pola cidade para defender os dereitos das persoas con minusvalidez intelectual.

A marcha solidaria, este ano, sairá do parque de Castrelos ás 10,30 horas do domingo día 4 de outubro, regresando ao parque de Castrelos e procedendo a un sorteo de regalos entre os participantes.

martes, 8 de septiembre de 2009

¿cómo voltamos ao cole?

No blog bibliotics atopei esta imaxe que nos adianta como chegarán os nenos e nenas o próximo xoves ao colexio



lunes, 7 de septiembre de 2009

O primeiro día de escola

O próximo xoves 10 empezará unha nova etapa na vida de moitos nenos: a súa vida escolar.

Os pais deben prepararse para este momento evitando transmitir a súa angustia ao neno

Estes son algún consellos para estes primeiros días de colexio:

  1. Non lle transmita ao seu fillo medo nin ansiedade. Se o fai, el vaina sentir e o seu comportamento será de inseguridade.
  2. Manteña un ambente tranquilo na casa. É normal que o seu fillo exprese medo e ansiedade por ir ao colexio e que vostede tamén estea nervioso. Fale co seu fillo sobre ir ao colexio e sobre o que fará alí. Se ten fillos, nenos de amigos ou sobriños máis grandes, pídalles que lles conten algunhas das súas experiencias ao seu fillo. Trate de que estas conversacións sexan informais para que o seu fillo non se sinta intimidado ou abrumado
  3. Prepare ao seu fillo realizando a rutina que fará dende o primeiro día de clases: levánteo cedo, báñelo, acompáñelo a almorzar e realice con el varias actividades lúdicas.
  4. Teña todo preparado para o día definitivo: non permita que a vostede se lle faga tarde, poña o espertador. Os nenos angustíanse cando os seus pais berran ou teñen que correr porque están pasados de tempo.
  5. Evite dar instrucións como: non fales, non pelexes, non grites. Esto xera angustia.
  6. Conte ao neno quen estará o primeiro día de clase, a que hora irá a recollelo. Dígalle situacións concretas, para que se sinta tranquilo.
  7. Cumpra o que promete.
  8. Dígalle o importante que é que asista ao colexio a aprender e que estea con outros nenos.
  9. Acompáñelo ata a porta do colexio e dígalle o moito que o quere e o importante que é para vostede.
  10. Se o neno queda chorando, o conveniente é deixalo alí, porque co tempo el se irá adaptando e comprenderá que esa é a súa misión. Ademais, é unha resposta á ansiedade que está a manexar e canto máis cedo se acostume, menos traumático.
  11. Os pais deben recibilo con abrazos e bicos. Ademais, deben preguntarlle sobre o que fixeron, os amigos que conseguiu

Artigo relacionado: "UN NOVO COMPROMISO: A VOLTA AO COLE"

lunes, 31 de agosto de 2009

Gratuidade dos libros de texto



A Xunta de Galicia cambiou o sistema de gratuidade de libros de texto para este curso 2009-2010.
  • Este novo sistema vai dirixido aos pais con fillos/as que comenzan 1º, 2º, 5º e 6º de Primaria e Educación Especial.
  • O prazo de presentación é dende o 1 ata o 30 de setembro (no propio centro escolar)
  • A documentación a presentar é: unha fotocopia dos DNI dos pais, unha fotocopia do libro de familia, o volante/certificado de empadroamento (só será necesario cando sexa preciso acreditar algunha circunstancia non recollida no Libro de Familia), unha certificación bancaria dun número de conta corrente e o formulario cumprimentado. O formulario poderáse recoller no centro escolar, nas sedes da Xunta ou baixar aquí:
    Formulario de solicitude - Anexo I
    Formulario de solicitude - Anexo II
  • O importe da axuda se ingresará en 15-20 días, desde a data da solicitude, por transferencia bancaria
  • Os importes das axudas son:

*180 € por fillo para as familias con rendas anuais inferiores a 5.400 euros per cápita (5.400 euros por cada un dos membros da unidade familiar).
*104 € por fillo para as familias con rendas anuais inferiores a 9.000 euros per cápita (é dicir, 9.000 euros por cada un dos membros da familia).
*250 € para cada neno de Educación Especial, independentemente da renda anual familiar

Convocatoria no DOGA: Diario Oficial de Galicia

Información na páxina da Xunta: Gratuidade solidaria

lunes, 13 de julio de 2009

Pensa e xoga no verán

Nesta páxina encontrarás moitos xogos de habilidade, puzzles, xogos de mesa.... que te axudarán a pasar as vacacións e desarrollar a intelixencia





Para xogar pica na imaxe

viernes, 3 de julio de 2009

Vacacións



Rematou o curso e é momento de desconectar e de gozar dos fillos.
Eu penso pasar un verán marabilloso coa miña filla Uxía e cos meus dous mozos David e Alex e poñendome sempre ás ordes da xefa Viki.
No mes de setembro voltaremos con forzas renovadas

sábado, 27 de junio de 2009

Memoria de final de curso

Chega o final de curso e antes de marcharnos de vacacións é momento de facer balance do departamento de orientación. Fixemos a memoria do departamento e so queda presentala ao Claustro e ao Consello Escolar para súa aprobación. Se queredes votarlle unha ollada picar no enlace:

http://docs.google.com/View?id=dnxqcjt_466fnhn4jdm

lunes, 22 de junio de 2009

Despedida do curso no Mestres Goldar

Isto de estar en dous colexios é unha marabilla: dobres festivais, dobres alegrías, pero tamén dobres tristuras. Hoxe tocoume unha tristura: o meu último festival no colexio Mestres, que pena, un colexio onde me sentín feliz, onde os alumnos sen dúbida: o mellor e sen esquecer os compañeiros: estupendos, nunca me encontrei un centro coa dedicación do profesorado como este: Alfonso un encanto, a Anpa sempre aí. Eu simplemente teño que dicir "GRAZAS" por todo: FIXÉSTESME SENTIR UN VERDADEIRO PROFESIONAL.
Deixémonos de melancolías e ao gran. Como sempre Toniño preparounos algo espectacular: o festival xirou en torno a dous grandes eixes: os alumnos de infantil que se fan maiores e os alumnos de sexto que nos deixan.Estas son as fotos do festival:








Toniño exercendo de mestre de cerimonias:


Os de Infantil romperon a bailar:


E logo os de tres anos entregaron os diplomas aos de cinco:

O protagonismo pasou aos alumnos de sexto. A súa mestra "Luz" entregoulle os diplomas:


Nos deleitaron con cantigas:


E a festa rematou cun baile de todos os nenos de Primaria e agasallos do ANPA

sábado, 20 de junio de 2009

viernes, 19 de junio de 2009

Rematou

Tanto Infantil de 5 anos como 6º de primaria remataron dúas etapas moi importantes na súa vida.

Os de Infantil xa son maiores, o seu mandilón pasou a historia, aquelo de colgar, descolgar das perchas, abotoar, levalo a lavar........"NUNCA MÁIS".

Pois desta forma mostráronnolo

Cos de sexto a historia é diferente: van ao instituto. Os mestres e mestras do Colexio quixemos facerlles esta pequena homenaxe: unha pequena recopilación de fotos da súa vida escolar.

Pouco a pouco iremos poñendo os videos e fotos do festival

martes, 16 de junio de 2009

Polo sendeiro da nosa herdanza

Os nenos e nenas do 2º e 3º ciclo do CEIP "Mestres Goldar" elaboraron carteis para expresar a idea que son beneficiarios dunha gran riqueza "A NOSA LINGUA".
Podedes ver as fotos dos carteis na páxina do "RECANTO DE MIK"

Tamén a mesa da normalización lingüística elaborou un manifiesto a prol da convivencia lingüística e de igualdade de dereitos para o galego.
Podedes ler o manifesto e asinalo se asé o considerades no seguinte enlace:
http://www.amesanl.org/campanhas/convivenciaeigualdade.htm

sábado, 13 de junio de 2009

Xubilación

Graciela, Charo Agudo e Manoli, tres fenomenais orientadoras e mellores persoas, xubílanse e como non podía ser doutra forma, organizamos unha cea para darlle unha homenaxe a estas tres fantásticas profesionais.
No restaurante "Gaivota" gozamos duns estupendos arrozoces pero sobre todo gozamos da presenza de Graciela, Charo e Manoli.
Sorte na vosa nova etapa da vida

Jubilación on PhotoPeach

viernes, 5 de junio de 2009

O gastos infantís

Algúns estudos cifran en 3.500 millóns de € o diñeiro gastado en os nenos directamente, en España, en 2003, o que supón arredor de 8.000.ano/fillo.

Os nenos inflúen en preto dun 43% das decisións de compra que se toman nunha casa.
Á semana véndense 500.000 Barbies no mundo.
En España existen 1.130 marcas de xoguetes e 157 de xeados.
Os nenos españois gastan unha media de 420 € ao ano en roupa.
O 73% da poboación menor de 13 anos en España ten unha videoconsola. Nintendo vendeu 1.600.000 unidades en Españade Game Boy.
Un 20% dos nenos en todo o mundo entre 8 e 14 anos teñen teléfono móbil.
Un 30% dos adolescentes manda mais de 4 sms ao día.
Toys 'R' Us, recibiu 30 millóns de visitantes nos seus primeiros sete anos de vida en España.


O mercado directo é aquel co neno xestiona os seus propios cartos e toma decisións sobre a compra de produtos de pequena contía con total autonomía: Xeados, chuches,chocolate, etc. ; son os principais produtos que se compran"por impulso", sen apenas reflexión. Son só caprichos.


Estes caprichos son:
  1. 48,5% BEBIDAS: augas, refrescos.

  2. 12,5% CHUCHES: caramelos, gomas de mascar, lambetadas.

  3. 8,4% CHOCOLATE: chocolatinas, bombóns.

  4. 13,4% XEADOS

  5. 17,2% PICAR bolería doce, patacas, snacks.

Este diñeiro de peto vai aumentado cada vez más. Segundo algunhas fontes un 54% dos nenos españois recoñecen recibir unha paga mentres que un 45% recibeo diñeiro cando o pide. Só un 19% aforra parte dos seus ingresos.



¿Cómo actuar?

  1. Ensinar a administrar e repartir o diñeiro ao longo do tempo. A paga semanal pode ir, a medida que vai crecendo o neno, converténdose en quincenal, mensual... facendo, iso si, fincapé en que debe ser repartida ao longo do tempo e non gastada inmediatamente. É importante facer ver ao neno que o diñeiro non é ilimitado, que se pode esgotar e rematar senón se dispón ben del.

  2. Traballar sobre o que un neno necesita, sobre cales son as súas necesidades e cales son os seus caprichos. Xogar a preguntarse ¿por que é necesario? ¿y para que vou utilizalo? Debuxar catro ou cinco cousas sen as que poderías vivir e serías igual de feliz. Substituír obxectos comprados por obxectos fabricados por as súas propias mans.

  3. Educar en hábitos saudables de alimentación. Sen chegar a prohibir determinadas compras si é importante non facer costume alimenticia das lambetadas, os xeados, os chocolates, os refrescos. Facer ver que ese tipo de produtos son algo especial, extraordinario, que non se poden comer a miúdo porque son malos para a saúde.

  4. Fomentar o gasto en cousas importantes para o neno, e non en meros caprichos impulsivos. Ensinar a desexar as cousas, asoñalas, e a aforrar para conseguir o que se desexa. Regalar un peto . Os tempos de este desexo-aforro deberían estar en todo momento axeitado á idade do neno, para non cansar nin aburrir con excesivos prazos inalcanzables. Non esquezamos que para un neno o importante é o inmediato.Xogar co neno a buscar información sobre o produto desexado.

  5. Facer consciente ao neno do que custa gañar o diñeiro, pero sen que supoña o pagamento dun salario por un traballo. Recompensar e completar con diñeiro extra algúns recados ou tarefas. ¡Ollo! Hai tarefas no seo da familia que deben facerse polo mero feito de ser e participar na convivencia familiar (facerse a cama, poñer ou recoller a mesa), pero outros como o lavado do coche ou baixar a polo xornal, si poderían ser motivo dunha remuneración adicional que en todo caso debe manter (e contarllo así aos nenos) ese carácter de extraordinario. Ensinar a desexar as cousas, a soñalas, e a aforrar para conseguir o quedeséxase"

CONSEJERÍA DE LA FAMILIA Y ASUNTOS SOCIALES DE LA COMUNIDAD DE MADRID.GUIAS DE LA FAMILIA EN MOMENTOS DIFÍCILES.AUTOR: Carlos ballesteros García

martes, 2 de junio de 2009

Joshua Bell

Despois de varios anos sen facer uso do talonario de baixas, o día de onte, o meu médico de cabeceira asinoume unha, debido, segundo el ao lamentable estado da miña garganta e a miña alta febre.

Isto para mi é insoportable, ademais de suar a gota gorda, abúrrome moito. Como non teño moitas forzas para postear algo deixovos isto:






jueves, 28 de mayo de 2009

Probas aos alumnos de 2º, 4º e 6º

Estes días estamos a realizar unhas probas aos alumnos de 2º, 4º e 6º.
Esta proba é o BadyG que é un un test colectivo, é dicir, que se realiza con todos os alumnos da clase ao mesmo tempo e serve para coñecer aspectos de aptitude básica como habilidades estreitamente relacionadas co aprendizaxe curricular dos nenos en idade escolar.
Pasamos esta proba porque coñecendo o seu potencial intelectual podémoslle axudar ou esixir segundo as súas posibilidades.

¿QUE PODEMOS FACER AO COÑECER OS RESULTADOS?
  • Quedarvos coa idea global do resultado, máis que afondar nunha proba en particular que pode estar sesgada.
  • Podedes consultar ao orientador as dúbidas que vos xurdan.
  • Se os resultados son altos e as notas non brillan especialmente, podedes animarlles e podedes ter a seguridade de que como a capacidade non é un problema para el, haberá que reforzar as outras áreas que seguramente serán deficitarias, como quizá a vontade, a motivación, a constancia, a conducta.
  • Se os resultados son baixos, é posible que ao mesmo tempo as súas cualificacións sexan baixas. Neste caso, a proba confírmanos que hai unha dificultade obxectiva que explica unha parte das súas dificultades e, debemos axudarlle a estudiar, a comprender e a facer as tarefas, porque o mozo necesitará compensar con máis traballo o que ten de deficitario a intelixencia.
  • Se os resultados son baixos e as notas medias, é que ou ben o test non ten validez, ou ben está compensando con dedicación parte das súas deficiencias.

QUE NON É CONVENIENTE FACER

  • Non é conveniente nin deprecialos nin obsesionarse con eles.
  • Tampouco convén facer comparacións entre irmáns ou parentes.
  • Non é necesario contarlles ao detalle os resultados, pois para eles o concepto de intelixencia non ten o mesmo significado que para nós.
  • Se son negativos, é mellor non mencionalos.
  • En definitiva trátase de usalos con prudencia e a vosa tarefa como pais é empregalos para axustar a esixencia ás súas verdadeiras posibilidades e axudar alí onde se detectan carencias.

¿ATA QUE PUNTO O TEST É VERAZ?

  • A intelixencia é unha facultade superior do ser humano, e dada a súa complexidade, resulta difícil de avaliar e de medir. Por isto mesmo é necesario tomar os datos que se ofrecen neste informe con cautela. Ademais, hai varios aspectos que poden distorsionar os resultados como son o cansazo, a falta de atención, o ambiente da clase, a motivación, o estado de ánimo, as preocupacións, as explicacións máis ou menos acertadas da persoa que pasa a proba, etc.
  • Neste sentido, hai nenos que deron nalgunha proba un valor baixo, cando en realidade sabemos que a súa capacidade e preparación é maior. Non ten maior importancia, pode significar que naquel preciso momento houbo algún dos factores mencionados que lle interferiu.
  • Tamén, en ocasións, a razón é o concepto de intelixencia funcional, é dicir, o neno é máis capaz, pero funcionalmente, traballa cun ritmo inferior ás súas posibilidades. Os seus recursos emprégaos a ese ritmo.
  • Como a intelixencia pode evolucionar, non se poden facer prediccións rigurosas de futuro con estes datos. Son a expresión mínima da súa capacidade, non o seu límite superior.
  • Ademais, insistimos niso, o éxito ou o fracaso escolar depende tamén doutros factores cruciais como son a motivación e os hábitos de estudio e dos cales aquí non hai referencias.
  • En definitiva, a finalidade da proba é dar pistas para orientar ao alumno no terreo académico, actuando sobre os seus déficits e potenciando as súas habilidades.

Para ver máis información das probas:

Sexto curso: http://docs.google.com/Doc?id=dnxqcjt_240c4k3x3cc

Cuarto curso: http://docs.google.com/Doc?id=dnxqcjt_238pd8rfrhn

Segundo curso: http://docs.google.com/Doc?id=dnxqcjt_236hghhg5gp

lunes, 25 de mayo de 2009

Mecanismos de adaptación nas familias con nenos con necesidades educativas especiais



Resulta moi difícil entender dende fóra o enorme impacto emocional que supón para unha familia a existencia dunha persoa con minusvalidez no seu seo. Entre outros sentimentos, poden aparecer gran desorientación, estrés, sobrecarga e sensación de incompetencia.


Cando nace un neno con minusvalidez, ou ben sobrevenlle posteriormente, os mecanismos que necesita a familia para tratar de compensar o impacto emocional son moi variados e diverxen cuantitativa e cualitativamente en cada caso. Eses mecanismos defensivos son lexítimos e necesarios, pero poden influír en o desenvolvemento do neno e condicionar a relación co centro educativo. Cando empeza a escolarización a familia ten que poñer o seu fillo en mans de persoas descoñecidas, podendo aparecer sentimentos de inseguridade e dúbidas sobre se estas saberán atender as necesidades do neno. Ademais, os pais non poderán evitar establecer comparacións cando se relacionen con outros pais e outros nenos (con minusvalidez ou sen ela). Algunhas veces pode resultar difícil entender algunhas reaccións da familia fronte aos profesionais (médicos, profesores, coidadores...) ante os quepoden mostrar dende unha relación deintenso apego, idealización e dependencia,ata reaccións de desconfianza oureceo. O mesmo pode suceder coasinstitucións (colexios, asociacións...).


Para entender todo iso é necesario ter en conta a enorme complexidade do mundo da minusvalidez, así como as dificultades de adaptación de calquera familia ante unha situación existencial moi difícil que leva aparellada unha gran carga de angustia. Se ben cada familia é única e ten seu dinámica particular e as súas necesidades concretas, existen algúns mecanismos de adaptación que son moi habituais nas distintas familias, e que forman parte do seu proceso de axuste ás circunstancias dun fillo con minusvalidez.


Os mecanismos de adaptación son:



  1. MECANISMOS DE NEGACIÓN. Tras o diagnóstico dunha minusvalidez no fillo, inicialmente poden aparecer nos pais procesos de negación ("non pode ser...se equivocaron no diagnóstico... "), o que pode levar a unha familia á peregrinación por distintos centros e á busca urxente de outros profesionais nun anhelo de encontrar aqueles que lle digan o contrario,ou ben que lle confirmen que o seu fillo non ten problema ningún. Este mecanismo é lexítimo, e durante un tempo reduce a angustia de base. Non obstante, a negación non é un mecanismo útil a longo prazo, xa que non axuda a resolver un problema senón que, contrariamente, dilátao no tempo e pode atrasar a súa axeitada abordaxe. Antes ou despois este mecanismo defensivo fracasa xa que é inevitable a confrontación coa realidade, polo que reaparecea angustia ao percibir a verdadeira situación. A familia envorcarase naqueles profesionaise métodos "terapéuticos" que apoien a negación do problema. A familia está angustiada e é extraordinariamente vulnerable, podendo converterse en vítima doada daqueles que venden solucións máxicas, curacións milagrosas, medicinas alternativas e métodos terapéuticos de dubidosa eficacia.

  2. MECANISMOS DE PROXECCIÓN. Ás veces, a familia proxecta a súa ansiedade no ámbito e intenta buscar responsables aos que atribuír a minusvalidez do neno. Con frecuencia cambian dun médico a outro e dun colexio a outro, xulgando insuficientes todos eles.Detrás desta actitude encóntrase a miúdo unha familia intensamente angustiada e coa sensación interna de que non están a facer todo o posible polo seu fillo e que poderían facer máis por el, a pesar de que realmente están a realizar todo o que está na súa man. En estes casos, os pais poden ter dúbidas sobre as súas propias capacidades para afrontar a minusvalidez do seu fillo.

  3. MECANISMOS PASIVO-DEPENDENTES. As familias con mecanismos dependentes depositan nos profesionais toda a responsabilidade no tratamento e educación do seu fillo. Como consecuencia do seu medo e inseguridade, prefiren delegar noutros algunhas funcións e decisións que lles corresponden a eles como pais, pero que lles custa asumir por temor a facelo mal ou simplemente porque lles resulta moi doloroso enfrontarse co problema do neno. Para estas familias todos os profesionais serán magníficos sempre que se ocupen das tarefas que a eles lles angustían. Moitas veces estas familias non protestarán aínda que teñan motivos para facelo,xa que o medo a ser abandonados polo persoal impídelles ser asertivos.

  4. OUTROS MECANISMOS DE ADAPTACIÓN. Sen dúbida ningunha existen tantos modelos distintos como familias. Con frecuencia aparecen mesturados dentro dunha mesma familia diferentes mecanismos como os descritos anteriormente. A inmensa maioría das familias cun membro con minusvalidez teñen un funcionamento adaptado e axeitado a pesar das dificultades engadidas da súa situación. Cada caso debe ser analizado individualmente, pero pode haber familiasmo noparentais, familias adoptivas, familias con escasos recursos económicos ou carencia sociocultural, familias desestruturadas (pais divorciados, dinámicas patóxenas...), etc. Cada unha delas terá un significado distinto sobre a minusvalidez do neno. Algunhas dinámicas familiares constitúen factor agravante da minusvalidez,e sobre elas hai que dirixir os maiores esforzos de apoio.Non debemos esquecer que cada familia posúe os seus propios recursos psicolóxicos para facer fronte ao problema do seu fillo. As familias fan todo o que poden polo seu fillo, e se os seus mecanismos non son os máis apropiados, a familia non é culpable diso.

Manual de pautasde intervención psicopedagógica .Colección Telefónica Accesible

viernes, 22 de mayo de 2009

Expo Campo

No colexio Mestres Goldar están a recordar como eran os utensilios e a vida no campo cunha exposición "EXPOCAMPO". Unha bonita forma de trasladarse ao pasado.

A exposición foi montada con materiais traídos tanto por profesores coma polas familias dos alumnos
expocampo on PhotoPeach


miércoles, 20 de mayo de 2009

Iago

Hoxe vouvos a falar do "blog" de Iago, http://hablapormidiceiago.blogspot.com/ un neno que se presenta así:

"O meu nome xa coñecédelo, teño 9 anos, non se como definir a miña minusvalidez, autismo? en parte, hiperactivo? encántame, realmente non se pode definir, din que estou dentro do espectro autista, porque existiron outros factores que puideron afectar no que agora son, polo tanto non pode ser autismo puro.

Teño unha discreta atrofia subcortical, que segundo o médico, moita xente ten, sen que lle pase nada, nacín prematuro, estiven en incubadora e con ventilación asistida, o miña mami o pasou mal no embarazo, tivo perdidas e contraccións, ata se quedou sen liquido, xusto cando decidiron os médicos que debía saír.

Realmente é unha mestura de cousas. Agora mesmo, como xa teredes deducido polo título do blog, non falo, bo, digo palabras, pero dunha nunha, non sei unir 2 palabras, pero se explicar o moi ben, todo o mundo me entende, xa teño unha linguaxe propia, algún día terei unha linguaxe que máis xente entenda. É moi difícil que fale, porque se non o fixen ata agora, é complicado que o faga a partir de xa, pero non descarto falar por signos algún día...

Na actualidade teño 9 anos. No nadal do ano 2008-09 unín por primeira vez dous palabras, e mamá xa cre que poderei falar, pero sen présas!!!Cada día que pasa, mami sabe que o meu autismo é máis claro e evidente. Ninguén podería negar un diagnóstico de autismo, mami vai máis lonxe, diría que de autismo severo. Pero cada día que pasa tamén aprendemos máis e máis cousas e formas de levalo o mellor posible. O balance é positivo, pesan máis as cousas boas. Estamos moi contentos."

Un "blog" moi interesante onde podemos coñecer un pouquiño máis sobre o "autismo"

Iago participa nun concurso de curtos sobre "os dereitos do neno". Participa no dereito 10: "dereito a non ser discriminado" . Podedes entrar picando na imaxe e ver o video. Para poder votar, teneís que picar nas estrelas que hai despois do video.

Tamén hai outros videos moi interesantes sobre os dereitos do neno.

viernes, 15 de mayo de 2009

Pepe Carreiro e "Os Bolechas"



Pepe Carreiro, debuxante e humorista gráfico, estivo hoxe no Colexio e contounos moitas cousas. Os seus pais tiñan un bar en Vigo e aínda era habitual que o reparto das bebidas se fixese con carros tirados por cabalos e por iso uns dos seus primeiros debuxos foron carros tirados por cabalos.
De seguido pasou a acción e cun lapis e un rotulador Pepe Carreiro foi explicando paso a paso como facía cada "Bolecha", os irmáns Carlos, as xemelgas Loli y Pili, Braulio, Sonia, Tatá, xunto ao can Chispa.
Ao final houbo unha quenda de preguntas onde os nenos e nenas "interrogaron" a Pepe Carreiro e pedíronlle que asinasen os seus libros dos "Bolechas"
Unha experiencia que non esqueceremos no Colexio.



jueves, 14 de mayo de 2009

Quéreme asi, por favor

Carta dun fillo á súa nai. Podería servirnos a todos nós para entender un pouco máis os nosos fillos.


  • NON ME DEAS TODO O QUE PIDO. Ás veces só pido para ver ata canto podo coller.
  • NON ME BERRES. Respéctote menos cando o fas, e me ensinas a berrar a min tamén, e eu non quero facelo.
  • NON ME DEAS SEMPRE ORDENES. Se ás veces me pedises as cousas, eu faríao máis rápido e con máis gusto.
  • CUMPRE AS PROMESAS, boas ou malas. Se me prometes un premio, dámelo; pero tamén se é un castigo.
  • NON ME COMPARES CON NINGUÉN, especialmente da família. Se ti me presentas mellor que os demais, alguén vai sufrir; e se me presentas peor que os demais, serei eu quen sufra.
  • NON CAMBIES DE OPINION TAN A MIÚDO sobre o que debo facer, decide e mantén esa decisión.
  • DÉIXAME VALERME POLO MEU MESMO. Se ti fas todo por min, eu nunca poderei aprender.
  • NON DIGAS MENTIRAS diante de min, nin me pidas que as diga por tí aínda que sexa para sacarte dun apuro. Fasme sentir mal e perder a fe no que dis.
  • NON ME ESIXAS QUE TE DIGA O PORQUE CANDO FAGO ALGO MAL. Ás veces nin eu mesmo o sei.
  • ADMITE AS TÚAS EQUIVOCACIÓNS: crecerá a boa opinión que eu teño de tí e ensinarasme a admitir as miñas.
  • TRÁTAME COA MESMA AMABILIDADE QUE AOS TEUS AMIGOS. É que por que sexamos família non podemos tratarnos coa mesma cordialidade que se fosemos amigos?
  • NON ME DIGAS QUE FAGA UNHA COUSA SE TI NON A FAS. Eu aprenderei e farei sempre o que ti fagas aínda que non o digas; pero nunca farei o que ti digas e non o fagas.
  • NON ME DIGAS "NON TEÑO TEMPO" cando che conte un problema meu. Trata de comprenderme e axudarme.
  • E QUÉREME E DIMO. A min gústame oírcho dicir, aínda que ti non creas necesario dicirmo.Con amor, o teu fillo

Autor: Gloria Marsellach http://www.psicoactiva.com/arti/articulo.asp?SiteIdNo=796

lunes, 11 de mayo de 2009

Pais e fillos

O fillo preguntoulle ao seu pai, ¿Papá, formarias parte no maratón comigo?
O pai respondeu, si
Foron ao maratón e completárono xuntos.
Pai e fillo foron xuntos a outros maratóns, o pai sempre dicía "si" ás solicitudes do seu fillo de ir xuntos nas carreiras.
Un día, o fillo preguntoulle ao seu pai, "Papá, imos participar xuntos no "Ironman"
O pai díxolle "si" tamen.
O triatlón Ironman abrangue un 2,4 millas (3,86 quilómetros) nadando nos océanos, seguida por unhas 112 millas (180,2 kilometros) en bicicleta, e rematando cun 26,2 millas (42,195 kilometros) maratón .
IMPRESIONANTE!!!!!!
AGORA VEXAN O VIDEO:


jueves, 7 de mayo de 2009

17 de maio: Día das Letras Galegas

Este ano as Letras Galegas están adicadas a Ramón Piñeiro López , escritor, editor, político e intelectual que significou o elo condutor da cultura galega e o galeguismo entre a xeración Nós e as xeracións da posguerra do século pasado. Tras a disolución do Partido Galeguista, asumiu o traballo cultural como eixo condutor do galeguismo, fundando a editorial Galaxia nos anos 50, en torno á que se mantivo a actividade cultural en galego, e intentou espallar o galeguismo entre todas as ideoloxías políticas que foron agromando na segunda metade do século.

ACTIVIDADES PARA INFANTIL

CANCIÓN PARA AS ACTIVIDADES DE INFANTIL

ACTIVIDADES PARA O PRIMEIRO CICLO

ACTIVIDADES PARA O SEGUNDO CICLO

ACTIVIDADES PARA O TERCEIRO CICLO


SEMINARIO GALAN. Seminario Permanente de Formación do Profesorado do CEIP Galán, en Oseiro-Arteixo (A Coruña)

EQUIPOS DE NORMALIZACIÓN LINGÚÍSTICA. No apartado de premios pódense descargar os carteis O IES de Beade xa que foron os gañadores do concurso das "letras galegas"





miércoles, 6 de mayo de 2009

Text de expresión facial de Paul Ekman

Paul Ekman creou unha proba rápida para identificar as emocións na expresión facial.
Este investigador das emocións desenvolveu un método a través do estudo do movemento muscular do rostro para detectar emocións, estados afectivos e mesmo mentiras nas persoas. Este test rápido de expresión facial está baseado no xa famoso programa METT "Micro Expresion Training Tool".

Instrucións:
  1. Dálle click a un dos números que aparecen na pantallita para ver imaxes de persoas.

  2. Estas imaxes cambiarán rapidamente mostrando unha expresión.

  3. Unha vez que se presentou esta expresión, debes darlle click á palabra que segundo ti, describe a expresión mostrada pola persoa.

  4. Estas son as opcións (por se non entendes inglés):

Fear = Medo

Sad = Tristura

Disgust = Desgusto

Angry = Anoxo

Contempt = Desprezo

Surprise = Sorpresa

Happy = Felicidade

Se non lle atinas, podes elixir outra ata que acertes

Este é o enlace : http://www.cio.com/article/facial-expressions-test


lunes, 4 de mayo de 2009

Reflexións... da Psicoloxía e da Aprendizaxe

Imaxes e texto relativos ás implicacións da psicoloxía nos procesos de aprendizaxe

viernes, 1 de mayo de 2009

miércoles, 29 de abril de 2009

Nenos e nenas lentos

Os nenos e as nenas lentos caracterízanse por:
  • Traballan ben pero a un ritmo moi lento
  • Necesitan moito máis tempo cos demais para realizar as tarefas
  • Se distraen con facilidade ou interrompen continuamente o traballo
  • Necesitan axuda continua
  • As veces, leva asociado dificultades específicas
  • Non ten hora límite para estudiar, o criterio para rematar soe ser “cando as actividades rematan”
    *Coa intención de facelo máis levadeiro, soen traballar con demasiadas distraccións cerca, xoguetes, tv,..
    *Non teñen estratexias para traballar de maneira organizada e sistemática
    *Renden mellor se o fan en tempos breves, repetidos con frecuencia.

¿COMO ACTUAR?

  • FACER UNHA VALORACIÓN DAS SÚAS DIFICULTADES
  • FALAR COS MESTRES
    § Considerar a cantidade de tarefa que levan para casa
    § A posibilidade de non ter que copiar os enunciados
    § Realizar actividades que non sempre sexan de “lápiz e papel”
    § Adecuar o tipo de actividades ao seu nivel de competencia
  • RESPECTAR O SEU HORARIO DE ESTUDIO
    Pódese ampliar un pouco máis pero ten que ter unha hora de comezo e unha hora de fin. A limitación de tempo fai co ritmo de traballo aumente
  • TEMPOS BREVES
    Traballar tempos breves con pequenos descansos.
  • ENSINARLLE ALGUNHA TÉCNICA DE ESTUDIO
  • ADOPTAR AS MEDIDAS XERAIS
    Sobre todo reducir os distractores

lunes, 27 de abril de 2009

Feira do libro

Tamén no Colexio "Otero Pedrayo" celebramos o "día do libro" organizando unha feira. Os nenos e as nenas trouxeron libros para a actividade; por cada libro recibía un bono. Cada Ciclo montou o seu posto cos libros aportados polos alumnos. O día da Feira podían cambiar os bonos por libros e asi levalos para ler. Disfrutaron moito con esta actividade.BubbleShare: Share photos - Find great Clip Art Images.

jueves, 23 de abril de 2009

Día do libro

O CEIP " MESTRES GOLDAR" celebrou o "DÍA DO LIBRO" con diferentes actividades. Unha delas foi a participación das familias que tiñan que facer un cartel cun lema referido á importancia de ler e a influencia positiva que exerce na nosa vida.

Mostramos algúns exemplos que os nenos e as nenas fixeron na súa casa coa axuda das nais e pais. Houbo unha receita que truxo un dos alumnos para namorarmonos dos libros que a podedes lela "NO RECANTO DO MIK"
BubbleShare: Share photos - Easy Photo Sharing

O día de hoxe, os nenos e as nenas maiores apadriñaron e amadriñaron dous nenos pequenos e tiveron que lerlles un conto no tempo adicado a lectura; o día de onte, os padriños e madriñas se presentan nas aulas aos seus "afillados" concertando a cita lectora para o día seguinte. A experiencia resultou marabillosa, emocionante e enriquecedora. Esta xente do Mestres Goldar non deixan de impresionarme. Mais información "O RECANTO DE MIK"
BubbleShare: Share photos - Play some Online Games.

miércoles, 22 de abril de 2009

Nenos e nenas que só estudian cos pais

1.-¿DE QUE SE TRATA?
Non se poñen a estudiar ata cos seus pais os avisan ou os obrigan
Non fan nada se os pais non están con eles e diríxenlles a tarefa
Necesitan axuda continua
Se os deixan sós, abandonan o lugar de estudio, distráense e hai que reconducilos

2.-POR QUE SE PRODUCE?
Creouse un mal hábito de estudio
Presencia de dificultades de aprendizaxe.

3.-¿COMO ACTUAR?
3.1.-LEVAR A CABO MEDIDAS XERAIS
* Falar co neno e anunciarlle que vamos a ensinarlle a estudiar só
* Elaborar un horario de estudio
* Coidar a alimentación, sono,.....
3.2.-ENSINARLLE ALGUNHAS ESTRATEXIAS BÁSICAS DE ORGANIZACIÓN
* Anotar o traballo escolar que leva cada día para casa
* Preparar o necesario antes de estudiar
* Preparar a carteira para o día seguinte
3.3.-AXUDARLLE A ADQUIRIR UN HÁBITO DE ESTUDIO
* Recordarlle uns minutos antes, que se teñen que preparar para estudiar.
* Revisar con eles a lista das tarefas e marcar aquelas que farán sen axuda
* Podémoslle dicir que nos ensine o que leva realizado cada dous ou tres actividades terminadas. Non llas corriximos a non ser que a súa execución sexa moi deficiente, solo dámoslle o visto bo e animámoslle a seguir
* As primeiras semanas pódense sentar próximos, pero sen ofrecer axuda directa
* Unha vez que realizaron as actividades que pode facer só, lle axudamos nas que presentan algún tipo de dificultade.
* Repetindo este proceso o neno o interiorizará e dependerá cada vez menos de nos

martes, 21 de abril de 2009

Televisión e hiperactividade

Os menores de dous anos que ven a televisión entre tres e catro horas ao día, teñen un risco entre o 30 e o 40% maior de sufrir un trastorno por déficit de atención con hiperactividade (TDAH), unha patoloxía que afecta a entre o 7 e 15% dos nenos en España, segundo a Asociación Española de Pediatría (AEP).
Segundo o pediatra-psiquiatra Paulino Castells, autor do libro "Nunca quieto, sempre distraído. ¿O noso fillo é hiperactivo? " que se acaba de publicar, diversos estudos relacionan a cantidade de horas que pasan os nenos fronte ao televisor e a falta de atención. "Cada hora de consumo de televisión en nenos entre 1 e 3 anos incrementa un 10% as probabilidades de presentar trastornos de atención á idade de 7 anos. Esta cifra aumenta, ao mesmo tempo que o fan as horas de consumo de televisión. Así, nos nenos que ven a televisión de 3 a 4 horas, o risco se sitúa entre o 30% e 40 %respecto aos que non o fan", apuntou.

"Estes datos non serían alarmantes se non fose porque, segundo traballos realizados en Estados Unidos, máis do 35% dos menores dun ano ven a diario a televisión unha ou dúas horas, cifra que se incrementa ao 44% en menores de dous anos," engadiu.

A Asociación Española de Pediatría (AEP), ao igual que outras sociedades científicas como a American Academy of Pediatrics, aconsella que os nenos menores de dous anos non sexan expostos a ningún tipo de pantalla, nin de televisión nin de ordenador.

Factores psicosociais de risco

Xunto á televisión, identificáronse outros posibles factores psicosociais que poden xerar trastornos de atención, como vivir nun medio urbano desfavorecido ou de pobreza, a malnutrición, a exclusión social, os malos coidados nos primeiros días de vida ou problemas familiares ou de violencia doméstica. Así mesmo, na actualidade dáse importancia aos factores alimentarios, como as alerxias, as intolerancias, os aditivos ou os contaminantes, que poderían desencadear un TDAH, e aos tratamentos dietéticos, que poden mellorar este trastorno.

Detectáronse tamén factores biolóxicos que poden actuar negativamente, como as complicacións no embarazo e no parto. 'É fundamental coñecelos para poder previr, na medida do posible, este trastorno. A detección adóitase atrasar ata o momento da escolarización, a partir dos cinco anos, xa que é nesa fase cando a posible conduta de impulsividade, hiperactividade e a falta de atención se manifesta clara', concluíu.



lunes, 20 de abril de 2009

Causas do fracaso escolar

Existen diversas e numerosas causas do fracaso escolar, pois este pode darse por cuestións:
  • persoais, tanto do neno coma do mestre;

  • funcionais, métodos e programas levados a cabo polo centro escolar;

  • ou materiais, se neno e aula contan ou non co equipamento e as instalacións axeitadas para a correcta aprendizaxe.
Pero, ¿cando podemos falar realmente de fracaso escolar? Moita xente tende a identificar o fracaso escolar cos suspensos, idea totalmente errónea, posto que se existe unha consonancia entre as capacidades intelectuais e o rendemento persoal, non se pode falar de fracaso escolar, aínda que as notas sexan baixas.Podemos falar de fracaso escolar cando o alumno non consegue as competencias básicas propostas para o seu nivel e idade e existe un desaproveitamento real dos seus recursos intelectuais. Isto, inevitablemente adoita ter como consecuencia unha aptitude negativa ante a aprendizaxe.

O fracaso escolar tamén pode darse como consecuencia das dificultades na aprendizaxe acumuladas polo neno ao longo de varios cursos; e mesmo pode ser un síntoma claro da inadaptación do neno ao centro escolar. Por iso, se queremos achar a causa ou causas do fracaso escolar, teremos que realizar unha análise profunda do neno, a nivel persoal, familiar, social, cultural, económico e como non, escolar.

Causas endóxenas

Son as causas persoais ou que afectan ao neno case de xeito exclusivo. Entre elas encontramos as seguintes causas:.
  • Orgánicas: son as que afectan ao neno de xeito físico ou sensorial, como problemas visuais ou auditivos (miopía, hipoacusia, etc.), problemas de orientación espazo-temporal, ou problemas como a dislalia, a dislexia, etc. En ocasións, un problema físico que provoque certo grao de absentismo escolar ou unha enfermidade crónica que provoque certo grao de cansazo no neno, pode obstaculizar o seu correcto rendemento escolar. Tamén está comprobado que aqueles nenos que dormen pouco ou mal, e os que non son alimentados correctamente, especialmente no almorzo, renden menos do que sería desexable.
  • Intelectuais: xorden como consecuencia dun desaxuste entre a idade cronolóxica e a intelectual, e dáse tanto en nenos con algún tipo de deficiencia mental, que dende o principio da súa escolarización irán sufrindo atrasos respecto aos seus compañeiros, como en nenos superdotados, que ao non se sentir motivados acaban perdendo interese pola clase. Tamén pode darse como consecuencia dunha falta de base sólida nos cursos anteriores.

  • Afectivas: adoita darse tanto en nenos con carencias afectivas como en nenos excesivamente sobreprotexidos, así como en nenos hiperactivos, inseguros ou con exceso de fantasía ou algún sentimento de inferioridade, nenos que sufrisen a perdida dun ou ambos os dous proxenitores, nenos con pais moi severos, etc.
Causas exóxenas
Son todas aquelas causas que rodean o neno pero que son alleas a el, como a familia, a propia escola ou a sociedade en xeral.
  • Programación inadecuada: en ocasións existen fallos na programación, pois se esixe ao neno tarefas moi difíciles para o seu nivel de maduración intelectual. Os temarios adoitan ser longos, polo que é habitual que estes queden inacabados ou mirados de pasada.

  • Rixidez do sistema: esíxese a todos os nenos do curso escolar por igual, sen ter en conta se naceron en xaneiro ou decembro, debería haber unha maior flexibilidade no sistema.

  • Falta de motivación: non existe unha correlación real entre os contidos impartidos pola escola e as necesidades reais da nosa cambiante sociedade. Isto é coñecido perfectamente polos nosos alumnos, saben que moitos dos seus esforzos realizados durante a aprendizaxe non lles vai servir de nada na vida real, que o éxito académico non lles asegura en absoluto o éxito na súa vida profesional futura. Todo iso unido ás elevadas taxas de paro xuvenil, é unha causa máis que evidente de desinterese escolar, abrigo a idades máis avanzadas.

  • Falta de método: moitos son os escolares que realmente non saben como estudar, ninguén lles ensina como se traballa ou como se estuda.

  • Falta de coordinación: en ocasións existe unha falta de coordinación entre os distintos cursos ou ciclos escolares, ou discrepancias moi manifestas entre os distintos educadores, ou entre os educadores e os pais, que poden chegar a confundir o neno.

  • Instalacións inadecuadas: aínda que se avanzou moito neste sentido, seguen existindo colexios que sofren escaseza de materiais ou cuxas instalacións necesitan unha reforma (mala iluminación, pouca ventilación, zonas de recreo reducidas... etc.).

  • O profesorado: en ocasións, o mestre, xa sexa de xeito intencionado ou non, pode transmitir ao alumno sentimentos de inseguridade e infravaloración de si mesmo, hai que ter en conta que a sensación de fracaso é unha vivencia moi subxectiva. Non debemos esquecer que en ocasións o profesorado se ve desbordado por clases moi numerosas, nin que moitas veces non están preparados nin se ven avalados por especialistas que lles axuden a resolver, ou mellor dito, a axudar a aqueles nenos con problemas ou dificultades na aprendizaxe. Moitas veces a confianza do titor no alumno pode chegar a determinar o posible éxito ou fracaso deste.

Artículo publicado por YOLANDA BARBERÁN / MUJERACTUAL

sábado, 18 de abril de 2009

Oito desexos

MIK, dende "O RECANTO DE MIK", achéganos esta fermosa cadea creativa dos oito desexos. Él foi convidado por Mario Aller, dende CONTOMUNDI que recibiu o convite da profesora Fátima Campilho, do blog Blogstórias Essenciais, e antes do escritor, músico e arte-educador Marcelo Maluf, do blog Labirintos no Sótão. E, antes, Marcelo Maluf fora invitado por… E así vaise enchendo a blogosfera de desexos e fantasía.

O primeiro paso desta encomenda é expresar os oito desexos e aquí van os meus:


  1. Que soñemos e que os nosos soños se fagan realidade

  2. Que as nosas palabras, sexan sinónimas de verdade

  3. Que desfrutemos da alegría dos fillos

  4. Que os recordos nos traian felicidade

  5. Que se nos toca chorar, sexa de felicidade

  6. Que leamos un libro e sintamos a necesidade de compartir a lectura

  7. Que non nos sintamos sós

  8. Que os nosos desexos e os nosos sonos nos leven onde o corazón lle gustaría estar

E agora eu convido aos seguintes blogs para que continúen a cadea:


E só nos queda:

  • Comentar no blog de quen nos convidou.

  • Comentar no blog dos nosos(as) convidados(as), para que saiban da "convocatoria".

  • Mencionar as regras.

jueves, 16 de abril de 2009

Nenos e nenas que non queren estudiar

No mes de marzo, posteamos COMO AXUDAR A ESTUDIAR AOS NOSOS FILLOS E FILLAS? onde poñiamos unhas recomendacións para axudar aos nosos fillos e fillas a estudar. Hoxe poñemos unhas recomendacións para aplicar aos nenos que non queren estudar

  1. Os nenos e nenas que non queren estudiar teñen as seguintes características:
  2. *Poñen escusas continuamente. Din que non teñen deberes, nin exames,..

*Os resultados escolares xeralmente son negativos

  1. *O comportamento na escola non soe ser adecuado: non atende, non traballa, molesta

*Outros deciden abertamente non estudiar aínda que acudan ao colexio.

*Son nenos que non teñen ningunha dificultade a nivel intelectual

FACTORES QUE SOEN ESTAR PRESENTES NESTES CASOS

*O neno non chegou a adquirir un hábito de estudio
*Hai pouco seguimento pola banda dos pais
*Falta organización na vida do neno e o ambiente do neno soe ser estresante
*As pautas educativas, as normas de casa e o nivel de esixencia efectivo é inadecuado
*Son nenos con pouca capacidade de esforzo e de aprazar a recompensa
*Pode haber problemas emocionais sen resolver

¿COMO ACTUAR?

Cambien algunhas actitudes como pais

  • Fagan un seguimento máis estricto dos estudios do seu fillo e afronten o problema evitando culpabilizar aos demais
  • Non se deixen enganar polo neno. É fácil saber se o neno ten tarefa ou non. Só teñen que querelo saber: falando co mestre, revisando os cadernos, ou chamando por teléfono a outros pais.
  • Melloren a organización da vida do neno e a da propia familia. Revisen a escala de preferencias e sexan consecuentes.
  • Melloren a capacidade de esforzo do neno. Se están acostumados a conseguir cousas sen esforzo, deberán cambialas.

Falen cos mestres

Falen co neno ou nena

Traten as dificultades de aprendizaxe

Non traten de "comprar" ao neno

Elabaren un horario

  • As primeiras semanas comecen con tempos breves pero a diario
  • Progresivamente iranse aumentando

Establezan un hábito de estudio

Supervisen e eloxien

Adopten medidas se non estudia

  • Non permitir outra actividade alternativa durante o tempo previsto para estudiar.
  • Retírenlle algún privilexio a curto prazo

Aumente o contacto co colexio

E se nada funciona. Consulte a un especialista

Cómo axudar a los niños en los estudios. Jesús Jarque García

domingo, 12 de abril de 2009

O fracaso escolar, ¿cuestión de sexo?

No país dixital, do 12-04-2009, publican unha reportaxe onde se preguntan se o fracaso escolar é cuestión de sexo.

O profesor Antonio Matamala, pedagogo, director de Bacharelato do colexio Liceo Europeo de Madrid, afirma que o problema é que boa parte dos alumnos varóns se mostran incapaces de cumprir con esas esixencias mínimas.


Di que o desastre do elevado fracaso educativo español (30,8% en 2006) e o abandono escolar temperán son un asunto esencialmente masculino. Sen a avultada contribución dos varóns a esa desfeita, no que a inmigración contribúe só nunha porción mínima, as alumnas españolas non estarían moi por debaixo da media educativa dos países da Organización para a Cooperación e o Desenvolvemento Económicos (OCDE), establecida no Informe PISA. E o que temos, na antesala da sociedade do coñecemento, é que máis do 36% dos rapaces e o 25% das rapazas saen do sistema escolar sen nin sequera cubrir o Ensino Secundario Obrigatoria (ESO).
Nos últimos anos, a porcentaxe de licenciaturas universitarias conseguida polas mulleres sitúase en torno ao 61%.

O Centro de Matamala, que cobre os catro cursos da ESO e os dous de Bacharelato, mostra que nos seis exercicios académicos o número de varóns suspendidos en máis de tres materias superou sempre o das rapazas. Os propios estudos do Ministerio de Educación establecen que entre os estudantes que rematan a ESO a porcentaxe de varóns repetidores (49%) dobra, practicamente, ao das mulleres (26%).

Pero é que, ademais, os premios extraordinarios por rendemento académico ou esforzo persoal pertencen ás mulleres de forma tan abafadora que, nalgúns centros, se priman os méritos masculinos para evitar que os varóns se sentan convidados de pedra na festa

A porcentaxe de rapazas que se gradúan no ensino postobrigatorio (Bacharelato, na rama académica) supera en 12 puntos o dos homes. O 58,25% dos alumnos que se matricularon na Universidade en 2007 foron mulleres

Enquisas levadas a cabo nunha serie de institutos mostran que na ESO e o Bacharelato os rapaces estudan unha media de tres horas semanais, mentres que as rapazas dedican a esa tarefa ao redor de oito. Á vista destes datos, está claro que demasiados nenos pasan demasiado tempo cos videoxogos e matan as horas ante o televisor en lugar de facer os seus deberes e tamén que as rapazas traballan e se esforzan máis.

Os estudos do colexio Montessori e a experiencia doutros centros mostran que máis do 80% dos alumnos conflitivos adoitan ser chicos. Eles acaparan os partes de incidencia e as expulsións, protagonizan a gran maioría dos actos de indisciplina e as agresións. En contraste con esa característica física, algúns pedagogos detectan entre as rapazas unha "agresividade psicolóxica alta" de efecto igualmente pernicioso

O que parece claro é que o dominio temperán da lectura e a escritura -de acordo cunha serie de informes, nestas materias, as mulleres chegan a acumular unha vantaxe de ata ano e medio-, contribúe poderosamente ao mellor rendemento continuado. Segundo o Informe PISA 2006, as alumnas españolas avantaxan en 35 puntos aos rapaces na área de escritura, lingua e comprensión lectora, fronte aos nove puntos de atraso que arrastran en matemáticas.

Ficha do artículo
Titulo: El fracaso escolar, ¿cuestión de sexo? Autor: JOSÉ LUIS BARBERÍA


Se queres ver o artigo completo pica no anagrama do país

viernes, 10 de abril de 2009

Psicomotricidade

Todos sabemos ca intelixencia comeza coa actividade motora coordinada e intencional e que toda a estructura do coñecemento e a configuración da personalidade se sustentan na interacción co outro e no permanente diálogo tónico-postural-emocional que posibilita a adaptación ao medio.
Moitas das dificultades da aprendizaxe son debidas en boa parte, dunha estruturación incorrecta do esquema e a imaxe corporais, e concretanse en fallas en coordinación, movementos finos e percepción espacial e temporal.

Para evitar estes problemas de aprendizaxe, os colexios de infantil introducen na aula "a psicomotricidade" impartindo esta materia nun espazo específico e cuns materiais axeitados.

Os trastornos psicomotrices exprésanse de maneiras diferentes e deberían ser tratadas por un psicomotricista profesional. Os cadros psicomotrices son:
  1. Dispraxias: Os nenos con dispraxia son incapaces de vestirse sós, de abrocharse a roupa, de atarse os cordóns dos zapatos. Adoitan escribir dunha forma ilexible ou ben lexible e fracasar en todo o resto das actividades de coordinación óculo-manual. Polo xeral confunden a dereita coa esquerda, pola súa total desorganización no tempo e o espazo e sobre todo na construción do seu esquema corporal. Caracterízanse por "o non podo"

  2. Torpeza motriz Os nenos con esta problemática non poden accionar co seu corpo eficazmente, todos os obxectos caen das súas mans, tropezan a cada momento, lévanse as cousas por diante, adoitan golpearse moito, viven con moratones e croques. Como todo lles sae mal, viven pendentes de ser obxecto das burlas dos seus compañeiros, séntense frustrados, avergonzados e polo tanto evitan xogar e confrontarse cos outros

  3. Inhibición psicomotriz Advírtese a inhibición na posibilidade de poñer en xogo o corpo, non utilizándoo activamente. Non participan en xogos grupales, non corren, non saltan, non queren ir ao parque a xogar. Adoitan ser nenos introvertidos e tristes e caracterízanse por "non" dar "traballo". Dedícanse a "actividades pasivas" como xogos

  4. Inestabilidades psicomotoras: Son nenos que se moven todo o tempo, tocan todo ao seu arredor, cústalles realizar calquera tarefa. Non logran deterse nas súas actividades e non logran concentrase. Non poden gozar do descanso e a quietude, cústalles integrase aos grupos pola súa falta de capacidade de espera, a súa carencia de realizacións e o seu continuo ir e vir fanos isoportables e ata agresivos para os demais

martes, 7 de abril de 2009

Selo violeta

O blog "O RECANTO DE MIK" regalounos un selo moi especial, "o selo violeta" que representa, segundo os seus creadores, “as sensações que a cor violeta traz para a nossa mente. Este prêmio é dado aos blogs que têm algumas das sensações da cor violeta. São algumas delas: magia, encantamento, graciosidade, magnetismo... e tudo aquilo que parece mágico".

Gracias Mik por lembrarte deste pequeno recuncho.



As regras son as seguintes:

  • Exhibir o Selo Violeta no seu blog coas regras

  • Indicar cantos blogs consideras que merecen este selo
  • Avisar aos indicados, non te esquezas diso!

  • Escribir dous poderes máxicos que xa imaxinaches ter.

Os blogs violetas elexidos son:
Dificultades de Aprendizaje e Intervención Psicopedagógica

Mi mami es logopeda

Estimulación temprana y desarrollo infantil

Departamento de Orientación de Andujar

El blog de los maestros de audición y lenguaje

Aprendemos junto a nuestro alumnado

Departamento de OrientaciónI.E.S. "García Barbón" de VerínOurense -GALICIA-

Os poderes máxicos que me virían de marabilla aqueles que sexan capaces de cambiar a vida dos demais facendo desaparecer as súas dificultades e teñan unha vida máis plena e feliz

lunes, 6 de abril de 2009

Comprensión lectora

A Consellaría de Educación da Xunta de Andalucía ten un programa FONDO LECTOR de desenvolvemento da lectura comprensiva dirixido a alumnos que se encontran en fase de desenvolvemento da aprendizaxe lector e sobre todo a aqueles que teñen problemas de comprensión lectora.

Consta de tres niveis: básico, intermedio e avanzado graduándose a dificultade dos exercicios nestes.

Os exercicios que desenvolve nos niveis básico e internedio son de seis tipos e están orientados a aqueles alumnos que comezan a ler ou aqueles outros que presentan dificultades coa comprensión lectora


  • Ordenar as palabras dunha frase

  • Ordenar unha secuencia de frases

  • Responder a preguntas dunha lectura

  • Relacionar unha palabra co seu sinónimo

  • Relacionar unha palabra co seu antónimo

  • Encontrar unha palabra que non garda relación coas demais

No nivel avanzado desenvólvense cinco tipos de exercicios, orientados ao perfeccionamento da comprensión lectora, polo que poderá utilizar calquera alumno con certo desenvolvemento da lectura comprensiva:



  • Palabras polisémicas

  • Sinalar o significado dunha frase feita

  • Sinalar a idea principal dun texto

  • Frases con diferentes sentidos das palabras polisémicas

  • Sinalar o significado dun refrán

O programa leva incluídos uns 1000 exercicios nos niveis básico e intermedio. Sendo unha caracteristica fundamental deste o feito de que estea aberta, o que significa que calquera profesor pode introducirlle máis exercicios ou modificar os que leva incluídos.


No nivel avanzado inclúense uns 400 exercicios.

Pica no logotipo para acceder á páxina

Se algunha das fotografías, debuxos... que aparecen neste blog están suxeitas a dereitos de autor, póñanse en contacto con nós e serán retirados.